چرا تهرونيان ناراحتند؟!

چرا تهرونيان ناراحتند؟!

نویسنده :

مي‌گويند 42 درصد تهراني‌ها اغلب شاد هستند، 28 درصد آن‌ها گاهي شاد و گاهي غمگين هستند و 30 درصد تهراني‌ها هميشه غمگين هستند و زانوي غم در بغل دارند!

اين آمارها را عمه خانم کوچيکه ارائه نکرده، بلکه نتايج يک پايان نامه در دانشگاه شهيد بهشتي تهران است. بنده به آن 42 درصد تهراني خوشحال کاري ندارم، آن 28 درصد هم وقتي تکليف‌شان با خودشان روشن شد بعدا مي‌توانند ابراز وجود کنند و اما براي اين که ثابت کنم پايان نامه‌هاي من از پايان‌نامه‌هاي اين دانشگاه کم نمي‌آورد، علت‌هاي غمگينانه بودن 30 درصد از تهراني‌ها يا همان تهرونيان را مي‌نويسم:

* اين بندگان خدا که مثل ما شبکه استاني ندارند که 24 ساعته پاي آن بنشينند و از خنده روده بر شوند، براي همين مجبورند غمگين شوند.

* دم به ساعت اعلام مي‌کنند که در تهران مي‌خواهد زلزله بيايد بدتر از بم، خداييش ما هم جاي اين طفلک‌ها باشيم اول مثل بيد مي‌لرزيم و بعد زانوي غمناک‌مان را در آغوش مي‌گيريم!

* اصلا و اصولا وقتي 30 درصد آدم بروند جردن و شادي 42 درصد آدم الکي خوش را ببينند، همين که از غصه دق مرگ نمي‌شوند بايد کلاه‌شان را بيندازند بالا!

* از علت‌هاي غمگين شدن تهرونيان وجود مترو است! اگر آن‌ها هم قطارشهري داشتند، هر روز صبح با اشتياق روزنامه مي‌خريدند و وقتي از قول شهردار مي‌خواندند که «قطارشهري تهران تا پس فردا افتتاح مره، اگه نرفت، مو موروم» کلي ذوق مي‌کردند!

* خيابان‌هاي تهران مثل خيابان‌هاي ما آبگرفتگي ندارد، در نتيجه آب باران جمع نمي‌شود، در نتيجه هيچ آبي هم پيشينگ نمي‌شود، پس نتيجه مي‌گيريم که به تهراني جماعت حس قايق موتوري دست نمي‌دهد و کيف نمي‌کند و در نتيجه زانوي غم به سمت بغل‌شان مي‌آيد!

* کنسرت‌ موسيقي، تئاتر و چيزهايي از اين قبيل که همگي سعي در بيرون آوردن اشک آدمي از مجاري چشم را دارند، بسيار در غمگينانه کردن موثرند، اي کاش اين بي‌نواها هم امکانات فرهنگي و هنري ما را داشتند تا هميشه گونه‌هايشان ورقلمبيده بود!

* و البته علت اصلي غمناکي 30 درصد تهراني‌ها اين است که «جيم» در تهران دفتر ندارد!

در آخر متقاضي هستم از دانشگاه پيام نور مشهد که يک تحقيق همين جوري روي مردم مشهد اجرا کند تا علت‌هاي غمگينانه بودن مشهديان را هم توضيح دهم. علي ايحال شاد باشيد!

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
ذهن زیبا

ذهن زیبا 487

٩٦/٠٣/٠٤
ناصرخان آکتور سینما

عيب او جمله بگفتى هنرش نيز....

٩٦/٠٣/٠٤

دنباله‌ها در ترازوی مقایسه

٩٦/٠٣/٠٤
شاخ هفته

برادر جان

٩٦/٠٣/٠٤
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و اشتغال‌زایی

٩٦/٠٣/٠٤
دات کام

از نوشتن و خواندن کلمات قلمبه سلمبه نترسید!

٩٦/٠٣/٠٤
چهره هفته

این کنسرت ما چی شد؟!

٩٦/٠٣/٠٤

سه‌گانه سازى به جاى سرى‌بازى!

٩٦/٠٣/٠٤
آنتن

ماجرای سه قلوهای مدیر اجرایی!

٩٦/٠٣/٠٤
چهره‌هایی که به واسطه انتخابات حسابی معروف شدند و بعضا حسابی هم تاثیرگذاربودند

#چهره‌های_ انتخاباتی

٩٦/٠٣/٠٤
مینیمال

امتحانات vs انتخابات

٩٦/٠٣/٠٤
گفت‌و‌گوبا «امیر قادری» منتقد و کارشناس سینما درباره سری‌‌سازی در سینمای ایران و جهان

وسوسه برداشت از معدن ایده‌ها

٩٦/٠٣/٠٤
فتوچاپ

فتوچاپ 487

٩٦/٠٣/٠٤

دنباله‌سازى خوب هست ولى...

٩٦/٠٣/٠٤
گفت‌وگوی جیم با «سعید سهیلی» کارگردان «گشت 2» که به ساخت «گشت 3» هم فکر می‌‌کند

با دوگانه و سه‌گانه‌سازی موافق نیستم!

٩٦/٠٣/٠٤
چرا جذابیت لیگ فوتبال خودمان به لیگ‌های اروپایی نمی‌رسد؟

لیگ ما و لیگ اونا!

٩٦/٠٣/٠٤
درباره صعود کوهنورد کشورمان به قله‌های بلند جهان

«قیچی ساز» یگانه مرد «هشت هزارتایی» ایران!

٩٦/٠٣/٠٤
به بهانه رکوردشکنی عجیب گشت2 و اکران پرشور نهنگ عنبر2 درباره سری‌سازی و چند‌گانه سازی در سینمای ایران نو

بساز بفروش‌ها

٩٦/٠٣/٠٤
برگزیده سایت

روزانه نویسی

٩٦/٠٣/٠٤
روایت‌هایی درباره زیستن روزه داران در کنار روزه نداران

آداب عشق‌ورزی با معبود در ماه مبارک رمضان

٩٦/٠٣/٠٤
تبلیغات
تبلیغات