سفرنامه‌های خوب ایرانی
کدام سفرنامه‌های جدید ایرانی را بخوانیم؟

سفرنامه‌های خوب ایرانی

نویسنده : الهام حبشی

تا به حال شده وقت سفر کاغذ و قلم بردارید و لحظه به لحظه سفرتان را یادداشت کنید؟ به رشته تحریر درآوردن سفرهایی که می‎رویم برای تبدیل شدن به سفرنامه نیاز به تجربه، دقت و نوشتن بسیار دارد. اگر تازه کار باشید ممکن است از یک سفر طولانی تنها چند تاریخ و ساعت رفت و آمد را یادداشت کنید و کمی که حرفه‌ا‌ی‌تر که شوید، به زیادی‌گویی بیفتید و یک ریز از احساس خودتان نسبت به هر چیز بی‌مورد داستان بسازید. سفرنامه نویسی نیازمند رعایت قواعدی است که از آن یک متن متعادل و گیرا بسازد و تبدیل به خاطره نشود. به مناسب روز جهانی گردشگری تصمیم به معرفی سفرنامه‌های جدیدی گرفتم که محبوب و خوش‌خوان هستند و تلفیقی از سفرنامه، شرح حال و خاطره. کتاب‌هایی که احتمالا شما را به نوشتن سفرنامه‌های شخصی خودتان ترغیب خواهند کرد و با یک تیر و دو نشان را می‌زنند. هم دلتان را راهی سفرهای نرفته می‌کنند و هم سفرنامه نویسی را یادتان می‌دهند.

 

از مارک و پلو تا چای نعنا

منصور ضابطیان سال‌هاست که با سه کتاب «مارک و پلو»، «مارک دو پلو» و « برگ اضافی» گوی سبقت را از دیگر سفرنامه نویسان رقیبش ربوده. کتاب‌های منصوریان هر یک شامل چندین سفر مختلف هستند. مثلا در کتاب 199 صفحه‌ای مارک‌دوپلو از 9 سفر عراق، کنیا، پرتقال، یونان، چک، هلند، آلمان، بلژیک و برزیل نوشته‌است. قلم روان و لحن صمیمی منصور ضابطیان به علاوه تصاویر ثبت شده در کتاب از نقاط قوت این سفرنامه‌ها هستند، اما کوتاه بودن هر یک از این بخش‌ها و همچنین گفت‌و‌گو محور شدن و وارد کردن بیش از اندازه حس و حال شخصی نویسنده از نواقص‌ این کتاب‌ها به شمار می‌آید.

منصور ضابطیان

سباستین و چای نعنا جدیدترین سفرنامه‌های منصور ضابطیان هستند که هر یک تنها به یک سفر مجزا پرداخته‌اند. سباستین کوبا را برای‌تان تعریف می‌کند و کتاب چای نعنا که طراحی جلد ویژه‌ای هم دارد، از زیبایی‌های مراکش می‌گوید.

بخش‌هایی برگزیده از چای نعنا:

مراکش سرزمین مهربانی است. سرزمین طلوع‌های نارنجی و مخملی و غروب‌های آمیخته با اذان‌های برآمده از قلب، بدون بلندگوهای قلابی. مراکش برای هر کس چیزی دارد که عاشقش شود و عاشقش بماند و در دل آرزو کند که روزی دوباره این هوا را بغل بگیرد و عاشقی کند.

مسافران دوره قاجار

علی اکبر شیروانی پنج کتاب «پاریس از دور نمایان شد»، «قهوه استانبول نیکو می‌سوزد»، «آسمان لندن زیاد می‌بارد»، «سن پترزبورگ موزیکانچی دارد» و «بمبئی رقص الوان است» را از زبان مسافران دوره قاجار نوشته است. زبانی که نثری قدیمی دارد و همان‌طور که برای خیلی‌ها جذاب خواهد آمد، ممکن است به مذاق خیلی‌های دیگر هم خوش ننشیند.

pasris

بخشی برگزیده از کتاب قهوه استانبول نیکو می‌سوزد:

میرزا محمد حسین: اهالی استانبول سفید رو و سیاه مو هستند و عموم آن‌ها نظیف و پاکیزه‌اند و در نظافت هم اصراری دارند.

میرزا فتاح خان: روی زن‌ها عموما بی حفاظ است، مگر دهانشان را با گوشه‍ی معجر سفیدی که در سر دارند می‌‌گیرند. زن‌های عظَما و اغنیا با کالسکه و عورات مساکین و ضعفا پیاده سیاحت می‌نمایند.

مارکو سُمین در استرالیا

مارکو سُمین در استرالیا، سفرنامه‌ای است از یک سفر 21 روزه به سیدنی، گلدکوست و ملبورن استرالیا. سمیه گلریز با قلمی شیوا و روان از مکان‌های دیدنی و معماری استرالیا می‌گوید و لحنی خاطره گو دارد. در این کتاب به برخی سوال‌ها از نحوه تهیه ویزا گرفته تا مهاجرت پاسخ داده شده است. سمیه همچنین در صفحه اینستاگرام خودش هم به طور فعال، در مورد سفرها و هزینه‌هایش هم حرف می‌زند.

خسی در میقات، قدیمیِ همیشه جدید

اگر به لحن صمیمی و دلچسب جلال آل احمد علاقه داشته باشید و دلتان بخواهد کمی از حال و هوای زائران حج واجب و شکل و شمایل مدینه و مکه در سال 1343 بدانید، بی‌شک بهتر از سفرنامه «خسی در میقات» پیدا نخواهید کرد. این کتاب علاوه بر جنبه‌های زیارتی این سفر توجه زیادی به زوایای مختلف آن از جمله مسائل فرهنگی، سیاسی و سیاحتی داشته و با قلمی دلچسب لحظه‌به‌لحظه‌ آن ایام و دیده‌های جلال را ترسیم کرده است.

jalal

بخشی برگزیده از کتاب:

به جز آن چهار پنج نفر واعظ و روضه‌خوان و آخوند دسته‌ ما، یک آقا سیدی هم هست اهل بروجرد. امام نمی‌دانم کدام مسجد تازه ساز در تهران که بدجوری برای مرید لَه‌لَه می‌زند. چهار پنج تا بازاری را دور خودش جمع کرده و هر روز در همان اتاق محل سکونتش نماز جماعت برپا می‌کند و دو سه بار به زبان بی‌زبانی رو زده که چرا سر نمازش حاضر نمی‌شوم. از آن‌هاست که پنج دقیقه در سجده می‌ماند به این خیال که پنج کیلومتر به عرش نزدیک‌تر می‌شود. الان هم روی پشت بام مجاور، مسافرها دارند حمد و سوره‌شان را درست می‌کنند. آخوندها توی کله شان کرده‌اند که اگر «ولاالضّالّین» را درست ادا نکنند، زنشان برای تمام عمر بهشان حرام خواهد شد، شوخی که نیست! بدتر از این نوحه خوان دسته ماست، انگار بیمار است. رسما می‌گوید چرا به سر و کله‌تان نمی‌زنید؟ عین این که بگوید چرا وقتی من مصیبت می‌گویم، شما خودتان را از پشت بام پایین نمی‌اندازید! مداح‌مان هم صدای خوشی دارد، اگر زیاد عربده نکشد!

برچسب ها
جهانگردی
سفرنامه‌نویسی
منصورضابطیان
گردشگری
سمیه گلریز
نظرات کاربران
کد امنیتی
بوریس برزوفسکی ارجمندوسکی
بوریس برزوفسکی ارجمندوسکی
٩٧/٠٧/٠٦
١
٠
خوندی همه رو؟😕
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٧/٠٧/٠٧
٠
٠
3 تاشو خوندم . 2 تا رو هم 20 صفحه ی اولشون رو تو فیدیبو و نرم افزارای دیگه
بوریس برزوفسکی ارجمندوسکی
بوریس برزوفسکی ارجمندوسکی
٩٧/٠٧/٠٨
١
٠
پس یادم باشه کتابارو بگیرم ازت!😂😂
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٧/٠٧/١٠
٠
٠
قابل شما رو نداره ^_^
YaseenNateghi
YaseenNateghi
٩٧/٠٧/٠٧
١
٠
خوبیِ کتابای منصورضابطیان همین متفاوت بودن لحنشه. برای توصیف یه کشور یا شهرخاص، قصیده و شاهنامه نمی نویسه. توی چند خط میتونه یه تصویر رو توصیف کنه و خشک هم نباشه. / سباستین و چای نعنا رو هنوز نخوندم. به نظر اونام خوب میان. / توضیح عکس مطلب: برادران امیدوار. دو نفر از جهانگردهای معروف معاصر ایران که با موتور می رفتن سفر و گاهی با ماشین. از عربستان تا جنوب شرق آسیا و قبایل دور از تمدن توی آمریکای جنوبی و آفریقا. با توجه به امکانات دورۀ خودشون، حرکتشون فوق العاده بوده. و خب یه کتاب هم دارند به اسم خودشون. / ممنون از مطلب خوبتون. / البته کسایی که حال ندارن کتاب بخونن هم میتونن به پیج ایرانی های هیچهایکر و جهانگرد سر بزنن. مثلا پیج هدی رستمی، جِی و ددی، غزاله طاری و یا حماد نظری (که البته این اخری تو توییتر بیشتر فعاله).
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٧/٠٧/٠٧
١
٠
اتفاقا برام سوال بود این دو تا کین عکساشون رو گذاشتین :)) شما هم حتما خسی در میقات رو بخونین من شیفته این کتابم. توصیف فقط توصیفای جلال ^_^ ممنون بابت اطلاعات خوبی که دادین :)
sara_j
sara_j
٩٧/٠٧/٠٩
١
٠
من عاشق خسی در میقاتم کتاب های منصور اما چندان جذبم نکرد یعنی حس بودن در سفر رو بهم نداد از فانتزی هام هم اینه که سفرنامه های خیلی قدیمی بخونم مثل سفرنامه ابن بطوطه
پربازدیدتریـــن ها