آقای مسئول، فرزندت کجاست؟
درباره کمپین فرزندت کجاست در فضای مجازی

آقای مسئول، فرزندت کجاست؟

نویسنده : مریم شیعه زاده

این روزها هشتگ #فرزندت_کجاست را همه جا می‌بینم. در خبرگزاری‌ها، در صفحه اینستاگرام مسئولین، در صفحه توییترشان و حتی لابه‌لای پیام‌های روزمره مردم در تلگرام! در واقع همه می‌خواهند بدانند که فرزند مسئولین کجا هستند و چه می‌کنند و از آن طرف قضیه بعضی از مسئولین هم پاسخ می‌دهند که الان فرزندشان در کدام کشور و به چه‌ کاری مشغول است. بازخوردها را که می‌خوانم انگار حال مردم از این مطالبه‌گری خوب نیست و تکلیفی معلوم نشده. برخی خوشحال‌اند که مسئولین به این کمپین می‌پیوندند و شفافیت به خرج می‌دهند و برخی دیگر هم همه‌ی همه‌اش را دروغ می‌دانند. اما راستش را بخواهید دیروز که پاسخ‌های جدید را مرور می‌کردم، داشتم به هدف و نتیجه‌ی این کمپین فکر می‌کردم. 

 

فرزندت کجاست را می‌شود به‌راحتی پیشبینی کرد. آن‌هایی که باید، شرکت نمی‌کنند و آن‌هایی هم که شرکت می‌کنند مختصر و مفید می‌نویسند که آقازاده مشغول کار دولتی نیست و بیکار است و... دیگر کسی نمی‌پرسد که چرا آقازاده باید حقوق بالای کار خصوصی را رها کند و به‌جای احتکار دارو، واردات غیرقانونی پوشاک و ده‌ها مثال دیگر، بچسبد به کار دولتی و حقوق‌بگیر شود. حقوقی که هرچند کم نیست اما بلاخره سقف دارد و محدود است. یک عده هم این وسط از مهاجرت‌شان گله می‌کنند. دیروز توییتی می‌خواندم که نوشته بود باید همه‌شان را ممنوع‌الخروج کرد. لابد قدم بعد هم این است که همه‌شان را توی دریا ریخت و یا به یک جزیره دور افتاده منتقل کرد تا دسترسی به اینترنت و تلفن و نامه و حتی دود و آتش نداشته باشند و عمرا نتوانند از رانت پدر و مادر محترم بهره ببرند. بعد هم قرار است دل‌مان آرام بگیرد که خدا را شکر رفاه‌شان را نمی‌بینیم. خدا را شکر که بیکارند. پدر و مادرشان با افتخار توییت می‌کنند که فرزندمان بیکار است و ما با لبخند این جملات را می‌خوانیم. اصلا تا به حال فکر کرده‌اید مسئولی که فرزند نیازمند شغل و بیکار خانه‌نشین دارد، چطور می‌خواهد از عهده امور بزرگ‌تر و اساسی‌تر یک کشور بربیاید. و یا این‌ که تکلیف فرزند فلان مسئول که در خارج از کشور تحصیل می‌کند اما برای کشورش مفیدتر از فرزند مسئول دیگر در تهران است، چه می‌شود؟ 

 

«فرزندت کجاست» هرچه که باشد امروز دیگر به کارمان نمی‌آید. امروز برای طرح این پرسش و گرفتن پاسخ کمی دیر شده است. نباید از آن انتظار بهبود داشت و به نتیجه‌ عوامانه‌اش دل بست. مردم از احساس ناخوشایند نسبت به آقازاده‌ها لبریزند و این احساس منفی و این جبهه‌گیری، نتیجه برهه‌هایی است که برخی امور نیازمند شفافیت بود و کسی شفافیت به خرج نمی‌داد. همان وقت‌هایی که روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها از وجود رد پای فلان آقازاده در فلان پرونده تخلف می‌نوشتند و کسی خودش را موظف به پاسخگویی نمی‌دانست و لابد پیش خودش فکر می‌کرد که زمان! زمان همه چیز را حل می‌کند. همان وقت‌هایی که در صفحات اینستاگرامی‌شان لایو و استوری سفرهای خارجی‌شان را می‌گذاشتند و زندگی‌ لاکچری‌ را بر سر مخاطب می‌کوبیدند و کسی بهشان تذکر نمی‌داد که همین چند عکس و فیلم چه بر سر اعتماد مردم می‌آورد. همان موقع که در اوج جوانی به بالاترین پست‌ها می‌رسیدند و با توهم داشتن ژن خوب، به درآمد و رابطه‌شان می‌نازیدند. وقتی شفافیتی در کار نباشد، بغض‌ها روی هم تلبار می‌شوند و نتیجه‌اش می‌شود همین حرف‌های روزمره مردم در تاکسی و اتوبوس و جمع‌های دوستانه و خانوادگی. تر و خشک با هم می‌سوزند و دیگر مردم مسئول متعهد و وظیفه‌شناس را هم باور ندارند. حالا هی بیایید کمپین‌هایی در فضای مجازی بزنید و به خیال خودتان در فضای حقیقی کشور روشن‌گری کنید! 

برچسب ها
فرزندت کجاست
کمپین فرزندت کجاست
نتیجه کمپین فرزندت کجاست
نتیجه کمپین فرزندت کجاست
آقازاده ها
ژن خوب
نظرات کاربران
کد امنیتی
SHAHRAM-BAZLI
SHAHRAM-BAZLI
٩٧/٠٥/٢٤
٢
٣
آخ آخ آخ ...بمیرم الهی!!مگه نمیدونید ...همشون کارتن خواب شدن و شبا جایِ خواب ندارن😉. یا اینکه کارمند درجه چند یک شرکت خصوصی و یا نیمه دولتی هستند که حقوقشون کفاف زندگیشونو نمیده😢.واقعا آدم دلش به حالشون میسوزه ...
پربازدیدتریـــن ها