جمعه‌ها هنوز خوابيم!

جمعه‌ها هنوز خوابيم!

نویسنده :

يک عمر تو زخم‌هاي ما را بستي

هر روز کشيدي به سر ما دستي

شعبان که به نيمه مي‌رسد آقاجان!

ما تازه به يادمان مي‌آيد هستي.

اين رباعي را براي خودم نوشتم تا به خودم طعنه زده باشم براي کم‌کاري‌ام. براي اين‌که توجيه کرده باشم خودم را... براي اين‌که عذرخواهي کرده باشم... براي اين‌که بگويم جمعه‌ها اگرچه ندانيم چرا، اما هنوز دل‌مان مي‌گيرد... براي اين‌که عصرهاي جمعه سخت‌ترين لحظات هفته‌اند... و بگويم که سخت شده نوشتن براي تو چون ديگر اسير عبارات و کليشه‌ها شدم و نمي‌توانم زيباترين نوشته‌هايم را به تو تقديم کنم. شايد هم اين تقصير تنها بر من نباشد، مني که تنها ابزار دم دستي‌ام همين کلمات‌اند،‌کلماتي که هيچ‌گاه پاسدار خوبي براي‌شان نبوده‌ايم و زياده هر جا و هر زمان خرج‌شان کرده‌ايم بي‌ آن‌که حواسمان باشد که کلمات با اين بي‌احتياطي ادبي ما، از معناي واقعي خود دور مي‌افتند و مي‌شوند جزو واژگان معمولي روزمره و«انتظار» از آن واژه‌هاي مظلوم عصر ماست.

«جمعه‌ها هنوز خواب مي‌بينند» عنوان مجموعه شعري از «سودابه مهيجي» است. ۵۲ غزل از شاعر جواني که همه سروده‌هايش به مفهوم انتظار مي‌پردازد. شاعري که در سروده‌هايش سعي کرده از نگاه کليشه‌اي پرهيز کند و بيش‌تر حرف دل خودش را بگويد تا اين‌که به تکرار مکررات بپردازد. کم نيستند شاعراني که پيش از اين در اين وادي سخن پردازي کرده‌اند، اما ويژگي شاعران موفق معاصر ما اين است که در شعرهاي لبريز از حس انتظارشان، خود را به پاي ميز محاکمه بکشانند و در حکم متهم رديف اول با خود و نسلشان سخن بگويند، به زمانه‌ اعتراض کنند و در يک کلمه، انتظار را از بعد ديگري جز انفعال به مخاطب بنمايانند.

شاعر حتي تمام سعي خود را مي‌کند تا از مستقيم گويي پرهيز کند و شايد به همين خاطر است که شعرش هم پيچ و تاب‌هاي عاشقانه غزل را دارد و هم در ذات خود نوعي نگاه اجتماعي و انساني را. حتي انتخاب نام کتاب و طرح جلد هم از همين قاعده تبعيت مي‌کند و جز واژه «جمعه‌ها» چيز ديگري مفهوم انتظار را به ذهن نمي‌آورد.

چه جمعه‌اي! چه غروب غريب و دل‌گيري!

چرا سراغي از اين جمعه‌ها نمي‌گيري؟

غريبه‌اي که هنوز و هميشه در راهي!

کجاي راه سفر مانده‌اي به اين ديري؟

به پيشواز تو آغوش زندگي جان داد

بيا پياده شو از اين قطار تاخيري

چه‌قدر پير شدي روي گونه‌هايم، اشک!

تو سال‌هاست که از چشم من سرازيري

چه‌قدر ماندي در بند انتظار اي دل!

شدي شبيه به ديوانگان زنجيري!

چه‌قدر شاعر مفلوک! قلبت از سنگ است

چگونه از غم دوري او نمي‌ميري؟

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
حاشیه‌سازی و زرد بازی در برنامه‌های اینترنتی و فضای مجازی تا کجا؟!

زردهای اینترنتی!

٩٦/٠٥/٠٥

۳ برنامه موفق گفت‌وگو محور سال‌های نه چندان دور تلویزیون

٩٦/٠٥/٠٥

ما و یک مد جهانی!

٩٦/٠٥/٠٥
وقتی برنامه‌های گفت‌و‌گو محور زرد زرد زرد می‌شوند

مهمان داريم چه مهمانى!

٩٦/٠٥/٠٥
برگزیده سایت

توصیف چقدر نیاز است؟

٩٦/٠٥/٠٥
شاخ هفته

دنیایی با مادرهای کتاب خان

٩٦/٠٥/٠٥

خاله مردکی!

٩٦/٠٥/٠٥
چهره هفته

ژن خوب کی بودی تو؟

٩٦/٠٥/٠٥
چرا اولین فیلم سینمایی مهران مدیری، به رغم رکوردشکنی‌ها، انتظار مخاطب را برآورده نمی‌کند؟

خمیازه در 5 عصر

٩٦/٠٥/٠٥
تلگجیم

تلگجیم 496

٩٦/٠٥/٠٥
کافه جهان نما

لبنان،سرزمین آواز و زیتون

٩٦/٠٥/٠٥
داستان انتخاب هنرمندانه و جسورانه دکتر احمد نادعلیان

دنیا ساختنی‌ ست با دست‌‌ و‌ دل خودت...

٩٦/٠٥/٠٥
آنتن

عذاب وجدان طنزنویسان!

٩٦/٠٥/٠٥
شگرد خفن

گوشیتونو درست شارژ کنید!

٩٦/٠٥/٠٥
فتوچاپ

فتوچاپ 496

٩٦/٠٥/٠٥
جارچی

جارچی 496

٩٦/٠٥/٠٥
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و عمل سنگین

٩٦/٠٥/٠٥
دات کام

موزیک‌رایگان با کم‌ترین حجم ممکن

٩٦/٠٥/٠٥
مینیمال

ریال بالاخره رفت؟

٩٦/٠٥/٠٥
درباره تلویزیون‌های اینترنتی که این روزهــــا به صـورت رایگان قــابل دسترسی است

IP TV های ایرانی

٩٦/٠٥/٠٥
تبلیغات