من دختر ایرانم

من دختر ایرانم

نویسنده : صدیقه سادات بهشتی

وقتي بچه بودم، يعني 4، 5 ساله يک شعر معروف داشتم که به عنوان هنرنمايي با زبان کودکانه در حضور فاميل مي‌خواندم و طبيعتا بعدش با تشويق و تعريف اهل فاميل مواجه مي‌شدم، قسمتي از شعر هم اين بود» من دختر ايرانم و ايران وطن من، جز مهر وطن نيست بيان و سخن من...» آن موقع اين شعر برايم حکم يک معرفي نامه را داشت، خودم دوستش داشتم و بقيه هم از خواندن آن شعر حماسي از زبان يک دختر بچه کلي ذوق مي‌کردند. چند روز پيش که قرار بود براي مراسم اسکار، اهالي فيلم جدايي نادر از سيمين هم حضور داشته باشند، من به عنوان يک دختر ايراني تنها چيزي که نگران و آشفته‌ام مي‌کرد فکر کردن به نوع پوشش ليلا حاتمي بود، آن‌قدر که فرداي روز اعلام نتايج اولين چيزي که بعد از شنيدن خبر اسکار گرفتن فيلم، پرسيدم اين بود که ليلا حاتمي لباس مناسبي تنش بود؟!

اشتباه نکنيد اين سوال هيچ ربطي به آن عادت هميشگي «حالا چي بپوشم؟» دخترانه نداشت! چيزي که عميقا نگرانم مي‌کرد اين بود که بازيگر زن اين فيلم در اين مراسم مشخص و معلوم‌الحال چه‌طور لباس مي‌پوشد و آيا حداقل‌هاي ديني و عرفي‌مان را رعايت مي‌کند يا نه! داشتم فکر مي‌کردم که اين دختر ايراني مي‌تواند نماينده خوبي براي نجابت دختران ايراني باشد؟ نگراني‌ام بيشتر از اين‌که بابت نگاه خارجي‌ها به نوع پوشش او باشد، بابت نگاه دختر ايراني بود که نجابت ليلاي فيلم «ليلا» را عميقا باور کرده است و دلش نمي‌خواهد با هيچ چيزي از اين باور دست بردارد. نگرانيم بابت دختران ايران بود که براي داشتن همين نگاه‌هاي ساده و پاک‌شان يک بار که نه، بارها جا خورده و شوکه شده‌اند. بابت نگاهي که به غلط بين‌مان جا افتاده که بازيگري که خوب بازي مي‌کند و در فيلم خوب مي‌درخشد بايد نماد همه خوبي‌ها و پاکي‌ها شود و حالا اگر اين بازيگر يک دختر ايراني باشد که خصوصيات همه اين دخترها يعني غرور و نجابت و پاکي را دارد بعد از مدتي تصميم بگيرد به لباس ديگري در بيايد چه به روز اين آرماني که دختران ايراني از او ساخته بودند مي‌آيد. نگاه سياه و سفيد ما باعث شده که بخواهيم همه آرمان‌مان را در يک قهرمان ببينيم. حرفم با خودمان است، با همه دختران ايران، حالا که بزرگ‌ترهاي مسئول‌مان حواس‌شان نيست و همه‌اش به دنبال بزرگ کردن قهرمان‌هاي ظاهري براي‌ما هستند، ما خودمان حواس‌مان باشد که اين قهرمان و اين آرمان بزرگ را بايد خودمان در خودمان بسازيم و براي ساختنش در يک ظاهر ديگر هيچ تلاشي نکنيم.

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
آنتن

ما هم نازک!

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به « انتقام جویان: جنگ اینفینیتی» به بهانه اکران بزرگترین پروژه سینمایی «مارول»

بزرگترین گردهمایی تاریخ ابرقهرمان‌ها

٩٧/٠٢/٢٧
شاخ هفته

ای تو نگهبان من

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

دعوت شدگانیم...

٩٧/٠٢/٢٧
درباره «پلنگ سیاه»، فیلمی که در گیشه‌های دنیا عجیب و غریب می‌فروشد

ابرقهرمان بفروش و نچسب

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

جامعه‌شناسی تدفین و چیزهای دیگر...

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک ایران، یک صدا

٩٧/٠٢/٢٧
نگاهی به پرونده قلدری‌های آمریکا در چند قرن اخیر به بهانه خروج ترامپ از برجام که البته اتفاق عجیبی هم نبو

قلدرامپ

٩٧/٠٢/٢٧
درباره درخشش بانوان فوتسالیست ایران در آسیا؛

قهرمانان وطن

٩٧/٠٢/٢٧
تا جامِ جهانی

یک ایرانی بین خوش‌تیپ‌ترین بازیکن‌های جام‌جهانی2018

٩٧/٠٢/٢٧
پایان نامه

لوبیا، گلابی و غوطه‌ای که نخورد!

٩٧/٠٢/٢٧
جانونی

تقدیم به جناب خرما... با احترام

٩٧/٠٢/٢٧

تقریبا هیچ!

٩٧/٠٢/٢٧
مینیمال

مینیمال 535

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

من از شما می‌پرسم: آیا مشکل ما این است؟

٩٧/٠٢/٢٧
یادداشت

یک حقیقت مرگبار

٩٧/٠٢/٢٧
چهره هفته

شهردار تهران

٩٧/٠٢/٢٧
راهکارهایی برای تنفسِ جان، به بهانه آمدن ماه رمضان

هوای تازه برای ریه‌های روح خسته

٩٧/٠٢/٢٧
گفت‌و‌گو با دروازه‌بان تیم ملی فوتسال بانوان ایران

لژیونر شدن ما خیلی محال است

٩٧/٠٢/٢٧
حکایت هفته

اندر حکایت ابن جیم و انبار پر خودروسازان

٩٧/٠٢/٢٧