خرگیوش را ببینیم یا نه؟
معرفی یک کمدی درهم و برهم از مانی باغبانی

خرگیوش را ببینیم یا نه؟

نویسنده : مائده کاشیان

مانی باغبانی که تا پیش از این نامش را به عنوان فیلمنامه‌‌نویس فیلم‌‏هایی مانند مادر قلب اتمی و مهمونی کامی به کارگردانی علی احمدزاده و نهنگ عنبر سامان مقدم دیده بودیم، حالا پس از یک سال، اولین ساخته بلندش به نام «خرگیوش» به همراه دو فیلم کمدی دیگر یعنی مصادره و لونه زنبور؛ شانس اکران نوروزی را پیدا کرده است. تقریبا پنج روز از اکران آن در سینماها می‏‌گذرد و ماجرای فیلم از این قرار است که سه جوان تصمیم می‏‌گیرند قرصی شبیه قرص شادی بخورند!  بابک حمیدیان، جواد عزتی، سیامک انصاری و مینا ساداتی بازیگران فیلم هستند و در خلاصه نیم خطی خرگیوش آمده «هیچ شبی مثل امشب نیست...». 

 

شاید بهترین تعریف از موضوع کلی فیلم همان چند کلمه باشد چون فیلم واقعا قصه خاصی ندارد و حتی زمان و مکان مشخصی هم ندارد و هرچه سعی کنید نمی‌‏توانید ماجرایی را برای دنبال کردن پیدا کنید و ممکن است از خودتان بپرسید اصلا چرا اسم فیلم خرگیوش است و مثلا اگر نام فیلم همان «شیب» بود و به خرگیوش تغییر نمی‌‏کرد چه اتفاقی می‌‏افتاد؟! تمام چیزی که تا پایان فیلم از سه شخصیت اصلی می‏‌دانید اسم و شغل و اطلاعات نصفه و نیمه‌‏ای است که کمک زیادی به شناخت و همراهی مخاطب با آن‏‌ها نمی‏‌کند و فیلم نمی‌تواند به خوبی با شخصیت‌‏ها  جلو برود. دو یا سه شخصیت فرعی هم ناگهان سر و کله‌‏شان در فیلم پیدا می‏‌شود و ناگهان ناپدید و فراموش می‌شوند. وسط این داستان درهم و برهم و شلخته اگر کل‌‌کل و گفتگوهای بی‌‏سر و تهی که بین شخصیت‌‏ها شکل می‌‏گیرد بتواند تماشاگر را به خنده بیندازد می‌‏شود از فضای کمدی آن لذت برد، و‌گرنه انتظار نداشته باشید با دیدن خرگیوش مدام از خنده ریسه بروید یا حتی قهقهه بزنید. اساسا کمدی خرگیوش از جنس کمدی‌‏هایی که معمولا در سینما می‌‏بینید نیست و با آن‌‏ها متفاوت است. بنابراین منتظر نباشید که کلیت فیلم را دوست داشته باشید چون خرگیوش هر از گاهی فقط لحظه‌‏های مفرحی مانند صحنه خوب مبارزه بابک حمیدیان و همسرش را برایتان به نمایش می‏‌گذارد.

درباره بازی بازیگران هم باید گفت جواد عزتی تقریبا شبیه نقش‌‏های کمدی قبلی‌‏اش است و چیز جدیدی از او نمی‌‏بینیم اما یکی از بهترین‏‌های بازی‌‏های بابک حمیدیان را می‌‏توانید در خرگیوش ببینید که جز نقاط قوت فیلم است. این کمدی متفاوت و همین که فیلم هیچ معنا و مفهوم خاصی ندارد و قرار هم نیست پیام یا مفهوم جدی‏‌ا‌ی را به تماشاگر القا کند و چنین ادعایی را هم ندارد، نشان می‌‏دهد که در خرگیوش درست مانند مادر قلب اتمی با یک فیلم عامه پسند رو‌به‌‌رو نیستیم. شاید تنها باید یک مخاطب حرفه‌‏ای سینما باشید تا از هنر کارگردان در قاب‏بندی‌‏های حساب شده و غیرمعمول فیلم لذت ببرید. بیشتر از جهت تصویری مجذوب پلان‏‌های آن شوید و در نهایت فیلم و تجربه جدیدی که برایتان رقم می‌‏زند را دوست داشته باشید، اما اگر دنبال محتوا و یک فیلم کاملا کمدی هستید خرگیوش شما را راضی نخواهد کرد.

برچسب ها
خرگیوش
خرگیوش کمدی است
خرگیوش را ببینیم یا نه
خرگیوش مانی باغبانی
مانی باغبانی
نظرات کاربران
کد امنیتی
m.shiezadeh
m.shiezadeh
٩٦/١٢/٢٨
١
٢
مهمونی کامی، مادر قلب اتمی و حالا خرگیوش... هیچ کدوم رو دوست نداشتم! با فیلم های آشفته ای که نمی فهمی دقیقا چی میگه و هدف نویسنده چیه؛ موافق نیستم.
مائده کاشیان
مائده کاشیان
٩٧/٠١/٠٢
٠
١
یه عده بهش میگن سینمای ابزورد! حالا اینکه واقعا ابزورد هست یا نه رو اهل فن باید بگن اما مخاطب اینطور فیلما خیلی محدوده و منم نتونستم فیلم رو دوست داشته باشم
amineh_hz
amineh_hz
٩٦/١٢/٢٩
١
٠
حداقل یه مشت جك های تلگرامی نیست مثل آینه بغل
مائده کاشیان
مائده کاشیان
٩٧/٠١/٠٢
٠
٠
قطعا از آینه بغل بهتر بود و البته با هم قابل مقایسه نیستن چون مدل کمدیشون کلا متفاوته.
بهمن بهمنی
بهمن بهمنی
٩٧/٠١/٠٣
٠
٠
سلام ممنونم ، امسال اولین انتخاب نوروزی من فیلم مصادره بود و خب قطعا خرگیوش و آینه بغل رو با راهنمایی شما نمی رم ببینم 😀
مائده کاشیان
مائده کاشیان
٩٧/٠١/٠٧
٠
٠
سلام.امیدوارم با من هم سلیقه باشین که یه وقت پشیمون نشین :)))
F_ahmadi
F_ahmadi
٩٧/٠١/٢٣
٠
٠
ما ایام نوروز رفتیم این فیلم رو دیدیم، الان نظر گذاشتم چون نمیخواستم موضوع فیلم رو با کامنتم لو بدم، من خودم شخصا ازون آدمهایی نیستم که با فیلمای کمدی غش غش بخندم، و کلا فیلم و سریالهای طنز رو بیشتر از کمدی میپسندم ، ولی بنظرم خرگیوش اقلا از نظر دلقک بازی و با ادا و اطوار و کمدی ،در به خنده درآوردن ملت از بقیه ی کارهای کمدی سینما چندین قدم جلوتر بود، برای اسم فیلمم سوالی برام پیش نیومد چون خرگوش قصه از همون اول گم شد و در ادامه هم اون بچه خرگوش رو اشتباه خرگیوش تلفظ کرد . در کل برای سرگرمی و چنددقیقه خندیدن ،بدون اینکه مجبور باشی موضوع مثلا اجتماعی خاصی رو که فیلم نامه نویس و کارگردان تلاش کردن به زور تو حلق مخاطب بکنند، قابل قبول بود .
پربازدیدتریـــن ها