بینندگان عزیز ؛ توجه شما را به چند سر بریده جلب می کنم!
وقتی رسانه هایمان پر می شوند از تصاویر خشونت آمیز

بینندگان عزیز ؛ توجه شما را به چند سر بریده جلب می کنم!

نویسنده : سیده محبوبه عظیم زاده

سرش را با نهایت حرص و ولع چپانده است توی گوشی و در حالیکه چشم‌هایش دارد از حدقه می‌زند بیرون به آن زل زده است. پلک هم نمی‌زند که خدایی ناخواسته یک لحظه هم از دستش در نرود. این واکنش اغلب آدم‌های اطرافمان از دیدن فیلم سر بریدن‌های داعش یا حادثه تروریستی اخیر فلان جا و یا فیلم قتل و خودکشی یک آدم بخت برگشته است. بعد هم با خودشان فکر می‌کنند الآن دیگر به روز هستند و خلاصه از جیک و پوک اوضاع مملکت و جهان خبر دارند! کوچک‌ترها هم دارند همین مسیر را می‌گذرانند منتهی به طریقی دیگر. گوشی‌ها و تبلت‌هایشان پر شده است از بازیهای جنگی و بکش بکش؛ آن هم با انگیزه‌های جذابی مثل دریافت یک کیسه سکه بیشتر یا ورود به یک مرحله بالاتر! شاید جا داشته باشد بگوییم خب چه انتظاری می‌توان از بچه‌ها داشت وقتی هنوز پدر و مادرهایی هستنند که دست کودکانشان را می‌گیرند و دسته جمعی می‌روند پیکنیک برای تماشای اعدام!

 

رسانه هایی که پر شده از جسدهای متلاشی

شنیده‌اید می‌گویند قبح یک چیزهایی شکسته است؟ یا مثلا شنیده‌اید می‌گویند که داریم با دست خودمان تبر به ریشه خودمان می‌زنیم؟ حکایت تقابل این روزهای جامعه ما است! سراغ دنیای بی‌در و پیکر مجازی هم که نرویم، همین اخباری را که از شبکه‌های مختلف سیما پخش می‌شود را ببینیم متوجه می‌شویم که حجم عظیمی از مدت زمان خبرها برمی‌گردد به سخن گفتن از جنگ و خونریزی و جنایت‌های مختلف هزار آدم زبان نفهم در دنیا. حالا کاش فقط سخن گفتن باشد. کنارش پر است از صحنه‌ها و تصاویری که مستقیم زشتی‌ها و زنندگی‌ها را به رخ می‌کشد. یا نمونه‌های دیگر و شاید شدیدترش را خیلی راحت بتوان در خبرگزاری‌ها و کانال‌های خبری تلگرام‌شان پیدا کرد. بدون کوچک‌ترین هشدار یا برآورد کردن سن مناسب تماشای آن برای سنین پایین‌تر. الاماشاالله هم مصداق می‌توان برای این قبیل کارها آورد. از ماجرای قتل و خودکشی و خودسوزی فلان آدم در فلان شهر و فلان منطقه بگیرید، تا ماجراهای غم‌انگیزی مثل پلاسکو، حادثه تروریستی در ایران، سر بریدن‌ها و جنایات داعش و حتی موارد دیگری مثل صحنه‌های عجیب و غریب یا مثلا انواع و اقسام بیماری‌ها.

خشونت در رسانه

 

وظیفه رسانه دقیقا چیست؟ 

همه چیز برمی‌گردد به واژه تأثیر و تأثیرپذیری. واقعیت همین است. موج، موج بر می‌دارد. این اصلا اتفاق عجیبی نیست که وقتی خبر و صحنه‌های خشونت آمیز و آزاردهنده در بطن جامعه نفوذ پیدا کند بازخوردهای منفی و اثرات مخرب آن را در تک تک افراد این جامعه مشاهده‌گر باشیم. چیزهایی که در ذهن و روان بعضی از آدمهایی که مستعد اثرپذیری از چنین اتفاقاتی هستند و خیلی طبیعی است که بعد از مدتی بالفعل شوند و علنی خودشان را به رخ بکشند. این چیزها نباید برای مردم عادی شود. نباید به جایی برسیم که دیدن خون، قتل، تجاوز و... برایمان طبیعی جلوه کند. ککمان هم از ماجرا نگزد.

گاهی اتفاقی در مملکت و جامعه ما افتاده است و رسالت رسانه حکم می‌کند مردم از آن باخبر شوند. حتی شاید بتوانند برای کاهش اثرات مخرب آن واقعه کمکی باشند. خب اینجا وظیفه رسانه حکم می‌کند که مردم را در جریان قرار دهد اما واقعا تماشای این همه تصویر خشونت آمیز لازم است؟ لازم است در همه شبکه‌ها، روزنامه‌ها و کانال‌های خبری حرف از این اتفاق‌های تلخ باشد؟ 

البته حق هم دارند! مردم این چیزها را می‌پسندند، پس چرا از گردانه جذب مخاطب عقب بیفتند؟ 

 

رفتار انسانی رسانه های غربی در برخورد با این مسائل

این موقعیت دقیقا نمونه بارز یکی از مواقعی است که میتوانیم بدون تعارف به خودمان این جمله را بگوییم که «بابا این خارجیها از ما بهترن.» آن‌ها خیلی بهتر از ما این مورد را مدیریت می‌کنند. از انتشار بی‌امان خبرهای تلخ و آزار دهندهای که کاملا مشخص است می‌تواند افکار عمومی را دچار آسیب‌های آنی و طولانی مدت کند جلوگیری می‌کنند و در صورت نیاز به انتشار چنین صحنه‌هایی حتما یک پیش زمینه به بیننده می‌دهند و خلاصه از قبل آگاهش می‌کنند که اگر قرار به دیدن است تو داری چه چیزی را می‌بینی. از اخطار دادن بگیرید تا استفاده از عددهای محدودیت سنی. نمونه بخواهم برایتان بیاورم باید اشاره کنم به صحبت‌های یکی از خبرنگاران فرانسه که می‌گوید: «مدتی پیش در یک حمله تروریستی در شهر نیس فرانسه، کامیونی رهگذران را زیر گرفت و تعدادی از رهگذران هم از این صحنه فیلم گرفته و آن را در شبکه‌های اجتماعی منتشر کردند. با اینکه هیچ رسانه‌ای این تصاویر را باز نشر نکرد اما خیلی زود پلیس فرانسه در اطلاعیه‌ای ازهمه مردم خواست به این کار پایان دهند. در این فیلم‌ها می‌شد تصاویری از کشته شدگان را که توسط کامیون زیر گرفته می‌شدند دید. این تصاویر خشونت بار بود و پلیس معتقد بود با نشر تصاویر، فضا ملتهب‌تر خواهد شد و البته پلیس تأکید کرد که طبق قانون فرانسه هم نباید تصویر فوت شدگان منتشرشود. تاکنون در فرانسه چندین حمله تروریستی توسط داعش انجام شده اما هیچ‌کدام از تصاویر قربانی‌ها، مهاجمان و اجسادشان نمایش داده نشده. چراکه نمایش این تصاویر ممنوع است. مهم‌ترین دلیل نمایش ندادن این تصاویر اثر منفی آنها روی مخاطب است. درباره قربانیان هم به دلیل احترام به فردی که از دنیا رفته، انتشار تصاویر ممنوع اعلام شده، چون رسانه‌های فرانسوی معتقدند بدون اجازه نمی‌توان عکس کسی را که از این دنیا رفته منتشر کرد. طبق این قانون، احترام به بدن انسان با مرگ او به پایان نمی‌رسد. همین طور یکی دیگر از دلایل منتشر نکردن تصاویر مردگان این است که خانواده و نزدیکان آن‌ها از نظر روانی تحت فشار بیشتری قرار می‌گیرند.» نه فقط در فرانسه که در بسیاری از کشورهای دیگر انتشار این قبیل تصاویر جرم محسوب می‌شود و در صورت انتشار با شهروندان برخورد می‌شود، چه برسد به رسانه‌ها! 

در کنار تمام این رفتارها، قرار دهید اقدام جالبی که برخی از شبکه‌های اجتماعی یا اپلیکیشن‌های معتبر و پرطرفدار مثل فیسبوک و اینستاگرام و توییتر در همین راستا انجام می‌دهند و فضایشان را از این تصاویر پاک‌سازی می‌کنند.

نمایش خشونت در رسانه 

 

خودمان را فراموش نکنیم

تمام این حرف‌ها را بگذاریم کنار باز هم می‌رسیم به خودمان. باید قبول کنیم که خیلی چیزهای مرتبط به چنین رفتارهایی که ناشی از فرهنگ انسانی و عمومی جامعه می‌شود دست خودمان است. رسانه‌ها خوب عمل نمی‌کنند درست. خودمان چه؟ چقدر معتقدیم دیده‌ها و شنیده‌هایمان در پیش‌برد ما در قسمت‌های مختلف زندگی موثر هستند؟ چقدر برای حریم آرام و آزاد ذهنمان ارزش قائل هستیم؟

برچسب ها
خشونت در رسانه
نمایش خشونت در خبرگزاری ها
نمایش خشونت
تصاویر خشونت آمیز
تاثیر خشونت بر جامعه
عادی سازی خشونت
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
b_noori
b_noori
٩٦/٠٧/٢٦
٢
١
با تمام احترامی که برای شهدا قائلم با خوندن متن شما یاد عکسایی افتادم که چند روز پیش دیدم، جای همگی خالی دو روز پیش همراه همسر جان از مسافرت شمال برگشتیم مشهد و یکی از خاطراتی که از دریا تو ذهنم ثبت شده سر نیمه بریده و چهره به خون آلوده ی شهیدی هست که عکسش رو نزدیک ساحل چاپ کردند و نوشته بودن: « خواهرم حجاب تو امتداد خون من است.» حالت چهره پسرم بعد دیدن این عکس رو هم هیچ وقت فراموش نمیکنم!
m.shiezadeh
m.shiezadeh
٩٦/٠٧/٢٧
٢
٠
اگه حقیقتا دغدغه شهدا رو داشتن، به جای استفاده ابزاری از خون شهدا؛ سعی می کردن کمی احترام براشون قائل بشن تا توی هر شرایطی بدن های مطهرشونو به تصویر نکشن.
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٦/٠٧/٢٧
٠
٠
این اتفاق رو من هم در مورد بچه ها به شیوه دیگه ای شاهد بودم. بچه های کوچیک واقعا اذیت میشن. خیلی ها حتی می ترسن و تو ذهنشون اتفاق ها و جریان های بدی ثبت میشه، که خیلی هاش آنی از بین نمیره و حالا حالاها تو ذهنشون میمونه.
b_noori
b_noori
٩٦/٠٧/٢٦
٢
١
البته بگذریم از بیلبوردهای بزرگی که در مشهد و اکثر شهرها از پیکر بی سر شهید حججی نقاشی شده و حداقل برای پسر من وحشتناک جلوه می کنه!
ali_sh
ali_sh
٩٦/٠٧/٢٧
٠
٣
با این مخالفم ک بچه ها با صحنه های خشونت آمیز اینطور روبرو شن. اما همه باید آشنا شن با اینطور وقایع. باید آشنا شن که برای زندگی با ارزش اون ها کسایی بودند که از ارزشمندترین چیزهاشون رو فدا کردند. حتی بچه های ماهم باید این رو به ذهن بسپارن و هیچوقت هم فراموش نکنند که برای آینده اون ها چه چیزهایی فدا شده. اینطور مسئولیت پذیریشون بالاتر میره. نمیدونم تونستم منظورمو برسونم یا نه. اما وجود این بیلبورد ها لازمه.
m-aminfar
m-aminfar
٩٦/٠٧/٢٧
١
٠
به نظرتون بچه 3،4 ساله چه چیزی از این تصاویر جز خشونت می فهمه واشنا میشه؟ یا حتی می فهمه که اون شهید جونشو برای چه چیزی فدا کرده؟ حس مسئولیت پذیریشون بالا میره یا حس خشونت طلبی؟ یکی منو قانع کنه لطفا:)
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٦/٠٧/٢٧
٠
٠
خب طبیعتا باید بتونیم تفکیک قائل شیم که خیلی وقت ها نمیشیم! حکایت همون جمله ست که هدف وسیله رو توجیه نمیکنه. باید با ارزش ها آشنا بشن اما چه جوری و از چه طریقی هم مهمه دیگه.
m.shiezadeh
m.shiezadeh
٩٦/٠٧/٢٧
٠
٠
بدترین تصویری که توی خبرگزاری ها و کانال های خبری منتشر شد، تصویر جسدهای متلاشی شده داعشی هایی بود که توی تهران عملیات انجام دادن. آخرین تصویری هم که دیدم مربوط به یک کانال خبری معتبر و پر مخاطب بود که عکس جسد سوخته یه جوون رو گذاشته بود. / این روزها کافیه یه عبارت ساده رو توی اینترنت سرچ کنی تا با انواع و اقسام تصاویر چندش آور و زننده رو به رو بشی. / کاش همون قدر که روی کلمات و تصاویر پورنو حساس بودیم، یه صدم درصد روی چنین تصاویری حساسیت داشتیم تا این روزا سربر نگردونیم و توی فضای مجازی یا حتی روی در و دیوار شهر، این عکس ها توی ذوقمون بزنن.
محبوبه عظیم زاده
محبوبه عظیم زاده
٩٦/٠٧/٢٧
٠
٠
وای این تیکه سرچ و اینا که واقعا بده. یعنی عکس هایی می بینی به غایت وحشتناک و منزجر کننده. / انشاالله که بوی بهبودی ز اوضاع رسانه ها به مشاممون برسه!
k_koolak
k_koolak
٩٦/٠٧/٢٩
٠
٠
حرف حق است والا من نگران بچه هام اونقدر در فضای مجازی و شبکه ها دیدند که نسبت به کشتن بی و مرگ و ... بی حس شدند وقتی امار جنایت بالا میره یکیش همینه من چند ساله اخبار دنبال نمیکنم و زندگی با ارامشی دارم خداروشکر وقتی یکم اخبار میبینم جز خون ریزی چیزی نیست شب خواب بد میبینم
پربازدیدتریـــن ها
ممنون که مهربونی!

زلزله شرمنده محبتتان شد

٩٦/٠٨/٢٥
۶ راه‌کار عملی برای تمرکز بیشتر بر روی کار و‌ مطالعه

چطور تمرکز از دست رفته را بازگردانیم؟

٩٦/٠٨/٢٤
قبرستان یا آرامستان؛ مسئله این است!

سرگذشت عجیب قبرستان ها در ایران

٩٦/٠٨/٢٥
نگاهی کوتاه به «انسان عاقل» در حدیثی از امام مهربانی ها

یک کهکشان راه است تا فهمیدن او...

٩٦/٠٨/٢٨
بسته پیشنهادی بازی با چاشنی هیجان؛ مخصوص بزرگسالان

معرفی چند بازی فکری دو نفره

٩٦/٠٨/٢٤
این عادت را جدی بگیرید

اعتیادی که ساده از کنارش عبور کرده ایم

٩٦/٠٨/٢٩
با فراگیری یک زبان خارجی؛ چطور می توانیم وارد بازار کار شویم؟

بازار کار رشته های زبان خارجی

٩٦/٠٨/٢٧
از بازی خودجوش بچه ها جلوی دوربین صدا و سیما تا سفر پر دردسر سلبریتی ها به کرمانشاه!

کرمانشاه را برای حضور سلبریتی ها خالی کنید

٩٦/٠٨/٢٩
حال خراب حضرت پاییز، مال من

ذهن زیبا؛ گلچینی از تک بیت ها و اشعار ناب (38)

٩٦/٠٨/٢٨
چند پیشنهاد ساده برای فرار از دغدغه های فکری متعدد

اتوبان افکارتان را دچار ازدحام نکنید

٩٦/٠٨/٣٠
معرفی ربات تلگرامی زیرنویس یاب

زیر نویس فیلم ها را راحت تر از همیشه بیابید

٩٦/٠٨/٣٠
مصاحبه اختصاصی با رضا مهاجری؛ سرمربی تیم پدیده

پدیده با لشکری مصدوم به مصاف پرسپولیس می رود

٩٦/٠٨/٢٧
تبلیغات