به وقت شام؛ فیلمی که باید روی پرده دید
چرا باید به وقت شام را ببینیم؟

به وقت شام؛ فیلمی که باید روی پرده دید

نویسنده : مائده کاشیان

نه فریادهای ابراهیم حاتمی‏‌کیا در مراسم اختتامیه جشنواره فجر و نه بحث و جدل‏‌های هنرمندان و منتقدان بر سر آن فریادها، هیچ‌‌کدام برای من علت تماشای فیلم به وقت شام نبودند. برای دیدن این فیلم به سینما رفتم تا بدانم کارگردانی مانند حاتمی‏کیا که خاطرات خوبی داریم از روزهای اوجش و فیلم‏‌هایی که در آن روزگار می‏‌ساخت، حالا چه حرف جدیدی در مورد گروه تروریستی داعش دارد و چگونه می‌‏خواهد لزوم حضور نظامی ایران در سوریه را در به وقت شام به تصویر بکشد.
در مورد سوال مهم علت حضور مدافعان حرم در سوریه، به وقت شام پاسخی از دیدگاه انسان دوستانه مطرح می‌‏کند که ممکن است چیزی به دانسته‏‌های قبلی عده‌‏ای از تماشاگران در مورد این موضوع اضافه نکند و به اندازه کافی او را قانع نکند، اما فیلم در مورد نشان دادن حقیقت داعش موفق عمل می‏‌کند و فقط نقص‏‌هایی که در فیلم‌نامه وجود دارد باعث می‌‏شود دیالوگ‏‌های ابتدایی فیلم در شرایطی گفته ‏شوند که هنوز اتفاقی نیفتاده، به همین خاطر بیشتر شبیه شعار به نظر می‌‏رسند و رابطه پدر(هادی حجازی‌‏فر) و پسر(بابک حمیدیان) شکل نمی‏‌گیرد و دو شخصیت اصلی داستان صرفا با چند دیالوگ ساخته نمی‌‏شوند. از آنجایی که تمام اتفاقات بعدی مهم فیلم به علی و پدرش بستگی دارد، این درست شکل نگرفتن رابطه و شخصیت‌‏ها به قصه لطمه می‌‏زند و تماشاگر نه تحت تاثیر این ارتباط قرار می‌‏گیرد، نه تغییراتی که در درون پسر اتفاق می‌‏افتد را در می‌‏کند و نه حتی علت قهرمان‌‏بازی‏‌هایش را می‏‌فهمد. در مورد دیالوگ‏‌ها نه فقط دیالوگ‏‌های پدر و پسر، بلکه دیالوگ‏‌های مادر همسر علی و استناد داعشی‏‌ها به آیات قرآن هم اصلا خوب نیستند. از دیگر مشکلات فیلم‌نامه برخورد نظامیان سوری با اسرای داعشی است که به نظر می‏‌رسد چندان شبیه واقعیت نباشد و به دنبال آن اتفاق اصلی داستان هم ساده‏‌تر از چیزی که تماشاگر فکر می‏‌کند اتفاق می‏‌افتد و منطق درستی ندارد.
به وقت شام با وجود همه اشکالاتی که در فیلم‌نامه و شخصیت‏‌پردازی دارد اما از جهت بصری تجربه خوبی را برایتان رقم خواهد زد و جز آن دسته فیلم‌‏هاست که در سینمای ایران کمتر می‌‏بینیم یا حتی اصلا نمی‌‏بینیم!  فیلم از همان ابتدا با نمای خوبی شروع می‏‌شود و تماشاگر از لحظات ابتدایی، محو فیلم‌برداری خوب و نماهای درست آن می‏شود و صحنه‏های اکشن بسیار خوب از آب درآمده است. جز برای لحظات کوتاهی در اواسط فیلم، از ریتم نمی‏‌افتد و مخاطب را تا انتها درگیر صحنه‌‏های هیجان‌انگیز و نفس‏‌گیر می‌‏کند و با سکانس زیبایی به پایان می‌‏رسد که هر چند جلوه‏‌های ویژه ضعیفی دارد اما از جهت ارتباطش با سکانس آغازین برای مخاطب جذاب است. به همه این‌‌ها موسیقی خوب کارن همایونفر را هم اضافه کنید که کاملا روی فیلم نشسته و بسیار شنیدنی‌‏ست. در پایان می‌‏توان راجع به  فیلم پر سر و صدای حاتمی کیا فیلم گفت با وجود اینکه به وقت شام به خوبی بهترین فیلم‏‌های او مانند آژانس شیشه‌‏ای، دیده‌‏بان، ارتفاع پست و امثال آن‏‌ها نیست اما از جهت تکنیک بسیار خوب است و می‏‌توانید در نوزدهمین ساخته ابراهیم حاتمی‌کیا برای چندمین بار به توانایی او به عنوان کارگردان پی ببرید، در یک کلام فیلم به وقت شام به معنای واقعی سینماست و باید آن را روی پرده سینما دید.

برچسب ها
به وقت شام
به وقت شام را ببینیم یا نه
چرا باید به وقت شام را ببینیم
ابراهیم حاتمی کیا
فیلم در مورد داعش
نظرات کاربران
کد امنیتی
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٧/٠١/٢٧
١
٠
خیلی خوب نوشتی آفرین. دقیقا دیالوگ ها و روابط بین شخصیت ها اصلا خوب نبودن و چندتا دیالوگ گل درشت هم داشت متاسفانه که از فیلم می زد بیرون. ولی بازم فیلم پر هیجانی بود و خوب بود که رو پرده و تو سینما ببینیم! هر چندتر که داعشی ها رو خر فرض کرده بود که گاهی بیخودی رَم میکنن! دقیقا شبیه فیلم های دفاع مقدس! :/
مائده کاشیان
مائده کاشیان
٩٧/٠١/٢٨
٠
٠
نظر لطفته فرانک جان :) وای آره مثلا دیالوگای مادر خانم علی! احساس می‏کردم این کامنتای اینستاگرامی و تلگرامی رو می شنوم. قبل دیدن فیلم از بعضیا شنیده بودم اینو، ولی راستش من همچین حسی نداشتم از فیلم که داعش رو خر فرض کرده یا دیوونه بازیاشون اغراق شده بوده. چرا اینو میگی؟ کذوم صحنه؟ چون الان چیزی تو ذهنم نیست واقعا
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٧/٠١/٢٨
١
٠
شبیه آدم های وحشی بودن. ابوخالد مثلا! هر کسی می فهمید بره اون لب ممکنه هولش بده یا یه کاری کنه دوتایی بیفتن! حتی همه اونایی که پشت هواپیما واستاده بودن و باد موتورا زد و افتادن زمین! اصلا میشه گفت همشون! انگار خرکی کاراشونو میکنن و یک عاقل توشون نیست! فقط میکشن! اون شیخ هم که یکم منطقی تصمیم گرفت میخواست بگه از ته دلش اونطوری نیست و اون بلا سرش اومد! وقتی فیلمهای جنگ جهانی دوم رو ببینی و مقایسه کنی میفهمی! ارتش نازی هم شاید همینقدر بد بودن و کاراشون وحشیانه بوده، ولی احمق نبودن!
مائده کاشیان
مائده کاشیان
٩٧/٠١/٢٩
٠
٠
اتقاقا این بیشتر حقیقت داعشی ها بود. یعنی حتما یه عده از اینا رو آدمایی بی عقلی تشکیل میدادن که صرفا جو گیر شده بودن و تحت تاثر عده دیگه ای خیال میکردن کشتن وحشیانه آدما جهاده// البته نازی ها با گروهی مثل داعش قابل مقایسه نیستن و خیلی جدی تر از این حرفان :)
F_ahmadi
F_ahmadi
٩٧/٠١/٢٨
٠
٠
من خودم به وقت شام رو ندیدم ، ولی این انتقاد رو که دیدم گفتم پس معلومه فیلم چیه و دیگه کلا پشیمون شدم، حالا بنظر شما که این فیلمو دیدین آیا این صحبتها واقعا درسته در مورد فیلم ؟ اگه آره من واقعا تمایلی به دیدن این مدل فیلمها با این نوع تفکر در مورد زن ندارم . به وقت شام که تمام شد، داشتم فکر می‌کردم، کارگردان توی کدام دنیا سیر می‌کرده، که در این گیرودارهای اجتماعی و داغ بودن سوژه زنان، داستانی نوشته که در آن زنان داعشی پا به پای مردهایشان برای آنچه که به آن عقیده دارند تلاش می‌کنند و نقشه می‌کشند. مردهای اسیرشان را آزاد می‌کنند و ورق بازی را برمی‌گردانند، شیخ سرکرده طایفه داعشی‌ها به حرف زنش گوش می‌دهد و تصمیم مهمی می‌گیرد، همان‌زنی که موقع درد در گوشش زمزمه می‌کند محکم باش و خودش خم به ابرو نمی‌آورد یا زن دیگری که ماموریت هدایت اسیرها را برعهده دارد، کارش حساس است و بدون آموزش حرفه‌ای می‌تواند هواپیمای فوق سنگین را از باند فرودگاه دمشق دوباره بلند کند و ببرد بکوباند به کوه! و زن، زن ایرانی؟ شبهی است که موقع مرگ عزیزانش در میان آسمان و زمین نازل می‌شود و شبیه کپی ناجوری از تابلوی عاشورای فرشچیان چادر به سر می‌کشد و به زمین افتاده زار می‌زند. یا زن حامله‌ای که شوهرش قالش گذاشته و مادرش به جای او حرف می‌زند، تصمیم می‌گیرد و ویدیو می‌فرستد؟ همین؟ واقعا فقط همین؟! همین‌قدر دیده‌اید؟ همین‌قدر بلدید؟ نه البته بی‌انصافی نباشد شما یک چیز را خوب بلدید اینکه ترکیب زن بودن و شیطان‌صفت بودن حسابی پوپولیستی و جذاب است و در دنیای مردانه‌تان برای نشان‌دادن حقارت یک حکومت بدوی چه چیز بهتر از بزرگنمایی کردن قدرت زنهایشان؟همین است که طرح پوستر فیلم‌ ضد ایس‌ایس‌تان، چشم‌های یک زن داعشیست دیگر،نه؟
مائده کاشیان
مائده کاشیان
٩٧/٠١/٢٩
٠
٠
من نمیدونم نویسنده این مطلب کیه اما نه اصلا چنین چیزی نیست و خیلی غرض ورزانه نوشته شده، ضمن اینکه اون صحنه بادیگارد که مریلا زارعی چادرش رو روی همسرش میکشه اتفاقا خیلی صحنه قشنگیه و از جهت سینمایی واقعا خوبه// به نظر من که با خیال راحت فیلم رو ببین :)
عطیه_میرزاامیری
عطیه_میرزاامیری
٩٧/٠١/٢٩
١
٠
همین امشب دیدمش و دقیقا همه چیزایی که گفتی رو باهاش موافقم. مخصوصا اینکه دیالوگ های خوبی نداشت اصلا. بیشتر کلیشه ای و شعاری بود دیالوگاش. اما فیلم خوبی بود و من به دوستام پیشنهاد میکنم.
مائده کاشیان
مائده کاشیان
٩٧/٠١/٢٩
٠
٠
واقعا دیالوگای بد ضربه مهمی به فیلم زده بود :/ آره تجربه سینمایی خوبیه :)
پربازدیدتریـــن ها