از ماحی تا جشن تولد؛ همه فیلم هایی که نباید دید
ضد پیشنهاد

از ماحی تا جشن تولد؛ همه فیلم هایی که نباید دید

نویسنده : دست قیچی

نفس آخرین فیلمی بود که واقعا مشتاقم کرد دست به کیبورد شوم. آن هم که آذرماه بود. دیدم اگر همین طور پیش برود عادت نوشتن به کلی از سرم می‌پرد. البته این وسط «خوب، بد، جلف» را هم دوست داشتم اما دوستان پیش دستی کردند و قبل از من به آن پرداختند. این شد که تصمیم گرفتم این بار به جای توصیه یک فیلم خوب، در نقش یک بازدارنده عمل کنم و چشم شما را از دیدن چند فیلم بد مصون بدارم. این شما و این هم فیلم‌های بد روی پرده که اصلا نباید سراغ شان بروید.

 

خانه‌ای در خیابان چهل و یکم

علی مصفا در یک درگیری به طور اتفاقی برادرش را می‌کشد و از ترس متواری می‌شود. مادر که به همراه دو عروسش در یک خانه زندگی می‌کند مانده میان عشق مادری‌اش به قاتل و مقتول. نمی‌داند با عروس‌هایش که هرکدام فرزندی هم دارند چه کند. قاتل نمی‌داند با برادرزاده‌اش که رابطه نزدیکی با هم داشته‌اند چه کند و ...

کارگردان این فیلم حمید رضا قربانی است که پیش از این در چند فیلم مهم اصغر فرهادی از جمله «درباره الی» دستیار کارگردان بوده. خود فرهادی هم در مراسم افتتاحیه فیلم شرکت کرده بود و در تعریف از فیلم گفته بود: خوبی خانه‌ای در خیابان چهل و یکم این است که قضاوت نکرده است. 

اما واقعیت این است که خانه‌ای.... یک اثر به شدت بی‌خاصیت است که با وجود بازی خوب بازیگرانش به هیچ وجه تماشاچی را درگیر نمی‌کند. علت هم در حذف بخش‌های مهمی از داستان مثل ماجرای قتل است که باعث شده تماشاگر از شخصیت‌ها و موقعیت‌ها فاصله بگیرد. یکی دو تا گاف حقوقی هم دارد و آخرش هم که پایان باز است. خب چرا باید به دیدن چنین فیلمی رفت؟ مگر آزار داریم؟

 

ماحی

«داوود خیام» را با فیلم کوتاه و بسیار خوب «چله»‌ می‌شناختم. فیلمی درباره یک زندانی که ۴۰ روز در زندان خوش رفتاری می‌کرد تا بتواند ۲۴ ساعت مرخصی بگیرد. در این چله نشینی با سیم سبد می‌بافت. وقتی آزاد می‌شد ابتدا به همسرش می‌رسید، بعد با پسرش و یک تفنگ بادی به شکار می‌رفت و برای ۴۰ روزی که نبود پرنده شکار می‌کرد. بعد هم سبدها را می‌فروخت. بخشی از پول را به پسرش می‌داد. بخشی را سیم جدید می‌خرید و بخش دیگر را هم به در خانه شاکی‌اش می‌برد. یک فیلم خیلی خوب با شخصیتی بسیار جذاب! این بود که مشتاق بودم اثر سینمایی‌اش را ببینم.

ماحی اسم جذاب و پرداخت و بازی‌های خوبی دارد اما دچار یک اشتباه استراتژیک است. فیلم به پشت صحنه روابط کثیف اقتصادی می‌پردازد و مدعی است که براساس واقعیت ساخته شده. اما مشکل این‌جاست که از یک طرف در نمایش کثافت‌کاری‌های اقتصادی به سبب اقتضائات سینمای ایران بسیار ناقص است و از طرف دیگر هیچ افشاگری‌ای هم انجام نمی‌دهد و آن عبارت «براساس ماجراهای واقعی» ‌اول فیلم را بی‌خاصیت می‌کند. این است که در نهایت نه با یک داستان خوب طرفی،‌ نه با اثری افشاگرانه و روشنگر. 

 

مبارک

سر این یکی خیلی حرف بود. از نخستین آثار رئال انیمیشن ایران است؛ یعنی همان ترکیب انیمیشن با فیلم زنده. قبلا نسخه عروسکی موفقی چون «دزد عروسک‌ها»‌ یا فیلم‌های «کلاه قرمزی» و ... را در این سبک داشته‌ایم. اما این یکی عروسکی نیست و انیمیشن سه بعدی است. بازیگر ستاره‌‌ و بفروشی چون الناز شاکردوست هم که حاضر شده در فیلم بازی کند. 

ماجرا از این قرار است که نمایش‌های عمو نقال از رونق افتاده و کسی به دیدن داستان‌های رستم نمی‌آید. با فراموش شدن رستم ضحاک دارد دوباره قدرت می‌گیرد تا جایی که نوچه‌هایش موفق می‌شوند رستم، آرش کمانگیر و حتی قهرمانان افسانه‌ای کشورهای دیگر مثل هرکول را اسیر کنند. حالا نوه نقال که همان الناز شاکردوست باشد باید به کمک مبارک، دیو سپید و دیگران افسانه‌های کهن را دوباره زنده کنند.

همان طور که می‌بینید طرح قصه خوب بوده اما موفق نشده از دل آن فیلم‌نامه خوبی بیرون بکشد. نتیجه این‌که با وجود استانداردهای تولید خوب، مبارک تنها برای بچه‌های ۳ تا ۷ ساله که هنوز قادر نیستند منطق فیلم و شخصیت‌ها را به چالش بکشند، جذابیت دارد. متأسفانه ظرفیت‌های این فیلم بدجوری به هدر رفته است.

 

جشن تولد

عباس لاجوردی را که حتما نمی‌شناسید. هیچ‌کس نمی‌شناسد. اما بعد از دیدن جشن تولد امکان ندارد نامش را فراموش کنید. حتما اسمش را به ذهن می‌سپارید که بعدا حتی از نزدیک فیلمی که او ساخته یا به هر نحوی در آن مشارکت داشته رد نشوید. در فضاحت فیلم همین بس که بدانید فیلم برخلاف اسمش که می‌خورد یک اثر خانوادگی یا حتی کمدی باشد، اثری جنگی و حماسی است. از نظر کیفیت ساخت هم که اصلا باید در لغت‌نامه‌ها جلوی کلمه «سفارشی» بنویسند فیلم جشن تولد. فاجعه است. فاجعه! 

فیلم را در سالن ۱۱۰۰ نفری فردوسی تهران دیدم. سالنی که از این همه صندلی‌اش فقط یکی پر بود.

 

شاباش

حامد کلاهداری با ساخت «پایان‌نامه»‌ مغضوب خیلی‌هاست اما چون «از چند می‌گیری گریه کنی؟» چندان بدم نیامده بود امیدوار بودم با شاباش بازگشت خوبی در عرصه کمدی داشته باشد. ......مممممم. نداشت! اصلا نداشت!

سه فیلم اولی که در این لیست معرفی کردم لااقل از نظر تکنیک چیزی کم نداشتند و آثار استانداردی بودند اما این دو تای آخر در بدیهیات اولیه دچار مشکلات اساسی هستند. حتی قصه درستی هم ندارد که بخواهم این‌جا خلاصه‌ای از آن بگذارم.

 

چهار اصفهانی در بغداد

 بعضی‌ها کمدی را با حماقت اشتباه می‌گیرند. کمدی کلامی که تکلیفش مشخص است. در کمدی موقعیت هم شخصیت اصلی شما احمق نیست بلکه در موقعیتی گیر کرده که ذاتا خنده‌دار است. شخصیت چارلی چاپلین در فیلم‌هایش شاید ساده‌دل باشد اما احمق نیست. بلکه خیلی هم در کارش جدی است. اما در چهار اصفهانی در بغداد و خیل آثار مشابه و سطح پایین شما با شخصیت‌های احمقی طرفید که نمی‌توانید به آن‌ها بخندید. همان‌طور که شما به یک آدم معلول ذهنی نمی‌خندید بلکه برایش دل می‌سوزانید، البته بیشتر برای اهالی جبهه و جنگ یا اساتید جغرافیا دل می‌سوزانید که با دیدن این فیلم چه حالی می‌شوند. 

برچسب ها
فیلم‌هایی که نباید دید
فیلم ماحی
فیلم جشن تولد
چهار اصفهانی در بغداد
فیلم شاباش
فیلم مبارک
خانه ای در خیابان چهل و یکم
نظرات کاربران
کد امنیتی
مرتضی تقی زاده
مرتضی تقی زاده
٩٥/١٢/١٧
٠
٠
فکر کنم شما یه فراستی درون دارین خخخ اون فیلم مبارک خب عموپورنگ نیست بزرگسال هم بشینه نگاه کنه و طبعا مخصوص کودکاست. چهار اصفهانی در بغداد هم که تابلویع مثل افراطی ها ادای اخراجی ها رو به طرز وحشتناکی در آورده.
dastgheichi
dastgheichi
٩٥/١٢/١٧
٠
٠
به هر حال بچه های ۷ تا ۱۲ ساله هم کودک محسوب میشن و به نظرم مبارک راضی شون نخواهد کرد. حالا این که عمو پورنگ بزرگسال ها رو نگه میداره یا نه. نمیدونم. بعد چهار اصفهانی در بغداد و شاباش رو مطمئن بودم که آثار بدردبخوری نیستن ولی اعتراف میکنم انتظار چنین فجایعی رو هم نداشتم. ولی خب دیگه مجبوریم ببینیم. چاره ای نیست.
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٥/١٢/١٧
٠
٠
ما رو در غم دیدن چنین فیلم های به درد نخوری شریک بدونین! می تونیم درک کنیم چی کشیدین :)))
dastgheichi
dastgheichi
٩٥/١٢/١٧
٠
٠
سپاسگزار
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٥/١٢/١٧
١
٠
طرح قصه ی مبارک واقعا خوب بود، اینکه پای شخصیت هرکول رو هم به داستان باز کردن برام جالب اومد! ولی من حتی از تبلیغ فیلم هم خوشم نیومد و دلم نخواست ببینمش... به قول شما داستان رو هدر دادن ... به نظرم خیلی خوب میشد اگر سینمای ما توان این رو پیداکنه، که بتونه ،این داستان رو توی ژانر فانتزی قهرمانانه بسازه.
dastgheichi
dastgheichi
٩٥/١٢/١٧
١
٠
تو بخش انیمیشن این قضیه خیلی بیشتر از سینمای زنده آدمو اذیت میکنه. چون توی سینما خب طرف میره بین سه تا شش هفته فیلمبرداری رو تموم میکنه. مرحله اجرا خیلی طولانی و سخت نیست. اما در حوزه انیمیشن طرف میدونه من باید دو سال تولید کنم. خب من واقعا موندم چطور شخصی حاضر میشه روی یک فیلمنامه ضعیف، بنیان دو سال کار و تلاششو بذاره؟ پول خوبی هم که نمیدن. اصن برام قابل درک نیست.
z_saadi
z_saadi
٩٥/١٢/١٧
٠
٠
اینجوری که در سینما رو باید گل گرفت یا شبیه سینما رکس آبادان کرد
dastgheichi
dastgheichi
٩٦/٠١/٠٦
٠
٠
نه. اینکه افراد نرن سراغ این فیلما، کم کم سلیقه تهیه کنندگان رو هم تغییر میده و وقتی ببینن نمیفروشه دیگه نمیرن سراغ ساخت این آثار
S_rasa
S_rasa
٩٥/١٢/٢٠
٠
٠
جای این بخش واقعا در بین ستون های روزنامه ها خالیه! چون حقیقتا فیلمهای "اصلا نبین" زیاد داریم. فیلمایی که آخرش فقط دوس داری یه کمی با کارگردان از نزدیک صحبت کنی و ببینی دقیقا فازش چیه! سپاس بابت توصیه ها. حتما نمی بینم...
dastgheichi
dastgheichi
٩٦/٠١/٠٦
٠
٠
حتما خوب کاری میکنین
The_Exorcist
The_Exorcist
٩٥/١٢/٢٠
٠
٠
من نمیدونم چطور بعضیا حاضرن برای این فیلمنامه ها سرمایه گذاری کنن؟
dastgheichi
dastgheichi
٩٦/٠١/٠٦
٠
٠
واقعا!!!!!
abolfazl87
abolfazl87
٩٥/١٢/٢٠
٠
٠
ممنون بابت این مطلب. من یکی که خیلی علاقه دارم به این جور متن ها. ولی خب باید بگم چند می گیری گریه کنی کار حامد کلاهداری نبود که. کارگردانش شاهد احمدلو بودش.
dastgheichi
dastgheichi
٩٦/٠١/٠٦
٠
٠
:)))) عجب سوتی ای! گفتم چقد سطح کارا با هم فرق داشت. نمیدونم چرا توی ذهنم مونده بود که اون کار حامد کلاهداری بوده. علت در ترافیک فیلماست در ذهن یا پیری زودرس!!!؟ خدا عالمه
پربازدیدتریـــن ها
چیدمان هنری خانه در عین سادگی

چطور خانه ای هنری داشته باشیم؟

٩٦/٠٨/٢١
امروز زمان خوبی برای گله مندی نیست...

این داغ را تازه نگه دارید!

٩٦/٠٨/٢٢
ممنون که مهربونی!

زلزله شرمنده محبتتان شد

٩٦/٠٨/٢٥
بسته پیشنهادی کتاب برای هفته کتاب و کتابخوانی

به کی؛ چه کتابی هدیه بدهیم؟

٩٦/٠٨/٢٣
۶ راه‌کار عملی برای تمرکز بیشتر بر روی کار و‌ مطالعه

چطور تمرکز از دست رفته را بازگردانیم؟

٩٦/٠٨/٢٤
در سایه بی توجهی مسئولین؛ سونامی انحلال در تیم های ورزشی بانوان

بانوان؛ بازنده های همیشگی ورزش ایران

٩٦/٠٨/٢١
بسته پیشنهادی بازی با چاشنی هیجان؛ مخصوص بزرگسالان

معرفی چند بازی فکری دو نفره

٩٦/٠٨/٢٤
قبرستان یا آرامستان؛ مسئله این است!

سرگذشت عجیب قبرستان ها در ایران

٩٦/٠٨/٢٥
با فراگیری یک زبان خارجی؛ چطور می توانیم وارد بازار کار شویم؟

بازار کار رشته های زبان خارجی

٩٦/٠٨/٢٧
نگاهی کوتاه به «انسان عاقل» در حدیثی از امام مهربانی ها

یک کهکشان راه است تا فهمیدن او...

٩٦/٠٨/٢٨
گودبای پارتی تلخ کاپیتان در شب ناکامی بزرگ

جام جهانی پا روی چکمه گذاشت

٩٦/٠٨/٢٣
معرفی بازی مشت زنی Real Boxing 2

بوکس را حرفه ای بازی کنید

٩٦/٠٨/٢٢
مصاحبه اختصاصی با رضا مهاجری؛ سرمربی تیم پدیده

پدیده با لشکری مصدوم به مصاف پرسپولیس می رود

٩٦/٠٨/٢٧
حال خراب حضرت پاییز، مال من

ذهن زیبا؛ گلچینی از تک بیت ها و اشعار ناب (38)

٩٦/٠٨/٢٨
تبلیغات