ورود آسان اما بی ثمر
«دانشجو» شدن؛ مد نسل جدید

ورود آسان اما بی ثمر

نویسنده : عطیه میرزاامیری

چیزی حدود یک هفته، مشاور انتخاب رشته‌ی بچه‌های کنکوری بودم. در طول این یک هفته بارها و بارها با دانش‌آموزانی سروکار داشتم که هیچ علاقه‌ای به تحصیل نداشتند، نمرات و معدل سال‌های قبل‌شان چیزی فراتر از افتضاح بود و حتی شرایط ورود به دانشگاه خوبی را هم نداشتند. اما چیزی که مرا در این بین شگفت‌زده می‌کرد اشتیاق زیادشان برای ورود به دانشگاه بود. هر طوری که بود می‌خواستند برچسب «دانشجو بودن» را بگیرند و وارد محیط بزرگ‌تری به اسم دانشگاه شوند. یکی از مراجعینم دختری بود که معدل سال قبلش پایین بود. برخی نمراتش آن‌قدر کم بودند که قرار بود شهریور ماه باز هم چندتایی از درس‌هایش را امتحان بدهد. وقتی از او سوال کردم برای ادامه تحصیل به چه رشته‌ای علاقه دارد، جواب داد: «نمی‌دونم. هر رشته‌ای که آسون‌تر باشه!». برایش توضیح دادم: «دانشگاه شبیه دبیرستان نیست که بتونی درس‌هات رو همین‌جوری الکی بگذرونی و بعدش یه مدرک بگیری. چیزی به اسم آسونی وجود نداره. تصمیم خودت رو بگیر. اگه نمی‌تونی یا حوصله‌ی درس خوندن نداری، اجباری برای ورودت به دانشگاه نیست. می‌تونی مدل دیگه‌ای پیشرفت کنی. مثلا کلاس‌های فنی حرفه‌ای بری و از اون طریق چیزی یاد بگیری!» به محض شنیدن جمله‌ی آخرم عصبانی شد و با فریاد گفت: «من فقط می‌خوام برم دانشگاه. فقط دانشگاه.» تعجب کرده بودم. به او گفتم که با توجه به رزومه‌اش مشخص است، علاقه‌ی چندانی به درس خواندن ندارد. خودش هم این حرف مرا تائید کرد، اما بلافاصله گفت: «دانشگاه که بیام دیگه کسی کاری به کارم نداره. لازم نیست برای خارج شدن از خونه اجازه بگیرم یا برای بیرون رفتن با دوستام هی توضیح بدم به خانواده‌م». 

بعد از شنیدن این دلیلش، مکالمه را زیاد طول ندادم. تا جایی که توانستم راهنمایی‌اش کردم و بعد از رفتنش به این فکر کردم که اکثر افرادی که وارد دانشگاه می‌شوند، هدف‌شان ادامه تحصیل و پیشرفت علمی نیست. تنها چیزی که باعث می‌شود خیلی از افراد به هر روشی خودشان را وارد دانشگاه کنند، رسیدن به استقلالی‌ است که فقط از طریق برچسب «دانشجو» بودن به‌دست می‌آورند. استقلال در مورد گسترش ارتباطات و اینکه بدون اجازه‌ی والدین‌شان می‌توانند بیشتر از قبل در بیرون از محیط خانه باشند. به یاد آوردم هفت سال پیش که خودم دانشجو شده بودم، تا مدتی اکثر آدم‌های اطرافم در مورد ارتباطاتم سوال می‌پرسیدند. این‌که اجازه دارم به سینما بروم؟ می‌توانم در تمام اردوهای دانشگاه شرکت کنم؟ رابطه‌ام با پسرهای دانشگاه شبیه فیلم‌هاست و می‌توانیم باهم تبادل جزوه و کتاب کنیم؟

واقعیت این است که نمای دانشگاه از دور زیباست. نمایی که هر دانش‌آموز دبیرستانی را، برای فرار از تحت کنترل بودنش، به خود جذب می‌کند. محیطی بزرگ که در تلویزیون می‌بینیم، بدون محدودیت ارتباطی است. می‌توان در این محیط هرکاری به غیر از درس خواندن کرد و از آن لذت برد و خب در ظاهر محیط واقعی به چشم‌اندازی که ما می‌بینیم نزدیک است. اما دانشگاه تمام این چیزها نیست. دانشگاه قرار نیست با برچسب دانشجو بودن روی افراد، تمام آرزوهایشان را برآورده کند. خودتان در جریان هستید که خیلی از دانشجویان به محض اتمام درس یا حتی در همان ابتدای ورودشان متوجه می‌شوند این تمام چیزی نبوده که انتطارش را داشتند. همین می‌شود که افسرده و  از رشته‌شان دل‌زده می‌شوند. رضا امیرخانی در یکی از کتاب‌هایش نوشته: «از هر سه فارغ تحصیل دبیرستانی در کشورهای پیشرفته، یک نفر وارد محیط کاری می‌شود، یک نفر شروع به جهانگردی می‌کند و یک نفر وارد دانشگاه می‌شود».

 حالا این آمار را با کشور خودمان قیاس کنید. زمانی دانشگاه رفتن و دانشجو بودن به منزله‌ی پرورش افکار و علم بود ولی امروزه این روند جز جدا نشدنی زندگی افراد شده است، حتی اگر فردی هیچ علاقه و استعدادی به تحصیل نداشته باشد. همین امر باعث اشباع بازار کار، پرتوقعی افراد نسبت به مدرک تحصیلی و کار ارائه شده در جامعه، نداشتن ارج و قرب افراد تحصیل‌کرده در جامعه و از این قبیل مشکلات به ‌وجود آمده، شده است. روز دانشجوست و بیایید به این فکر کنیم «مایی که این مدت نقش دانشجو بودن را به عهده گرفته‌ایم، آیا بار علمی‌ که اندوخته‌ایم بیشتر از وزن کارت دانشجویی‌مان است یا نه؟» به این فکر کنیم «دانشجو بودن‌مان چقدر بیشتر از دانشجو نبودن‌مان در زندگی‌مان تاثیر داشته؟» با تمامی این اوصاف، به‌قولی روزت مبارک دانشجو! 

برچسب ها
ورود آسان به دانشگاه
ورود بی دلیل به دانشگاه
دانشجوی بی ثمر
چرا به دانشگاه می رویم
نظرات کاربران
کد امنیتی
h_sokoot
h_sokoot
٩٦/٠٩/١٦
٠
٠
حرف حساب!
عطیه_میرزاامیری
عطیه_میرزاامیری
٩٦/٠٩/١٧
٠
٠
ممنون:)
....
....
٩٦/٠٩/١٧
١
٠
حالا چرا سر در دانشگاه ما رو گذاشتین؟ دانشجوهای امیرکبیر اغلب باهوشن و میتونن راه زندگیشون رو پیدا کنن
عطیه_میرزاامیری
عطیه_میرزاامیری
٩٦/٠٩/١٧
٠
٠
اتفاقی شد:) توی همه‌ی دانشگاه‌ها دانشجوی خوب هم پیدا می‌شه قطعا:)
setareh_roshan947
setareh_roshan947
٩٦/٠٩/١٧
٠
٠
حق با شماست.متاسفانه همچین شده طرف ترم هفته پنجاه واحد پاس کرده...خخخخ
عطیه_میرزاامیری
عطیه_میرزاامیری
٩٦/٠٩/١٧
٠
٠
:)
m.shiezadeh
m.shiezadeh
٩٦/٠٩/١٨
٠
٠
روند مدرک گرایی جامعه مون؛ به باور اینکه همه باید تحصیلات دانشگاهی داشته باشن شدیدا دامن زده.
پربازدیدتریـــن ها
فیلمی برای خندیدن

آینه بغل ارزش سینما رفتن را دارد؟

٩٦/٠٩/٢٣
وقتی خودمان، دور خودمان حصار می کشیم

عادتِ عادت کردن!

٩٦/٠٩/٢٢
با ما بمانید...

جیم با قابلیت استوری گذاشتن

٩٦/٠٩/٢٣
صفر تا صد شاعر شدن را اینجا بخوانید

چگونه از شاعری به کاسبی برسیم؟

٩٦/٠٩/٢١
از عکاسی مستند - اجتماعی چه می دانید؟

یک عکس و هزاران حرف

٩٦/٠٩/٢١
رابطه شتر با سرما خوردگی و ای کیو پایین در...

کریسمس مذگان!

٩٦/٠٩/٢٦
معرفی بازی اعتیاد آور این روزهای جهان

آجرت را بشکن و معتاد شو!

٩٦/٠٩/٢٠
ورزش هایی که در ایران مهجور مانده اند!

محبوب ترین ورزش های دنیا کدام اند؟

٩٦/٠٩/٢٠
معرفی 7 غذای معروف از 7 کشور متفاوت

غذاهای بین المللی که با ذائقه ما جور در می آید

٩٦/٠٩/٢٥
قطع شدن یارانه در صدر جدول

تعطیلات نیم فصل عشق و عاشقی

٩٦/٠٩/٢٢
در 25 آذرماه؛ روز ملی پژوهش...

6 مرحله برای دستیابی به یک تحقیق ارزشمند

٩٦/٠٩/٢٥
معرفی اپلیکیشن Mandalas coloring pages

مدیتیشن با چاشنی خلاقیت

٩٦/٠٩/٢٦
پیرامون رفتار زننده ماموران شهرداری با دستفروش ها و ساماندهی که خبری از آن نیست

سیلی به گوش خلق؟!

٩٦/٠٩/٢٧
تبلیغات