بازيگر نام‌آشناي نقش فارست گامپ
مروري کوتاه بر پرونده بازيگري تام‌هنکس به بهانه پنجاه و پنجمين سال تولدش

بازيگر نام‌آشناي نقش فارست گامپ

نویسنده :

سال‌هاي زيادي است که مردم و رسانه‌ها از واژه «ستاره» يا «فوق ستاره» درمورد هنرمنداني که به آن‌ها علاقه دارند استفاده مي‌کنند، به‌خصوص در مورد هنرمنداني که هر از چندي، حضور آن‌ها بر پرده‌هاي سينما و صفحه تلويزيون نويدبخش يک ماجراي جذاب و ديدني براي آن‌ها است و بدون تعارف اگر اين ستاره‌ها را از سينماي جهان بگيريم، کمتر اميدي به ديدن آثار جذاب مي‌توان داشت. البته واژه ستاره فقط در مورد افراد خوش‌تيپ با موهاي بور و چشم‌هاي آبي استفاده نمي‌شود، بلکه در اکثر موارد به مردان و زنان مسن يا ميانسالي اختصاص پيدا مي‌کند که سال‌هاي طولاني را در اين راه از سر گذرانده‌اند به همين خاطر، ما هم محض يک يادآوري کوتاه به زندگي آن‌ها(که همان آثارشان است) مي‌پردازيم و اين شماره را هم به بهانه تولد 55 سالگي «تام‌هنکس» اختصاص داديم به نگاه کوتاهي به کارنامه اين بازيگر پرآوازه که چند سالي است شمايل مرد ميانسال را به خودش گرفته است.
1980-1998

او از آن دسته بازيگراني است که شهرتش را فقط مديون هنر بازيگري‌اش نيست به‌طوري‌که همه دست‌اندرکاران و علاقمندان سينما، او را به‌عنوان فردي صميمي، مهربان و خوش مشرب توصيف مي‌کنند؛ تماشاگران او را دوست دارند، بازيگران جوان او را الگوي بازيگري خود مي‌دانند و محافل مختلف سينمايي از جمله آکادمي اسکار احترام خاصي براي او قائل هستند.

تام‌هنکس دوران بازيگري‌اش را از اوايل دهه 1980 و با بازي در سريال‌هاي تلويزيوني آغاز کرد و تا پيش از اين که در سال 1988 براي بازي در فيلم «بزرگ» به کارگرداني «پني مارشال» به شهرت برسد تنها در چند سريال و فيلم نه‌‌چندان مهم ايفاي نقش کرد، ولي بازي در اين فيلم بود که براي او اولين نامزدي اسکار را در سن 32 سالگي به ارمغان آورد.

مهم‌ترين نقش‌آفريني‌هاي هنکس در فاصله سال‌هاي 1988 تا 1993 را مي‌توان بازي در فيلم کمدي درام «ليگ خودشان» ساخته «پني مارشال» و اثر کمدي رمانتيک «بيخواب در سياتل» ساخته «نورا افرون» دانست تا اين‌که در دسامبر سال 1993 مهم‌ترين اتفاق هنري زندگي هنکس که همکاري با کارگردان نامدار سينما «جاناتان دمي» بود به‌وقوع پيوست؛ درواقع هنوز خاطره موفقيت بي‌بديل جاناتان دمي در ساخت شاهکار «سکوت بره‌ها» درسال 1991 از يادها نرفته بود که او با ساخت فيلم «فيلادلفيا» همه نگاه‌ها را متوجه خود کرد. بازي چشمگير هنکس در نقش يک فرد مبتلا به ايدز آن‌چنان مورد توجه قرار گرفت که اعضاي آکادمي با قاطعيت تمام او را شايسته دريافت جايزه اسکار بهترين بازيگر نقش اول مرد تشخيص دادند.

کمي بعدتر و در سال 1994 يکي از مهم‌ترين و نادرترين اتفاقات تاريخ سينما توسط تام‌هنکس با فيلم تکرارنشدني «فارست گامپ» به‌وقوع پيوست؛ او اين بار تحت رهبري کارگردان بزرگي به‌نام «رابرت زمه‌کيس» قرار گرفت و نتيجه آن خلق شاهکاري در کارگرداني، فيلمنامه و بازيگري شد که براي اولين بار درطول تاريخ جوايز اسکار، اعضاي آکادمي براي دومين سال پياپي جايزه اسکار بهترين بازيگر نقش اول مرد را به يک نفر اهدا کردند. بازي در نقش يک عقب‌مانده ذهني چنان توسط هنکس بي‌نقص اجرا شد که سبب به‌وجود آمدن يکي از متين‌ترين و دلچسب‌ترين شمايل‌هاي بازيگري در سينماي جهان شد.

تام‌هنکس در سال 1995 ميلادي پروژه موفق ديگري را در پرونده کاري‌اش به ثبت رساند که بازي در درام ماجرايانه «آپولو 13» به‌کارگرداني «ران‌هاوارد» بود؛ اين فيلم روايتگر داستان واقعي ماموريت ناموفق ناسا به کره ماه بود که طي آن سفينه فضايي دچار مشکل شد و مجبور به بازگشت به‌زمين شد. او در همين سال با پذيرفتن صداپيشگي عروسک «وودي» در انيميشن پيشرو و به‌يادماندني «داستان اسباب‌بازي» نشان داد که توانايي‌هاي او محدود به سينماي بزرگسال نمي‌شود و زماني که پاي کارتون هم وسط باشد، هنکس حرفي براي گفتن دارد.

او در سال 1996 با ساخت کمدي موزيکال «کارهايي که مي‌کني» طعم کارگرداني را هم چشيد، که ظاهرا برايش طعم شيريني نبود و نتيجه آن اثري شد که به غير نامزدي اسکار در زمينه بهترين موسيقي، موفقيت ديگري چه در گيشه و چه در نگاه منتقدان نصيبش نکرد.

سال 1998، سال همکاري هنکس با يک کارگردان صاحب‌نام ديگر بود و اين بار با «استيون اسپيلبرگ» در فيلم «نجات سرجوخه رايان»، نتيجه کار هم که نيازي به توضيح اضافي ندارد، اين درام تاريخي‌جنگي در تمام موارد يک موفقيت تمام‌عيار بود و علاوه بر کسب پنج جايزه اسکار، يک نامزدي اسکار ديگر را هم در پرونده تام‌هنکس به ثبت رساند.

1998 - 2010

در فاصله سال‌هاي 1998 تا 2002 برنامه کاري آقاي بازيگر آن‌قدر گسترده شد که توضيح و تفسير همين چهار سال نيازمند چند صفحه ديگر خواهد بود به اين ترتيب که در سال 1999 او براي بار دوم صداي خود را به شخصيت «وودي» در قسمت دوم اسباب‌بازي داد، در همين سال با يک کارگردان نامدار ديگر به‌نام «فرانک دارابونت»، همکار شد که در نتيجه آن يک درام رازآلود موفق ديگر به‌نام «مسير سبز» (اين فيلم در ميان مردم ايران به‌شدت پرطرفدار است) به تاريخ سينما اضافه شد. در سال 2000 هنکس طي همکاري ديگري با رابرت زمه‌کيس، هنر بي‌نظير بازيگري‌اش را با فيلم «دور افتاده» به‌رخ کشيد، يک فيلم فوق‌العاده که بيشترين تکيه‌اش بر توانايي‌هاي تنها بازيگرش بود که يک‌تنه، داستان فيلم را در يک جزيره متروک به دوش مي‌کشيد. ماه‌هاي جولاي و دسامبر سال 2002 دو اثر ديگر از هنکس بر پرده سينماهاي جهان جاي گرفت اولي به‌نام «جاده‌اي به‌سوي پرديشن» به‌کارگرداني «سم مندز» و دومي «اگه ميتوني منو بگير» به کارگرداني «اسپيلبرگ» که هردوي اين آثار چه در گيشه و چه در ميان منتقدان موفق عمل کردند و اين ماجرا به‌طور کلي ثابت شد که اگر کارگردانان نخبه، سراغ تام‌هنکس بروند، موفقيت فيلم‌شان تضمين شده است. سال 2004 درمجموع براي تام سال متوسطي بود چراکه از يک طرف در فيلم موفق «ترمينال» به‌کارگرداني اسپيلبرگ کار کرد و نتيجه کار هم اثر موفقي بود که به زندگي مردي مي‌پرداخت که سال‌هاي طولاني عمرش را در ترمينال فرودگاه گذرانده بود؛ اما قسمت بد آن سال مربوط مي‌شد به همکاري او با برادران کوئن در بازسازي فيلم کلاسيک «قاتلين پيرزن» اثر «الکساندر مکندريک» که اين فيلم نه از سوي مردم و نه از سوي منتقدين با استقبال روبه‌رو نشد و به احتمال زياد اگر بازي جالب‌توجه تام‌هنکس چاشني آن نبود در گيشه هم ضرر مي‌داد. او همچنين در سال‌هاي 2004 و 2006 به همکاري‌اش با جهان انيميشن ادامه داد و با انيميشن‌هاي «قطار سريع‌السير قطبي» و «ماشين‌ها» حضور موفق ديگري در عرصه کودکان را تجربه کرد. تجربه همکاري بعدي هنکس و ران‌هاوارد درسال 2006 چندان موفق نبود و با اين‌که براساس رمان پرفروش و جنجالي «دن براون»(راز داوينچي) ساخته شده بود اصلا نتوانست موفقيت‌هاي کتاب را جبران کند و علي‌رغم فروش قابل قبولش، خيلي زود از خاطره‌ها پاک شد، کمي بعدتر فيلم سينمايي موفق «جنگ چارلي ويلسون» در سال 2007 به کارگرداني «مايک نيکولز» و اثر ناموفق «فرشتگان وشياطين» در سال 2009 به کارگرداني «ران‌هاوارد» مجموعه فعاليت‌هاي پاياني هنکس در دهه اول قرن بيست‌ويکم را تشکيل دادند.

2010 - 2012

هنکس، دهه دوم قرن جاري را با همکاري در ساخت سريال عظيم «اقيانوس آرام» آغاز کرد که يک درام جنگي‌تاريخي موفق بود؛ او سپس در سال 2010 براي بار سوم صدايش را به عروسک محبوب داستان اسباب‌بازي قرض داد تا نشان بدهد که هنوز دنياي کودکان را فراموش نکرده است. در همين سال او در فيلمي به کارگرداني خودش به‌نام «لري کراون» با «جوليا رابرتز» همبازي شد که به‌عنوان دومين تجربه تام‌هنکس در کارگرداني فيلم‌هاي بلند سينمايي اصلا موفق از آب درنيامد و از سوي منتقدين و مردم موردتوجه قرار نگرفت. در برنامه‌هاي سال 2012 تام‌هنکس، همکاري‌هايي با «استفن دالدري» (کارگردان فيلم ساعت‌ها)، «کاترين بيگلو» (کارگردان فيلم صندوقچه رنج)، «تام تيکور»(کارگردان فيلم بدو لولا بدو) و «اندي واچوفسکي»(کارگردان فيلم ماتريکس) به چشم مي‌خورد که حکايت از حرکت خستگي‌ناپذير اين بازيگر کهنه‌کار به‌سوي موفقيت‌هاي بيشتر دارد.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
محرمانه مستقیم

9 سال و ۳۶۴ روز!

٩٥/٠٩/١٨
روایت‌هایی از هفت‌خان خواستگاری‌های امروزی به بهانه شروع فصل خواستگاری‌ها

از خواستگاری تا ازدواج راه درازی ا‌ست!

٩٥/٠٩/١٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا

٩٥/٠٩/١٨
تولدنـوشت‌های اینستاگرامی سه نسل از جیمی‌ها به مناسـبت 19 آذر 10 سالگی جیم

دهه دومی شدیم:)

٩٥/٠٩/١٨
فتوچاپ

فتوچاپ

٩٥/٠٩/١٨
مینی‌ها

مینی پیشنهاد

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

زنده و مستقیم این‌جا اینستاگرام است!

٩٥/٠٩/١٨
فيلمى كه تكليفش نه با خودش مشخص است نه با ما

فيلم‌ هِنسى!

٩٥/٠٩/١٨
حکایت هفته

اندر حکایت خراب کردن دیوار و مریدان

٩٥/٠٩/١٨
برای اولین بار رونمایی از راهنمای اصطلاحات جلسه موضوع ویژه

از همش نزن تا خیارشورکنار جوجه!

٩٥/٠٩/١٨
تلگجیم

تلگجیم

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

خلاق‌های اینستاگرامی

٩٥/٠٩/١٨
وقتی که یک پای فرهنگ تعطیلی می‌لنگد

تعطیلیِ تعطیلات

٩٥/٠٩/١٨

یهویی شد دیگه

٩٥/٠٩/١٨
مینیمال

زن زندگی/مرد زندگی باس چی داشته باشه؟

٩٥/٠٩/١٨
درباره مردانگی دختر شطرنج باز کشورمان که حسابی در رسانه‌های جهان ترکاند!

دختری از جنس آقا تختی!

٩٥/٠٩/١٨
درباره تعطیلات و فرهنگ تعطیلی به بهانه احتمال اضافه شدن یک روز تعطیل دیگر به تقویم کشور از سال آینده

فیتیله چندتا تعطیله؟!

٩٥/٠٩/١٨
نگاهی به تعطیلات رسمی ایران و دیگر کشورهای توسعه یافته دنیا

این همه تعطیلی چندتا لایک داره؟!

٩٥/٠٩/١٨
گفت‌وگو با دکتر علی چِشُمی عضو هیئت علمی اقتصاد دانشگاه فردوسی

تعطیلات آفت هست ولی نه برای اقتصاد فعلی ما!

٩٥/٠٩/١٨
گپی با قربان محمدپور کارگردان سلام بمبئی که فیلمش رکورد فروش در روز اول اکران را زد

سینمای من جشنواره‌ای نیست، برای مردم است

٩٥/٠٩/١٨