هفت سینی برای سفره دلمان
امسال، سال ماست!

هفت سینی برای سفره دلمان

نویسنده : نیلوفر نیک بنیاد

یادتان هست که تا همین چند سال قبل فقط در خانه‌هایمان سفره‌ی هفت‌سین پهن می‌کردیم؟ حالا چند سالی است این رسم به محل کار، لابی ساختمان، مجتمع‌های تجاری، مراکز بهداشتی و حتی پمپ بنزین‌ها هم کشیده شده. البته کار بدی نیست و من هم به هیچ‌وجه دلم نمی‌خواهد بگویم این رسم‌های کهن ایرانی را کنار بگذاریم (هرچند با تجملاتی کردنشان هم موافق نیستم!) اما بد نیست امسال در کنار توجه به ظاهر، کمی هم به باطن توجه کنیم. حتماً خودتان می‌دانید که منظورم برنامه‌ریزی برای کاهش وزن، ورزش، شروع خواندن یک زبان جدید و این چیزها نیست (چون ما استاد برنامه‌ریزی برای یک سری کارها از یک زمان مشخص هستیم. مثلاً اول هفته، اول ماه، اول سال جدید، شنبه‌ی بعدی و...)، صرفاً می‌خواهم بگویم بیاییم امسال هفت تا (تأکید می‌کنم هفت تا؛ چون اگر هزار تا چیز مشخص کنید، دوتایش را هم انجام نمی‌دهید. همان قضیه‌ی سنگ بزرگ و علامت نزدن و این‌ها!) ویژگی درونی برای خودمان مشخص کنیم که هم اجرایی باشند و هم وقتی آخر سال برمی‌گردیم و خودمان را ارزیابی می‌کنیم، یک لبخند رضایت بنشانند روی لب‌هایمان. مثل چی؟ مثل این هفت مورد:

- سلام: وقتی سال اول ورود به دانشگاه به همکلاسی‌هایم که همه جدید و غریبه بودند، سلام می‌کردم، با تعجب نگاهم می‌کردند و شاید هم توی دلشان می‌گفتند «دختره‌ی جلف!». یا وقتی کنار خیابان یک تاکسی جلوی پایم ترمز می‌زد و می‌گفتم: «سلام. ببخشید مسیرتون به فلان جا می‌خوره؟» با تعجب نگاهم می‌کرد. ولی من می‌خواهم امسال هم همین رویه را پیش ببرم. چون شدیدا عقیده دارم همین سلام (چه بهتر که همراه با لبخند هم باشد) در خیلی از جاها می‌تواند رفتار مخاطبمان را کلاً زیر و رو کند و کارمان را هم راه بیندازد. بیایید امسال به هم سلام کنیم و قبول داشته باشیم سلام کردن به یک همکلاسی از جنس مخالف نشانه‌ی ابراز عشق نیست؛ سلام کردن به راننده‌ی تاکسی و نانوا و فروشنده نشانه‌ی نادانی نیست؛ سلام کردن به همکاران، همسایه‌ها، پیکی که غذایمان را می‌آورد، به هیچ‌وجه نشانه بدی نیست. 

- سلامتی: حالا که حرف از سلام شد، بد نیست سلامتی را هم توی هفت‌سین درونی امسالمان بگنجانیم. البته منظورم این نیست که از همین فردا شروع کنیم به گیاه‌خواری و روزی هزار و دویست و پنجاه تا هم درازنشست بزنیم، منظورم این است که فقط یک کم دلمان برای خودان بسوزد، یک کم به قول بزرگ‌ترها «کم‌تر آشغال بخوریم.» و یک کم تنبلی را بگذاریم کنار و مسیرهایی را که می‌توانیم پیاده‌ برویم، به جای آژانس و تاکسی و مترو و اتوبوس، از پاهایمان استفاده کنیم.

- سازگاری: قطعاً  آفرینش به این شکل نبوده که خداوند اول هرکدام از ما را بیافریند و بعد بقیه‌ی آفرینش را مطابق میل ما پیش ببرد. پس دنیا و آدم‌هایش را با همه‌ی ویژگی‌ها و خوب و بدهایشان بپذیریم. قرار نیست همه‌چیز و همه‌کس مطابق میل ما باشد. ما آزادیم که با افراد خاصی که بیشتر شبیهمان هستند ارتباط صمیمانه‌تری برقرار کنیم اما آزاد نیستیم آن‌هایی را که شبیهمان نیستند، سرکوب کنیم. در سال جدید کمی سازگاری‌مان را ببریم بالا و یاد بگیریم چطور با شرایط و انسان‌هایی که مطابق میل ما نیستند، کنار بیاییم. همیشه نباید جنگید، گاهی هم باید ساخت!

- سماجت: شاید فکر کنید سماجت به خودی خود یک ویژگی منفی است. اما من فکر می‌کنم از آن دسته رفتارهایی است که اگر برای کارهای خوب استفاده شود، مثبت است و اگر برای کارهای بد استفاده شود، منفی. امسال با خودمان قرار بگذاریم توی هدف‌هایمان سماجت به خرج بدهیم. فرقی نمی‌کند هدفمان چقدر بزرگ یا کوچک است، مهم این است که تا رسیدن به آن کم نیاوریم و بیخیال نشویم.

- سِرّداری: منظور همان رازداری است، نوشتم سِرّداری که توی هفت‌سین بگنجد! می‌خواهم بگویم بد نیست امسال کمی بیشتر در نگه‌داری اسرار اطرافیانمان تلاش کنیم. نه اینکه خدای نکرده قبل از این دهان‌لق بوده باشیم، اما خب دنیای مدرن امروزی آن‌قدر سرعت انتشار و انتقال اطلاعات را زیاد کرده که اگر بی‌اختیار هم راز کسی از دهانمان در برود، در کسری از ثانیه به دست هزاران نفر می‌رسد. پس بهتر است به جای این‌که بخواهیم با تکنولوژی مبارزه کنیم، روی بخش نگه‌داری اسرار در وجود خودمان کار کنیم. 

- سخت‌نگیری: معلم زبانی داشتم که می‌گفت easygoing‌ها خوشبخت‌ترین آدم‌های زمین‌اند. نمی‌دانم ترجمه‌ی درستش به فارسی چیست. ولی اگر این‌ها را دسته‌ی مخالف آدم‌های سخت‌گیر قرار بدهیم، می‌شود اسمشان را گذاشت «آدم‌های سخت‌نگیر». خوب است تمرین کنیم امسال کمی مثل این‌ها باشیم و این‌قدر هر مسئله‌ی کوچکی را بزرگ جلوه ندهیم و دنیا را به کام خودمان و دیگران زهر نکنیم. راهکارش هم این است که هروقت حس کردیم باید شروع به سخت‌گیری کنیم، یاد تصویر کهکشان راه شیری بیفتیم، بعد تصویر را زوم کنیم و منظومه‌ی شمسی را ببینیم، بعد باز زوم کنیم و برسیم به کره‌ی زمین، آن‌وقت زوم کنیم و قاره‌مان را پیدا کنیم، بعد کشورمان را و بعد شهرمان را، آخرش هم خودمان را. بعد خودمان را با تصویر کهکشان راه شیری مقایسه کنیم و ببینیم ارزشش را دارد که به عنوان چنین عضو کوچکی از جهان، بخواهیم زندگی را به خودمان و دیگران سخت بگیریم؟!

- سکوت: من اصلاً قبول ندارم که «سکوت علامت رضایته» یا «جواب ابلهان خاموشی است» و... به نظرم سکوت و سخن‌سرایی هرکدام در زمان مناسب و در جایگاه مناسب خودش باید به کار برود. خیلی‌هایمان خیلی وقت‌ها از سکوت بی‌جایی که کرده‌ایم ضربه خورده‌ایم؛ خیلی‌هایمان هم از حرف‌های بی‌جایی که زده‌ایم. بد نیست حالا که یک سال جدید شروع شده، چند دقیقه‌ای با خودمان خلوت کنیم و ببینیم با توجه به خصوصیات اخلاقی‌مان، بهتر است از این به بعد چه وقت‌هایی سکوت کنیم و چه وقت‌هایی هرچه در بساط داریم، به زبان بیاوریم.

این‌ها فقط هفت تا از پیشنهادات ما برای هفت‌سین درونی بود. می‌توانید تا هفت هزار تا هم این فهرست را ادامه بدهید. اما علی‌الحساب بنشینید و هفت تای خودتان را بنویسید و برای اجرایی کردنش دست به کار بشوید. شش هزار و نهصد و نود و سه تایش را هم بگذارید برای سال‌های بعد!

برچسب ها
هفت سین دل
سلام کردن
سخت نگرفتن
هفت سین سال جدید
هفت سین متفاوت
سال نو
نظرات کاربران
کد امنیتی
مریم سادات
مریم سادات
٩٧/٠١/٠٤
٣
٠
چه سین های قشنگی...ممنون از توصیه ی "سین" جات های متفاوت نیلوفر ابی : )))
نفیسه سادات بنی هاشم
نفیسه سادات بنی هاشم
٩٧/٠١/٠٥
٢
٠
چه قدر خوب! ممنون از این پیشنهاد فوق العاده🌺
پربازدیدتریـــن ها