سينماي نئورئاليست ايتاليا
30جيم‌نما

سينماي نئورئاليست ايتاليا

نویسنده :

. در طول تاريخ سينما علاوه بر نام‌هاي بزرگي که کشف شدند؛ دوره‌هايي متولد شده‌اند و تاثيرات زيادي هم در هنر سينما و هم در ديگر هنرها گذاشته‌اند. يکي از اين دوره‌هاي بزرگ سينما در ايتالياي بعد از جنگ جهاني دوم اتفاق افتاد. جريان سينماي نئورئاليسم دقيقا بعد از جنگ جهاني دوم شروع مي‌شود. اين جريان سينما و فيلم‌سازان ايتاليايي آن قواعد قبلي سينما را زير پا گذاشتند. در دوران نئورئاليسم ديگر استوديوي فيلم‌سازي وجود نداشت به همين خاطر فيلم‌سازان اين دوره دوربين‌هاي خودشان را به کوچه و خيابان بردند و با دکورهاي واقعي و نورپردازي‌هاي کاملا رئاليستي از زندگي مردم در دوران پس از جنگ از آوارگي‌ها و بي‌خانماني‌ها و فقر پس از جنگ فيلم ساختند.

2. نئورئاليسم را در تمام جهان با 3 اسم مي‌شناسند. «تئودوردسيکا» و «روبرتو روسليني» و در آخر فيلم‌نامه‌نويسي به نام «چزاره زاواتيني». داستان فيلم‌هاي اوليه اين 3 نفر با استفاده نابازيگرها و به خصوص بچه‌ها (به عنوان نقش اول فيلم) در خيابان‌هاي سوخته ايتاليا مي‌گذرد. «دسيکا» با «دزد دوچرخه» و «روسليني» با «رم شهر بي‌دفاع» استفاده از نابازيگران را در سينما رواج دادند. در آن دوران بازيگري هم نبود که بخواهد در فيلم‌ها بازي کند. به‌خصوص به دليل کشته شدن جوان‌ها در جنگ به عنوان سرباز؛ شهرهاي ايتاليا را تنها زن‌ها و بچه‌ها پر کرده بودند به همين خاطر فيلم‌هاي نئورئاليست پر است از نابازيگرهاي بچه.اين بخش از سينماي ايتاليا يعني استفاده از بازيگرهاي کودک تاثير به سزايي بر فيلم‌سازان کشور ما گذاشته است. فيلم‌سازهاي نئورئاليستي الگوي بزرگي براي فيلم‌سازان کشور ما بودند.

3. فيلم‌هايي که بين سال‌هاي 1945 تا 1950 در ايتاليا ساخته شد توسط اين 2 کارگردان و در سال‌هاي بعدي توسط «ويسکونتي» و ديگر فيلم‌سازاني که به اين جريان پيوستند ادامه يافت. داستان‌ها کاملا مستند گونه‌اند. گاهي در قسمت‌هاي عمده‌اي از فيلم براي اولين بار مردم کوچه و خيابان در مقابل دوربين به کارهاي روزمره خود مي‌پردازند. سينما به دنبال بيان جديدي از واقعيت است. در فيلم «دزد دوچرخه» ساخته دسيکا، خانواده‌اي را مي‌بينيم که در اول فيلم صاحب دوچرخه‌اي مي‌شوند و زماني نمي‌گذرد که دوچرخه آن‌ها دزديده مي‌شود. پدر خانواده براي پس گرفتن چرخش به همه جاي شهر سر مي‌زند تا آخر مجبور مي‌شود خودش دوچرخه شخص ديگري را بدزدد. پدري که دوچرخه‌اش دزديده شده خود دزد دوچرخه شخص ديگري مي‌شود. در فيلم «آلمان سال صفر» ساخته روسليني پسري را مي‌بينيم که به تنهايي سعي مي‌کند تا کمک خرج خانواده باشد. در آلمان ويران شده پس از جنگ با معلم خود روبه‌رو مي‌شود که افکار نازيستي معلم، پسر کوچک را به سمتي مي‌کشاند تا پدر خود را بکشد. در سال‌هاي بعد ويسکونتي با فيلم «روکو و برادرانش» داستان مهاجرت خانواده‌اي را به شهر رم نشان مي‌دهد. خانواده‌اي که براي زندگي کردن به رم مي‌روند تا شايد از فقر آن‌ها کاسته شود. سينماي نئورئاليست سينماي تلخي است. اما واقعيت را چنان ضبط مي‌کند که گاهي به عنوان بيننده به اين فکر مي‌کنيم که شايد تمام اين داستان‌ها فيلم نباشد و واقعيت‌هايي است که در همين کوچه‌ها و خيابان‌ها اتفاق افتاده است.

نظرات کاربران
کد امنیتی