می‌بوسم آستانه قصر جلال تو
زیارت مجازی در حرم امام علی(ع)

می‌بوسم آستانه قصر جلال تو

نویسنده : فرانک باباپور

10 ساله بودم که مادر و پدرم رفتند کربلا. وقتی برگشتند، از سر خیابان تا در خانه چاوش‌خوان مداحی خواند و همسایه‌ها ریختند توی خیابان. آن موقع رسم بود انگار، هر کس می‌رفت مکه، کربلا یا سوریه، سر کوچه یا خیابان، دورتر از خانه خودشان، از ماشین پیاده می‌شد و فامیل و همسایه که همان‌جا جمع شده بودند، گوسفندی قربانی می‌کردند، اسپندی دود می‌کردند و نوبتی روی زیارت کرده‌ها را می‌بوسیدند و سر خم می‌کردند که حاجی یا کربلایی دست روی سرشان بکشد، تا شاید نصیب خودشان هم بشود.

هنوز بوی کربلا می‌دادند، بوی نجف، بوی سامرا و کاظمین. سر کوچه‌مان طاق گل گذاشته بودیم که زیارت کرده‌ها را از زیر گل و قرآن رد کنیم. یادم است شب نشده گل‌ها و حتی برگ‌هایش را تبرکی بردند و چیزی نماند. همین که رسیدیم داخل خانه، زن دایی و خاله، چادر از سر مادرم گرفتند و نوبتی سر کردند تا گرد کربلا بنشیند روی تن‌شان و آنها را هم زودتر بطلبد. حتی به کفش پایش هم رحم نکردند و هر کدام پای‌شان را کردند توی یک لنگش. من از کارشان سر درنیاوردم، اما مادرم اشاره‌ای کرد که تو هم بپوش! 

شب که شد و مهمان‌ها آبگوشت‌شان را خوردند و خرمای کربلا را با چای نوش جان کردند، رفتند. رفتند و ما ماندیم و کمی بعد، مادرم بهترین سوغاتی‌اش را که برای من کنار گذاشته بود، رو کرد! دمپایی‌های خودش را! جفت‌شان کرد جلوی پایم و گفت کربلا و نجف که بوده با کفش جایی نمی‌رفته، چون پاهایش را اذیت می‌کرده. کفش‌ها فقط راه خانه تا ترمینال و بالعکس را طی کرده‌اند! دمپایی‌ها را پوشیدم و چند دور توی خانه قدم زدم و فرش‌ها را به خاک کربلا متبرک کردم و با خودم خیال زیارت کربلا و نجف و قدم زدن بین صحن‌های‌شان را می‌کردم. حالا 13 سال از آن زمان می‌گذرد و من هنوز توفیق زیارت نیافته‌ام. خاله و زن دایی هر کدام شاید دو بار رفته‌اند ولی من هنوز نه.

حالا هم که شب های قدر است و شب شهادت حضرت علی(ع)، بیشتر از هر وقتی دلم زیارت کربلا و نجف را می‌خواهد. البته که هر کسی دلش می‌خواهد کاش امشب را در صحن حرم حضرت افطار می‌کرد، میان شب زنده داران گم می‌شد و قرآن بر سر می‌گرفت، یا در گوشه‌ای از مسجد کوفه، رو به محرابش دو رکعت نماز می‌خواند و ده مرتبه «بِعَلِيٍّ» را همان جا می‌شمرد. حالا شاید نشود با بلیت هواپیما و ساک و چمدان به زیارتشان رفت، نشود دست روی فرش‌هایش کشید و روی مهر و رو به قبله‌اش سجده کرد و زانوی غم بغل کرد و به داغ شهادتش گریست، ولی می‌شود حال و هوایش را چشید. من راهش را در همین دنیای مجازی پیدا کردم! دنیای مجازی که همه‌اش بدی و ضرر نیست، یک خوبی‌هایی هم دارد و خوب‌ترینش همین کاری است که تولیت حرم امام علی (ع) انجام داده و سایتی برای زیارت مجازی درست کرده است، که با چند کلیک می‌شود توی صحن‌ها گشت، السلام علیک یا امیرالمومنین گفت و از درهای طلایی رد شد، مدهوش دیوارهای آینه کاری و لوسترها شد، روی سنگ‌های مرمر قدم برداشت و به ضریح امام دست کشید. 

این هم آدرس سایت www.imamali.net/vtour  که شما را می اندازد داخل صحن حرم حضرت در نجف. همانجا می‌توانید با استفاده از ماوس دور و برتان را نگاه کنید و راهتان را انتخاب کنید، مسلما مثل من، همان اول فلش رو به حرم را انتخاب می‌کنید. می‌رسید به یک طلایی و همان جا دلتان می‌لرزد، دست به سینه می‌برید، سلام  می‌دهید و دوباره روی فلش مستقیم کلیک می‌کنید، تا بالاخره برسید به ضریحی که فقط خودتانید و خودش.

پ.ن: اتفاقا اپ این سایت هم ساخته شده و با مصرف اینترنت کم، می‌شود کنج خانه یا مسجد محل نشست، ولی جای دیگری بود. از این لینک https://cafebazaar.ir/app/ir.galexy.emamali2/?l=fa  دانلود کنید. موقع زیات وضو داشته باشید و یادی هم از ما کنید. ان شاالله که واقعی‌اش نصیب همه‌مان بشود. التماس دعا...

 

برچسب ها
زیارت مجازی حرم امام علی
زیارت مجازی
دانلود اپ زیارت مجازی حرم امام علی
سایت زیارت مجازی حرم امام علی
سایت حرم امام علی
نظرات کاربران
کد امنیتی
i_banu69
i_banu69
٩٦/٠٣/٢٥
١
٠
به حق حضرت مولا و حضرت ارباب قسمتت شه بری،خیلی شیرینه،من که با پررویی تمام وبه زور و گریه و التماس به حضرات معصومین رفتم،امیدوارم شما رو با عشق دعوت کنن
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٦/٠٣/٢٨
٠
٠
ان شاالله. یکی از آرزوهای زندگیم رفتن به سفر کربلاست. حتی آرزوی سفر حج رو هم ندارم! فقط نجف و کربلا :) کی گفته اون دعوت هم با عشق نبوده؟ اتفاقا شما رو خیلی بیشتر از کسی که راحت و بی دردسر میره دوست داشتن، خیالت راحت :)
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٦/٠٣/٢٦
٠
٠
ممنون فرانک جان :) انشالله قسمتت بشه ... نرفتنش یک غمه، رفتنش غمه دیگه ... غم دوباره روی یار دیدن...
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٦/٠٣/٢٨
٠
٠
واقعا رفتنش غم بزرگتریه... ان شاالله قسمت همه مون بشه :)
م-نص
م-نص
٩٦/٠٣/٢٦
٠
٠
:) امیدوارم زود زود قسمت همه عاشقا بشه و برن:)خیلی حال خوبی دارد:)
محمدرضا مهدیزاده
محمدرضا مهدیزاده
٩٦/٠٣/٢٧
٠
٠
بله :) انشااء... که قسمت همه ی آرزومندان بشه :)
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٦/٠٣/٢٨
٠
٠
ان شاالله قسمت مجدد برای شما :) منم دوست دارم قسمتم بشه پیاده برم...
پربازدیدتریـــن ها
قرارمان چهار سال دیگر؛ صفحه نیمار

ازدواج سحر قریشی و مهدی طارمی در پیج کافو

٩٦/٠٩/١٤
خبرنگارانی که به خاطر افشاگری و آگاهی بخشی به قتل رسیدند

خبرنگاری؛ بازی با دم شیر!

٩٦/٠٩/١٣
«دانشجو» شدن؛ مد نسل جدید

ورود آسان اما بی ثمر

٩٦/٠٩/١٦
پیرامون باخت ناعادلانه «علیرضا کریمی» در مسابقات کشتی امیدهای جهانی و حواشی بعد از آن

ماجرای تلخ باید ببازی و باید ببازی!

٩٦/٠٩/١٥
روز غیرسیاسی دانشجو مبارک!

در مسابقه ماست خوری موید و منصور باشید

٩٦/٠٩/١٦
انزوا فیلمی هزار داستان و هزار ایده

انزوا یک اغتشاش فکری

٩٦/٠٩/١٤
چند خطی پیرامون فصل جدید سریال لیسانسه ها

لیسانسه ها نمره قبولی می گیرد

٩٦/٠٩/١٨
اسلام؛ دینی که با مهربانی پیامبرش شناخته می‌شود

شب شوق و شب وجد و شب شور

٩٦/٠٩/١٥
بررسی وضعیت شرکت های مختلف ارائه دهنده اینترنت

داستان اینترنت غیر حجمی و نامحدود که این روزها می گویند چیست؟

٩٦/٠٩/١٣
ستاره هایی که مورینیو قدرشان را ندانست

منتخبی که مورینیو ندید

٩٦/٠٩/١٨
با رنگ بنفش کمپانی پنتون بیشتر آشنا شوید

رنگ سال 2018 و مکمل هایش

٩٦/٠٩/١٩
معرفی یک مستند خوب که زندگی خواهران منصوریان را روایت می کند

چرا باید صفر تا سکو را ببینیم؟

٩٦/٠٩/١٩
معرفی بازی اعتیاد آور این روزهای جهان

آجرت را بشکن و معتاد شو!

٩٦/٠٩/٢٠
ورزش هایی که در ایران مهجور مانده اند!

محبوب ترین ورزش های دنیا کدام اند؟

٩٦/٠٩/٢٠
تبلیغات