چرا تهرونيان ناراحتند؟!

چرا تهرونيان ناراحتند؟!

نویسنده :

مي‌گويند 42 درصد تهراني‌ها اغلب شاد هستند، 28 درصد آن‌ها گاهي شاد و گاهي غمگين هستند و 30 درصد تهراني‌ها هميشه غمگين هستند و زانوي غم در بغل دارند!

اين آمارها را عمه خانم کوچيکه ارائه نکرده، بلکه نتايج يک پايان نامه در دانشگاه شهيد بهشتي تهران است. بنده به آن 42 درصد تهراني خوشحال کاري ندارم، آن 28 درصد هم وقتي تکليف‌شان با خودشان روشن شد بعدا مي‌توانند ابراز وجود کنند و اما براي اين که ثابت کنم پايان نامه‌هاي من از پايان‌نامه‌هاي اين دانشگاه کم نمي‌آورد، علت‌هاي غمگينانه بودن 30 درصد از تهراني‌ها يا همان تهرونيان را مي‌نويسم:

* اين بندگان خدا که مثل ما شبکه استاني ندارند که 24 ساعته پاي آن بنشينند و از خنده روده بر شوند، براي همين مجبورند غمگين شوند.

* دم به ساعت اعلام مي‌کنند که در تهران مي‌خواهد زلزله بيايد بدتر از بم، خداييش ما هم جاي اين طفلک‌ها باشيم اول مثل بيد مي‌لرزيم و بعد زانوي غمناک‌مان را در آغوش مي‌گيريم!

* اصلا و اصولا وقتي 30 درصد آدم بروند جردن و شادي 42 درصد آدم الکي خوش را ببينند، همين که از غصه دق مرگ نمي‌شوند بايد کلاه‌شان را بيندازند بالا!

* از علت‌هاي غمگين شدن تهرونيان وجود مترو است! اگر آن‌ها هم قطارشهري داشتند، هر روز صبح با اشتياق روزنامه مي‌خريدند و وقتي از قول شهردار مي‌خواندند که «قطارشهري تهران تا پس فردا افتتاح مره، اگه نرفت، مو موروم» کلي ذوق مي‌کردند!

* خيابان‌هاي تهران مثل خيابان‌هاي ما آبگرفتگي ندارد، در نتيجه آب باران جمع نمي‌شود، در نتيجه هيچ آبي هم پيشينگ نمي‌شود، پس نتيجه مي‌گيريم که به تهراني جماعت حس قايق موتوري دست نمي‌دهد و کيف نمي‌کند و در نتيجه زانوي غم به سمت بغل‌شان مي‌آيد!

* کنسرت‌ موسيقي، تئاتر و چيزهايي از اين قبيل که همگي سعي در بيرون آوردن اشک آدمي از مجاري چشم را دارند، بسيار در غمگينانه کردن موثرند، اي کاش اين بي‌نواها هم امکانات فرهنگي و هنري ما را داشتند تا هميشه گونه‌هايشان ورقلمبيده بود!

* و البته علت اصلي غمناکي 30 درصد تهراني‌ها اين است که «جيم» در تهران دفتر ندارد!

در آخر متقاضي هستم از دانشگاه پيام نور مشهد که يک تحقيق همين جوري روي مردم مشهد اجرا کند تا علت‌هاي غمگينانه بودن مشهديان را هم توضيح دهم. علي ايحال شاد باشيد!

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
فتوچاپ

فتوچاپ 536

٩٧/٠٣/٠٣
داستان انتخاب سفرها و ایرانگردی‌های جواد قارایی، مستندساز

بیایید همه ایرانگرد باشیم!

٩٧/٠٣/٠٣
تلگجیم

تلگجیم 536

٩٧/٠٣/٠٣
جانونی

ضرورت ایجاد رشته خرمالوژی و پختن زولبیای خانگی

٩٧/٠٣/٠٣
چهره هفته

کارلوس کی روش

٩٧/٠٣/٠٣
ساختنیجات

انگیزه مطالعه زیر یک نور نرم و یواش!

٩٧/٠٣/٠٣
درباره فصل سوم «شهرزاد» که با پیچش داستانی در اپیزود چهاردهم، انتظار برای دو قسمت پایانی هیجان انگیزش را

فرضیه هایی برای پایان شهرزاد

٩٧/٠٣/٠٣
پایان نامه

پیامکی از دیار فانی!

٩٧/٠٣/٠٣
درباره لیگ ملت‌‎های والیبال و بازی‌های تیم ملی کشورمان در این رویدادها

باز هم لیگ جهانی

٩٧/٠٣/٠٣
یادداشت

علیه نون دونی‌ها

٩٧/٠٣/٠٣
به بهانه ساخت سری جدید و قدرتمند انیمیشن کاپیتان سوباسا، محبوب‌ترین شماره 10 دنیای فوتبال

بازگشت فوتبالیست ها

٩٧/٠٣/٠٣
به بهانه رمضان کریم، درباره نان نوشتیم و فرهنگی که این خوردنی محترم با خودش به مردم کشورمان سنجاق کرده اس

خدا نان داد

٩٧/٠٣/٠٣
جارچی

جارچی 536

٩٧/٠٣/٠٣
یادداشت

عصبانی کننده!

٩٧/٠٣/٠٣
تا جام جهانی

پر حاشیه مانند فهرست بازیکنان حاضر در روسیه

٩٧/٠٣/٠٣
حکایت هفته

اندر احوالات مریدان و رفع فیلتر

٩٧/٠٣/٠٣
گفت‌و‌گوی جیم با فرهاد سال افزون، پاسور تیم ملی والیبال

می رویم و نهایت زورمان را می زنیم

٩٧/٠٣/٠٣
شگرد

قابلیت‌های جدید استوری اینستاگرام

٩٧/٠٣/٠٣
نگاهی کوتاه به پیوند نان با آداب و رسوم شهرهای مختلف کشورمان

نان و ادب

٩٧/٠٣/٠٣
دات کام

«اینپین» اپلیکیشنی خلاقانه و کاربردی برای انتخاب ملک

٩٧/٠٣/٠٣