چرا تهرونيان ناراحتند؟!

چرا تهرونيان ناراحتند؟!

نویسنده :

مي‌گويند 42 درصد تهراني‌ها اغلب شاد هستند، 28 درصد آن‌ها گاهي شاد و گاهي غمگين هستند و 30 درصد تهراني‌ها هميشه غمگين هستند و زانوي غم در بغل دارند!

اين آمارها را عمه خانم کوچيکه ارائه نکرده، بلکه نتايج يک پايان نامه در دانشگاه شهيد بهشتي تهران است. بنده به آن 42 درصد تهراني خوشحال کاري ندارم، آن 28 درصد هم وقتي تکليف‌شان با خودشان روشن شد بعدا مي‌توانند ابراز وجود کنند و اما براي اين که ثابت کنم پايان نامه‌هاي من از پايان‌نامه‌هاي اين دانشگاه کم نمي‌آورد، علت‌هاي غمگينانه بودن 30 درصد از تهراني‌ها يا همان تهرونيان را مي‌نويسم:

* اين بندگان خدا که مثل ما شبکه استاني ندارند که 24 ساعته پاي آن بنشينند و از خنده روده بر شوند، براي همين مجبورند غمگين شوند.

* دم به ساعت اعلام مي‌کنند که در تهران مي‌خواهد زلزله بيايد بدتر از بم، خداييش ما هم جاي اين طفلک‌ها باشيم اول مثل بيد مي‌لرزيم و بعد زانوي غمناک‌مان را در آغوش مي‌گيريم!

* اصلا و اصولا وقتي 30 درصد آدم بروند جردن و شادي 42 درصد آدم الکي خوش را ببينند، همين که از غصه دق مرگ نمي‌شوند بايد کلاه‌شان را بيندازند بالا!

* از علت‌هاي غمگين شدن تهرونيان وجود مترو است! اگر آن‌ها هم قطارشهري داشتند، هر روز صبح با اشتياق روزنامه مي‌خريدند و وقتي از قول شهردار مي‌خواندند که «قطارشهري تهران تا پس فردا افتتاح مره، اگه نرفت، مو موروم» کلي ذوق مي‌کردند!

* خيابان‌هاي تهران مثل خيابان‌هاي ما آبگرفتگي ندارد، در نتيجه آب باران جمع نمي‌شود، در نتيجه هيچ آبي هم پيشينگ نمي‌شود، پس نتيجه مي‌گيريم که به تهراني جماعت حس قايق موتوري دست نمي‌دهد و کيف نمي‌کند و در نتيجه زانوي غم به سمت بغل‌شان مي‌آيد!

* کنسرت‌ موسيقي، تئاتر و چيزهايي از اين قبيل که همگي سعي در بيرون آوردن اشک آدمي از مجاري چشم را دارند، بسيار در غمگينانه کردن موثرند، اي کاش اين بي‌نواها هم امکانات فرهنگي و هنري ما را داشتند تا هميشه گونه‌هايشان ورقلمبيده بود!

* و البته علت اصلي غمناکي 30 درصد تهراني‌ها اين است که «جيم» در تهران دفتر ندارد!

در آخر متقاضي هستم از دانشگاه پيام نور مشهد که يک تحقيق همين جوري روي مردم مشهد اجرا کند تا علت‌هاي غمگينانه بودن مشهديان را هم توضيح دهم. علي ايحال شاد باشيد!

نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
برگزیده سایت

نقطه سر خط به توان 3

٩٥/١٢/٠٥
روایت‌هایی درباره خرده رفتارهای زنان علیه زنان

وقتی برای زنان هم، زن و مرد دارد!

٩٥/١٢/٠٥
شاخ هفته

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠٥
کافه جهان نما

لندن، شهر رمز و راز و باران در دل جزیره

٩٥/١٢/٠٥
مینیمال

روز مهندس مبارک!

٩٥/١٢/٠٥
حکایت هفته

اندر حکایت مریدان و مشاهده بشقاب پرنده در آسمان

٩٥/١٢/٠٥
شگرد خفن

ویژگی جدید تلگرام ویندوزی

٩٥/١٢/٠٥

فراز و فرودهای ادبیات عاشقانه از دیروز تا امروز

٩٥/١٢/٠٥
تلگجیم

تلگجیم 476

٩٥/١٢/٠٥
چهره هفته

کمدی-تراژدی کاندیداتوری بقایی

٩٥/١٢/٠٥
گپی با برگزیدگان مشهدی جشنواره سی و پنجم تئاتر فجر در یک شب برفی

کاش مسئولان، اندازه مردم به تئاتر توجه داشتند

٩٥/١٢/٠٥
ذهن زیبا

ذهن زیبا 476

٩٥/١٢/٠٥
نامه‌های دلبرانه‌ای که امروز در قالب‌کتاب به دست ما رسیده‌اند

از... به...

٩٥/١٢/٠٥

شغل: «دوستت دارم» نویسی

٩٥/١٢/٠٥
آنتن

همسایه‌های بی‌جک!

٩٥/١٢/٠٥
جارچی

جارچی 476

٩٥/١٢/٠٥
درباره عاشقانه نوشت‌ها و بلایی‌که ما آدم‌های عصر جدید بر سرشان آورده‌ایم

عاشق is typing...

٩٥/١٢/٠٥
روی پرده

نه خوب، نه جلف؛ متوسط!

٩٥/١٢/٠٥
فتوچاپ

فتوچاپ 476

٩٥/١٢/٠٥
به بهانه تغییر وزن‌های متوالی یکی از پلنگ‌های جویبار که این‌بار در فینال جام‌جهانی ضربه فنی شد

یزدانی به جای یزدانی!

٩٥/١٢/٠٥
تبلیغات
تبلیغات