بررسی وضعیت رئال مادرید از منظر چارلز داروین!
رئال مادرید باز هم باخت

بررسی وضعیت رئال مادرید از منظر چارلز داروین!

نویسنده : مرتضی رزمی

چند ماه پیش، زمانی که رونالدو و زیدان از رئال مادرید جدا شدند، مطلبی در ارتباط با نسخه جدید رئال و چالش لوپتگی به عنوان مربی جدید رئال نوشتیم. حالا بعد از گذشت نزدیک به 6 ماه، لوپتگی در چالش خودش شکست خورده‌ و از رئال رفته‌است، رونالدو در یوونتوس روز به روز موفق‌تر می‌شود و رئال میان هر چند بازی، متحمل شکستی سخت می‌شود. در آخرین مورد، چهارشنبه شب، رئال مادرید در برابر تیم زسکامسکو با 3 گل در خانه شکست خورد. رئالی که سه دوره گذشته لیگ قهرمانان، با جام به خانه برگشته‌است. رئال دو هفته پیش هم در برابر تیم ضعیف ایبار 3-0 بازی را واگذار کرد. اخراج لوپتگی و جایگزینی سولاری هم دردی را دوا نکرد.

طرفداران رئال تشریفاتی بودن بازی و قطعی بودن صعود رئال و در نتیجه استفاده از بازیکنان ذخیره را توجیه شکست برابر زسکامسکو می‌دانند. اگر این توجیه را بپذیریم، باز هم بازی رئال برابر زسکامسکو نکات منفیِ قابل توجهی داشت. ایسکو، بازیکنی بود که با حرکات تکنیکی‌اش در قلب هوادارن جا گرفته‌بود. هر زمان که کار تیم زیدان گره می‌خورد، رئالی‌ها منتظر حضور ایسکو در زمین بودند تا جریان بازی را عوض کند. اما در بازی برابر زسکامسکو ایسکو به خاطر نمایش بد، در سانتیاگو برنابئو «هو» شد. ایسکو هم که طی یکی دو فصل اخیر، حسابی نازنازی شده بود و همیشه عادت به تعریف داشت، این دفعه واکنشی بد از سر عصبانیت نشان داد. در نیمه دوم هم با تعویض مارسلو، کاپیتان رئال، بازوبند کاپیتانی به ایسکو می‌رسید. اما او از پذیرفتن بازوبند اجتناب کرد. از طرفی کیلور ناواس، دروازه‌بان سابقا شماره یک رئال، به احتمال زیاد در ژانویه از رئال می‌رود. بسیاری می‌گفتند که با توجه به حضور نیمکت‌نشین‌ها در این بازی ناواس درون دروازه قرار می‌گیرد و آخرین بازی خودش را برای رئال انجام می‌دهد. اما دیشب ناواس باز هم روی نیمکت بود تا شایعه اختلافات خاویر سولاری با برخی بازیکنان بیش از پیش قوت بگیرد.

لوپتگی و سولاری

افول رئال، آن هم پس از اوج گرفتن با 3 قهرمانی پیاپی در اروپا، یادآور افول آث‌میلان است. آث‌میلان که زمانی نامش لرزه بر تن هر حریفی می‌انداخت، سال‌هاست از سطح اول فوتبال اروپا فاصله دارد و در لیگ ایتالیا نیز همیشه در رتبه‌های پایین جدول قرار می‌گیرد. میلان در آخرین فاجعه‌اش، دیشب در مقابل المپیاکوس باخت و در بهت و حیرت هوادارانش از لیگ اروپا حذف شد. اما میلانِ نحیف و ضعیف امروز در دهه 90 و اوایل همین قرن یکی از بهترین تیم‌های تاریخ فوتبال بود. تیمی که دو نسل پرستاره داشت. نسل اول با بازیکنانی مانند مارکو فن باستن، رود ‏گولیت، فرانک رایکارد و پائولو مالدینی با هدایت آریگو ساکی افسانه‌ای. نسل دوم با پیرلو، کاکا، سیدورف، گتوسو و اینتزاگی با هدایت کارلو آنچلوتی. چه کسی فکرش را می‌کرد که افول میلان دقیقا بعد از اوج میلان باشد؟ در آن زمان میلان به ستاره‌های خودش می‌نازید و پول‌های برلوسکونی. اما طولی نکشید که ستاره‌ها پیر شدند و برلوسکونی با رو شدن فسادهایش قدرت قبلی را از دست داد.

آث میلان

رئال مادرید هم زمانی کهکشانی‌ها لقب داشت. رونالدوی برزیلی، فیگو، رائول و نام‌های بسیار معروف دیگر. نسل دوم کهکشانی‌ها، البته با کمی فاصله، در سا‌ل‌های اخیر می‌تازید. رونالدو، مودریچ، کروس و خیلی‌های دیگر. رئال اما فقط با ازدست دادن رونالدو و سرمربی‌اش به روزهای سختی رسیده‌است، مشابه با میلان. رئال این روزها به استفاده از بازکنان قدیمی خودش به عنوان سرمربی اصرار دارد، مشابه با میلان. اما نکته مهمی که رئال مادرید را با میلان متفاوت می‌کند مدیریت آن است. رزوهای افول میلان روزهایی بود که برلوسکونی قدرت خود در ایتالیا را از دست می‌داد. اما پرز همچنان قدرت خود را دارد. مانند مدیران میلان خرج‌های الکی نمی‌کند. در بازسازی تیم عجله نمی‌کند و همپنان منتظر است تا سولاری تیم را بسازد و خودش هم پنهانی در گوشه به دنبال جذب ستاره است. ستارهای که جای خالی رونالدو را پر کند. نام هازارد بیش از همه به گوش می‌خورد. گرچه نیمار و امباپه نیز همیشه لقمه چربی برای پرزِ خوش‌اشتها هستند.

چارلز داروین، زیست‌شناس معروف، معتقد است در طول تاریخ طبیعت کسانی زنده مانده‌اند که خودشان را با محیط سازگار کردند. وقتی به تاریخ فوتبال نگاه می‌کنیم قاعده انتخاب طبیعی برای بسیاری از تیم‌ها صادق بود. زمانی آژاکس یکه‌تاز باشگاه‌های اروپا بود. زمانی میلان. و در هر زمان تیم‌های مختلفی که حالا اسمی از آنها در جمع خوب‌های باشگاهی نیست. حالا هم محیط طبیعی فوتبال در حال تغییر است. دیگر تیم‌های ملی برزیل و آرژآنتین و آلمان برای رقبایشان ترسناک نیستند. نگاه‌ها روز به روز از روی مسی و رونالدو برداشته می‌شود و امباپه خودنمایی می‌کند. محیط طبیعی مستطیل سبز در حال تغییر است. اگر رئال خودش را با این محیط طبیعی سازگار نکند، به زودی قانون داروین بلای جان او می‌شود.

برچسب ها
رئال مادرید
رونالدو
لیگ قهرمانان
آث میلان
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها