نگاهی به آثار و زندگی خاص ترین عکاس ایرانی
به بهانه درگذشت عباس عطار

نگاهی به آثار و زندگی خاص ترین عکاس ایرانی

نویسنده : محمد حسین وکیلی

تاریخ را مدیون مورخینی هستیم که صداقت داشتند و آن‌چه روی داده است را بدون هیچ تعصبی، تمام و کمال روایت کرده‌اند. در انقلاب‌های مختلف، مردم معمولا طرفداری کامل از یک جبهه خاص می‌کنند و بعید است کسی آن وسط بدون هیچ تعصبی قضاوت کند. هنگام انقلاب جمهوری اسلامی ایران، عکاسی به نام «عباس عطار» که یک ایرانی مهاجر است در ایران بود و یکی از بهترین راویان تصویری سال‌های انقلاب و پس از آن در کشورمان است. عباس عطار که یکی از چهره‌های برجسته‌عکاسی دنیاست به اسم «عباس» شناخته می‌شود. عکس‌های او از «انقلاب بیافرا در آفریقا» و انقلاب در ایران، بی‌نظیر است و نمی‌توانید نمونه‌دیگری از آن‌ها در جهان پیدا کنید. عباس متولد 1323 در شهر خاش است، او به همراه خانواده‌اش در ده سالگی از ایران به انگلستان مهاجرت می‌کند و 4 سال بعد و در زمان استقلال کشور الجزایر، اولین عکس‌هایش را می‌گیرد. در سن 26 سالگی به اسم ورسمی میرسد و ‌کم‌کم عکس‌هایش در مجلات معتبر دنیا چاپ می‌شود.  در سال 1981 به عضویت آژانس معتبر و بینالمللی «مگنوم» درآمد و پس از آن، شغل اصلی‌اش عکاسی از کشورهای بحران‌زده و جنگ‌های مختلف دنیا می‌شود. او به کشورهای مکزیک، ویتنام وبنگلادش سفر کرد و قاب‌هایی را در تاریخ ماندگار کرد هیچ‌گاه اسمش فراموش نشود. سال 1998 به مدت سه سال، رئیس دوره‌ای آژانس مگنوم شد و پس از آن، سال 2002 برای بار چندم به ایران بازگشت تا آلبوم تصاویرش از سیر پیروزی جمهوری اسلامی و تغییر کشور ایران را کامل کند. شاید تصور کنید وقتی می‌گویم سفر کرد، یعنی یک‌هفته آمد و عکس گرفت و رفت. اما این‌طور نیست، عباس مثلا برای عکاسی از کشور مکزیک، سه سال در این کشور زندگی کرد تا توانست آن‌چه می‌خواهد را ثبت کند. او یکی از کسانی بود که توانست ظلم در کشورهای آفریقایی و آپارتاید در بسیاری از کشورهای جهان را به واقع نشان دهد، عکس‌هایی که حاصل از تلاش 50 ساله او بود.

عباس عطار امروز و در سن 74 سالگی در شهر محل‌زندگی‌اش، پاریس درگذشت. رئیس آژانس مگنوم درگذشت عباس عطار را تسلیت گفته و نوشته است: «او یکی از ستون‌های مگنوم و یکی از حامیان نسل جوان عکاسان خبری بود. یک ایرانی که در پاریس دور از وطنش زندگی می‌کرد و با این حال، جهان وطنی بود. به همین سبب او جهان را با همه جنگ‌ها، انقلاب‌ها، ناآرامی‌ها، و فجایع‌اش مستند می‌کرد،»

 

سرهنگ مالان، مدیر دانشکده پلیس سیاه‌پوستان، به همراه دانشجویان خود. هامانسکرال، آفریقای جنوبی، ۱۹۷۸.

=*=*=*=*=

ازدواج غیابی: نامزد این زن به آلمان مهاجرت کرده است و تنها عکس او در این مراسم حضور دارد. کابل، افغانستان، ۱۹۹۲.

=*=*=*=*=


عباس کیارستمی، کارگردان ایرانی در تپه‌های اطراف تهران، که محل ساخت فیلم «طعم گیلاس» اوست. این فیلم جوایز بین‌المللی زیادی از جمله نخل‌طلای کن را از آن خود کرد. تهران، ایران، ۱۳۷۶.

=*=*=*=*=


کودکان در ریوبالساس، آبتنی و بازی می‌کنند. روستای سن‌آگوستین دو اوپان، گوئررو، مکزیک.

=*=*=*=*=


محمدعلی کلی، درحال جاخالی دادن از مشت جرج فورمن، در مسابقات قهرمانی بکس سنگین وزن جهان. علی در این مسابقه حریفش را ناک اوت کرده و برنده شد. کینشاسا، زعیر، ۳۰ اکتبر ۱۹۷۴.

=*=*=*=*=


هنگام طلوع آفتاب، کشیشان کلیسای صهیون، افراد تازه ایمان آورده را در دریا غسل تعمید می‌دهند. کیپ تاون، آفریقای جنوبی، ۱۹۹۹.

=*=*=*=*=


شعبان جعفری، معروف به بی مخ، در زورخانه جعفری، تهران، ۱۳۵۰

=*=*=*=*=


سوزاندن عکس شاه در خیابانی در تهران، تهران، آذر ۱۳۵۷

=*=*=*=*=


امیرعباس هویدا، نخست وزیر ایران، و همسرش لیلا در ویلایشان در رامسر، ۱۳۵۰

=*=*=*=*=


یک طرفدار سلطنت در تظاهرات استادیوم امجدیه، تهران، دی ۱۳۵۷

=*=*=*=*=


عکس عباس بر روی مجله تایم 1978

=*=*=*=*=


شریعتمداری در خانه‌اش، قم، ۱۳۵۸

عباس در توضیح آیت‌الله شریعتمداری نوشته: شریعتمداری ملایم بود، و در عین حال دقیق و تیز.

=*=*=*=*=


پوستر امام خمینی در تظاهرات پیش از انقلاب، تهران، بهمن ۱۳۵۷

=*=*=*=*=


عکس معروف از آیت‌الله طالقانی در سنندج 1357

=*=*=*=*=


زن کرد آیت الله طالقانی را مورد خطاب قرار می‌دهد، سنندج، اسفند ۱۳۵۷

=*=*=*=*=


یک زن عرب ایرانی علیه دولت جمهوری اسلامی شعار می‌دهد، خرمشهر، اردیبهشت ۱۳۵۸

 

برچسب ها
آثار عباس عطار
عباس عطار کیست
بهترین عکاس ایرانی
نظرات کاربران
کد امنیتی
شهرام -بذلی
شهرام -بذلی
٩٧/٠٢/٠٦
١
٠
سلام .خیلی بود ....اولا خداوند این هنرمند فقید را رحمت نماید ....و بعد سپاس از شما بخاطر این یادداشت عالی .......
mhv
mhv
٩٧/٠٢/٠٨
٠
٠
ممنون از شما
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٧/٠٢/٠٦
٠
٠
چقدر جالب بودن عکسا... عکس های قدیمی عالین، کلی حرف و کلی تجربه و کلی افسوس دارن! شعبان بی مخ واقعا گنده بوده و مردم حق داشتن ازش بترسن :/
mhv
mhv
٩٧/٠٢/٠٨
٠
٠
دیدن عکسای قدیمی یک خوبی دیگه هم داره: آدم مطمئن میشه که همیشه تاریخ تکرار می شه
لیلی
لیلی
٩٧/٠٢/٠٧
٠
٠
عکس شیرجه زدن و اعتراض به ایت الله طالقانی و خانم مخالف با جمهوری اسلامی اما چادری! جالب بود
mhv
mhv
٩٧/٠٢/٠٨
٠
٠
عکسای فوق العاده دیگه ای هم داره که پیشنهاد میکنم خودتون سرچ کنید
بوریسونا پوگاچوا
بوریسونا پوگاچوا
٩٧/٠٢/٠٧
٠
٠
عکس عباس بر روی مجله تایم؟؟ اون محمدرضاشاه نیست مگه؟
mhv
mhv
٩٧/٠٢/٠٨
٠
٠
منظورم عکس گرفته شده توسط ایشونه
نسیم پهلوان
نسیم پهلوان
٩٧/٠٢/٠٩
٠
٠
چه جالبن!!
notareal
notareal
٩٧/٠٢/٠٩
٠
٠
درود بر شما. کارنامه گذشتگان به نیکی در کمند فرتور*۱ استاد عباس عطار انداختید، روان¬شان خرم، و، سپاس از شما که به ما یادآوری کنید چون «جیم » به کار گیریم.// جاوید یاد، استاد کیارستمی و «طعمِ تلخ نبودنش؛ » کادت های پلیس با بدن های ورزیده و روانی درد کشیده در دوران «بوتا »ی نژادپرست؛ «کِلِی » با «همه جا چون پروانه، نیشی چون زنبور*۲؛ » تندآبِ مردمانی خشم¬زده، به زیر آسمانی پاک چون چهره¬های¬ تن¬درست و ورزیده¬شان، که، چه کلایدس¬کوپی*۳ست این همه. // رخصتی آوردید تا «چشم دل باز کن که جان بینی، وآن¬چه نادیدنی¬ست آن بینی » (هاتف اصفهانی. ) //// ۱: تصویر، عکس؛ ۲: «رجز خوانی » به یاد ماندنی و دوست¬داشتنی قهرمان کِلِی: .Float like a butterfly, sting like a bee؛ ۳: شهرفرنگ.
پربازدیدتریـــن ها