جشنواره‌اي براي عشق سينماها
مروري بر جشنواره فيلم مستقل «ساندنس»

جشنواره‌اي براي عشق سينماها

نویسنده : علی نیک فرجام

مترجم: علي نيک‌فرجام - منبع: سايت اختصاصي جشنواره

در ميان هياهوي بي‌پايان مراسم پرسروصداي اسکار، غفلت از جشنواره‌هايي که رسالت متفاوتي را انتخاب کرده‌اند به هيچ وجه کار درستي نيست. از اين رو وظيفه خود ديديم که با برگزاري اختتاميه جشنواره سينمايي «ساندنس» در هفته جاري و معرفي فيلم «جانوران منطقه وحشي جنوبي» ساخته «بن زيتلين» به‌عنوان برنده جايزه بزرگ هيئت داوران، چند سطري را درباره اين جشنواره متفاوت سينمايي بنويسيم؛ جشنواره‌اي که افتخار آن پرداختن به آثار مستقلي است که به دور از توان عظيم مالي استوديوهاي هاليوودي و تنها با سرمايه‌گذاري چند عاشق سينما ساخته مي‌شوند.

سينماي مستقل

اين عنوان (Independent Film) امروزه به آثاري گفته مي‌شود که بيرون از سيستم کمپاني‌هاي بزرگ فيلم‌سازي هاليوود و توسط سرمايه‌گزاران مستقل يا کمپاني‌هاي کوچک ساخته مي‌شوند؛ که از ميان آن‌ها مي‌توان به کمپاني‌هاي «فوکس سرجلايت»، «فوکوس فيچرز»، «آورتور»، «آپاريشن» و «سوميت» اشاره کرد؛ ناگفته نماند که يک چنين آثاري عموما از کليشه‌هاي تجاري، سياسي و اجتماعي فيلم‌هاي بزرگ هاليوودي پيروي نمي‌کنند و بازگشت سرمايه هرگز براي آن‌ها به‌عنوان اولويت اول درنظر گرفته نمي‌شود. مي‌توان گفت که چنين آثاري در بيشتر موارد، حاصل دغدغه‌هاي شخصي فيلم‌ساز با نگاه به مسائل اجتماعي روز دنيا هستند.

درباره ساندنس

موسسه «ساندنس» يک سازمان غيرانتفاعي بين‌المللي براي پرداختن به آثار سينماگراني است که با پذيرفتن کليه خطرات سرمايه‌گذاري در زمينه سينماي مستقل به توليد آثار سينمايي مي‌پردازند. درطول نزديک به سه دهه، موسسه «ساندنس» تلاش کرده تا با پشتيباني از سينماگران مستقل زمينه تهيه سرمايه براي ساخت و نمايش آثار اين سينماگران را فراهم کند تا مخاطبان در سرتاسر جهان بتوانند به ديدن چنين فيلم‌هايي بروند.

ماموريت

براساس اهدافي که در بالا به ذکر آن‌ها پرداختيم، مسئولان موسسه ساندنس با تهيه برنامه‌هايي مدون، نه‌تنها به دنبال کشف استعدادهاي چنين سينماگراني است، بلکه با پشتيباني مالي و جذب سرمايه سعي در به پيشرفت رساندن و معرفي اين آثار در حوزه بين‌المللي نيز دارد.

تاريخچه

براي اولين بار در سال 1981 ميلادي، «رابرت ردفورد» تعدادي از دوستانش را در ايالت «يوتا» دور هم جمع کرد تا پايه‌ريزي سازماني را براي کشف و پشتيباني از استعدادهاي جديد در زمينه فيلم‌سازي بکند. در بهار همان سال، ده فيلم‌ساز جوان به اولين جلسه اين موسسه دعوت شدند تا بتوانند با استفاده از تجربيات و راهنمايي‌هاي نويسندگان و کارگردانان کهنه‌کاري که به دعوت ردفورد به اين جلسه آمده بودند در جهت ارتقاء آثار خود قدم بردارند.

تمام فيلم‌سازان جواني که به اين جشنواره دعوت شده بودند موفق شدند تا با دوري از هياهو و فشارهاي تجاري معمول در هاليوود، فيلم‌هاي خود را در مسير مورد علاقه خود و با يک نگاه منحصربه‌فرد و دور از کليشه‌هاي هاليوودي توليد کنند و از بسترهايي مانند کارگاه‌ها و سمينارهاي آموزشي براي تبادل ايده‌هاي خود استفاده کنند.

با گسترش فعاليت‌هاي موسسه «ساندنس» در سال 1984 ميلادي، اين موسسه غيرانتفاعي براي هزاران هنرمند مستقل جوان که در زمينه‌هاي سينما، تئاتر و موسيقي فعاليت داشتند شناخته شد تا اين‌که موسسه اقدام به برگزاري اولين جشنواره فيلم «ساندنس» در ژانويه سال 1991 در محل «پارک سيتي» ايالت «يوتا» کرد.

در ابتدا به نظر نمي‌رسيد اين جشنواره زياد دوام بياورد ولي هر چه زمان گذشت، پرمحتواتر شد و فيلم‌هاي مستقلي که در آن به نمايش درآمد، از کيفيت بالاتري برخوردار بودند به‌طوري‌که امروز جايزه اين جشنواره، اعتبار ويژه‌اي براي آن فيلم و کارگردانش به حساب مي‌آيد.

به اين ترتيب «ساندنس» تبديل به اولين و مهم‌ترين جشنواره بين‌المللي در حوزه فيلم‌هاي «مستقل» گرديد تا از اين طريق، تماشاگران جهاني بتوانند با تکيه بر توان رسانه‌اي جشنواره با تعدادي از برترين آثار سينماي مستقل آشنا بشوند. از ميان اين آثار مي‌توان به فيلم‌هاي مشهوري مانند «سگ‌هاي ولگرد»، «زرق و برق آمريکايي»، «حقيقت ناجور»، «بانوي کوچک آفتاب» و «خليج» اشاره کرد، ضمن اين‌که آثار فيلم‌سازاني چون «کوينتين تارانتينو»، «استيون سودربرگ»، «جيم جارموش» و «کوين اسميت» که امروز به شهرت دست پيدا کرده‌اند براي اولين بار در جشنواره «ساندنس» به‌نمايش درآمد؛‌درواقع مي‌توان گفت که جشنواره فيلم ساندنس، اولين ويترين براي نمايش فيلم‌هاي مستقل آمريکا و جهان است.

در طول سه دهه گذشته بيش از 200 هنرپيشه، 300 فيلم داستاني و 500 فيلم مستند تحت حمايت موسسه «ساندنس» به جهان سينما معرفي شده‌اند.

مي‌توان اين‌طور ادعا کرد که پس از جشنواره ساندنس، سرمايه‌گزاران که تهيه فيلم‌هاي مستقل را بدون برگشت حتي سرمايه‌ اوليه‌شان مي‌دانستند و رغبتي براي توليدشان نشان نمي‌دادند، حساب جداگانه‌اي براي اين آثار باز کردند؛ فيلم‌هاي مستقلي که با سرمايه‌اي بسيار کمتر از محصولات هاليوودي پر‌سروصدا و پرزرق‌و برق مي‌توانند هم جايزه بگيرند هم در گيشه به فروش بالايي دست يابند.


براي اولين بار در سال 1981 ميلادي، «رابرت ردفورد» تعدادي از دوستانش را در ايالت «يوتا» دور هم جمع کرد تا پايه‌ريزي سازماني را براي کشف و پشتيباني از استعدادهاي جديد در زمينه فيلم‌سازي بکند. در بهار همان سال، ده فيلم‌ساز جوان به اولين جلسه اين موسسه دعوت شدند تا بتوانند با استفاده از تجربيات و راهنمايي‌هاي نويسندگان و کارگردانان کهنه‌کاري که به دعوت ردفورد به اين جلسه آمده بودند در جهت ارتقاء آثار خود قدم بردارند. تمام فيلم‌سازان جواني که به اين جشنواره دعوت شده بودند موفق شدند تا با دوري از هياهو و فشارهاي تجاري معمول در هاليوود، فيلم‌هاي خود را در مسير مورد علاقه خود و با يک نگاه منحصربه‌فرد و دور از کليشه‌هاي هاليوودي توليد کنند و از بسترهايي مانند کارگاه‌ها و سمينارهاي آموزشي براي تبادل ايده‌هاي خود استفاده کنند. با گسترش فعاليت‌هاي موسسه «ساندنس» در سال 1984 ميلادي، اين موسسه غيرانتفاعي براي هزاران هنرمند مستقل جوان که در زمينه‌هاي سينما، تئاتر و موسيقي فعاليت داشتند شناخته شد تا اين‌که موسسه اقدام به برگزاري اولين جشنواره فيلم «ساندنس» در ژانويه سال 1991 در محل «پارک سيتي» ايالت «يوتا» کرد. در ابتدا به نظر نمي‌رسيد اين جشنواره زياد دوام بياورد ولي هر چه زمان گذشت، پرمحتواتر شد و فيلم‌هاي مستقلي که در آن به نمايش درآمد، از کيفيت بالاتري برخوردار بودند به‌طوري‌که امروز جايزه اين جشنواره، اعتبار ويژه‌اي براي آن فيلم و کارگردانش به حساب مي‌آيد. به اين ترتيب «ساندنس» تبديل به اولين و مهم‌ترين جشنواره بين‌المللي در حوزه فيلم‌هاي «مستقل» گرديد تا از اين طريق، تماشاگران جهاني بتوانند با تکيه بر توان رسانه‌اي جشنواره با تعدادي از برترين آثار سينماي مستقل آشنا بشوند. از ميان اين آثار مي‌توان به فيلم‌هاي مشهوري مانند «سگ‌هاي ولگرد»، «زرق و برق آمريکايي»، «حقيقت ناجور»، «بانوي کوچک آفتاب» و «خليج» اشاره کرد، ضمن اين‌که آثار فيلم‌سازاني چون «کوينتين تارانتينو»، «استيون سودربرگ»، «جيم جارموش» و «کوين اسميت» که امروز به شهرت دست پيدا کرده‌اند براي اولين بار در جشنواره «ساندنس» به‌نمايش درآمد؛‌درواقع مي‌توان گفت که جشنواره فيلم ساندنس، اولين ويترين براي نمايش فيلم‌هاي مستقل آمريکا و جهان است. 

جوایز امسال جشنواره

جايزه بزرگ هيئت داوران جانوران محيط وحش جنوبي (داستاني) بن زيتلين

جايزه بزرگ هيئت داوران خانه‌اي که در آن زندگي مي‌کنم (مستند) يوجين جارکي

جايزه کارگرداني ميان ناکجاآباد (داستاني) آوا دوورني

جايزه کارگرداني ملکه ورساي (مستند) لورن گرينفيلد

جايزه کارگرداني بخش سينماي جهان تدي خرسه (داستاني) مادس ماتيسن

جايزه کارگرداني بخش سينماي جهان پنج دوربين شکسته (مستند) عماد برنات و گاي ديويدي

جايزه فيلمنامه‌نويسي والدو سالت ايمني تضمين نمي‌شود (داستاني) درک کانالي

جايزه فيلمنامه‌نويسي بخش سينماي جهان جوان و وحشي (داستاني) ماريالي ريواس، کاميلا گوتيرز،

پدرو پريانو، سباستين سپالودا

جايزه تدوين Detropia (مستند) انات سيدي

جايزه تدوين بخش سينماي جهان بازي مستقل: فيلم (مستند) ليسان پاژو، جيمز سوئيرسکي

جايزه فيلمبرداري جانوران محيط وحش جنوبي (داستاني) بن ريچاردسن

جايزه فيلمبرداري بخش سينماي جهان برادرم شيطان (داستاني) ديويد رادکر

جايزه فيلمبرداري بخش سينماي جهان بوسه پوتين (مستند) لارس اسکري

جايزه بزرگ هيئت داوران

براي بهترين گروه بازيگري جايگزين

جايزه بزرگ هيئت داوران

براي بهترين فيلم مستقل هيچکس قدم نمي‌زند (داستاني)

جايزه ويژه هيئت داوران

بخش سينماي جهان Can (داستاني) راسيت سليکزر

جايزه ويژه هيئت داوران آزادانه عشق بورز يا بمير» و

آي وي‌وي: هيچگاه متاسف (مستند)

جايزه ويژه هيئت داوران

بخش سينماي جهان در جست‌وجوي شوگر من (مستند) مالک بندالجلول

جايزه هيئت داوران بخش سينماي جهان وايولتا به بهشت رفت (داستاني) آندرس وود

جايزه هيئت داوران بخش سينماي جهان قانون در اين قسمت‌ها (مستند) رانان الکساندروويچ

جايزه تماشاگران جايگزين (داستاني) بن لوين

جايزه تماشاگران جنگ نامرئي (مستند) کربي ديک

جايزه تماشاگران بخش سينماي جهان دره قديس‌ها (داستاني) موسي سيد

جايزه تماشاگران بخش سينماي جهان در جست‌وجوي شوگر من (مستند) مالک بندالجلول

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
محرمانه مستقیم

9 سال و ۳۶۴ روز!

٩٥/٠٩/١٨
روایت‌هایی از هفت‌خان خواستگاری‌های امروزی به بهانه شروع فصل خواستگاری‌ها

از خواستگاری تا ازدواج راه درازی ا‌ست!

٩٥/٠٩/١٨
ذهن زیبا

ذهن زیبا

٩٥/٠٩/١٨
تولدنـوشت‌های اینستاگرامی سه نسل از جیمی‌ها به مناسـبت 19 آذر 10 سالگی جیم

دهه دومی شدیم:)

٩٥/٠٩/١٨
مینی‌ها

مینی پیشنهاد

٩٥/٠٩/١٨
فتوچاپ

فتوچاپ

٩٥/٠٩/١٨
#شگرد_خفن

زنده و مستقیم این‌جا اینستاگرام است!

٩٥/٠٩/١٨
فيلمى كه تكليفش نه با خودش مشخص است نه با ما

فيلم‌ هِنسى!

٩٥/٠٩/١٨
حکایت هفته

اندر حکایت خراب کردن دیوار و مریدان

٩٥/٠٩/١٨
برای اولین بار رونمایی از راهنمای اصطلاحات جلسه موضوع ویژه

از همش نزن تا خیارشورکنار جوجه!

٩٥/٠٩/١٨
تلگجیم

تلگجیم

٩٥/٠٩/١٨
وقتی که یک پای فرهنگ تعطیلی می‌لنگد

تعطیلیِ تعطیلات

٩٥/٠٩/١٨

یهویی شد دیگه

٩٥/٠٩/١٨
مینیمال

زن زندگی/مرد زندگی باس چی داشته باشه؟

٩٥/٠٩/١٨
درباره مردانگی دختر شطرنج باز کشورمان که حسابی در رسانه‌های جهان ترکاند!

دختری از جنس آقا تختی!

٩٥/٠٩/١٨
درباره تعطیلات و فرهنگ تعطیلی به بهانه احتمال اضافه شدن یک روز تعطیل دیگر به تقویم کشور از سال آینده

فیتیله چندتا تعطیله؟!

٩٥/٠٩/١٨
نگاهی به تعطیلات رسمی ایران و دیگر کشورهای توسعه یافته دنیا

این همه تعطیلی چندتا لایک داره؟!

٩٥/٠٩/١٨
گفت‌وگو با دکتر علی چِشُمی عضو هیئت علمی اقتصاد دانشگاه فردوسی

تعطیلات آفت هست ولی نه برای اقتصاد فعلی ما!

٩٥/٠٩/١٨
گپی با قربان محمدپور کارگردان سلام بمبئی که فیلمش رکورد فروش در روز اول اکران را زد

سینمای من جشنواره‌ای نیست، برای مردم است

٩٥/٠٩/١٨
پایان‌نامه

خاموش کردن آتش در مشهد با تی!

٩٥/٠٩/١٨