زنان اهل قلم
معرفی زنان تاثیرگذار به مناسبت روز زن

زنان اهل قلم

نویسنده : محدثه عارفی

روز ولادت حضرت فاطمه زهرا‌(س) هرسال بهانه‌ای است تا از زنان جامعه‌مان تقدیر کنیم. از زنان جامعه ایرانی و مذهبی‌مان. از زنانی که خانه را به بهترین نحو مدیریت می‌کنند و آرام‌بخش کانون خانواده‌اند. زنانی که اگر بخواهند، می‌توانند از چهارچوب خانه و کاشانه فراتر روند و دنیایی را تکان بدهند. دنیایی که آدم‌های آن نیازمند یک تلنگرند تا از خواب غفلت بیدار شوند. 

امروز همان روز ولادت است. امروز زمان آن رسیده تا از زنان‌مان تقدیر کنیم. امسال قصد داریم زنانی را معرفی کنیم که از چهارچوب هنرشان، از قاب قلم‌شان، بر قلب‌های مردم اثر گذاشتند. روحیات مردم را تغییر دادند. که پله‌های موفقیت را یکی‌یکی بالا رفته و شهرت و محبوبیت را از آن خود کردند. 

 

جومپا لاهیری

مگر می‌شود بحث از نویسندگان زن موفق در میان باشد و نویسنده‌ای چون «جومپا لاهیری» در لیست نباشد؟! نویسنده هندی تبار که در لندن بزرگ شده است. که مادرش علاقه فراوانی داشته او با فرهنگ هند و دنیای شرق آشنا شود. که سفرهای فراوانی به سرزمین مادریش داشته و در داستان‌هایش از سرگردانی خودش بین دنیای غرب و شرق سخن گفته است. از سرگردانی‌های مهاجران شرقی به آمریکا!

به نظر می‌رسد داستان‌های جومپا، هم شرقی است، هم غربی! هم بر اروپا تاثیر گذاشته، هم در آسیا! انگار داستان‌های او، دارد سرگردانی ذهن انسان امروزی را نشان می‌دهد. سرگردانی بین عرفان شرقی و روانشناسی غربی. داستان‌های او محبوبیت زیادی دارد چون مثل یک آینه ذهن‌مان را به خودمان نشان می‌دهد. با این اوصاف تعجبی ندارد که کتاب‌های او برنده جایزه پولیتزر شده باشد. 

 

اوریانا فالاچی

فالاچی زن شجاع عرصه نویسندگی است. زنی که در جنگ جهانی دوم دلیرانه کمک می‌کرد و از آن مهم‌تر مصاحبه‌هایی از مهم‌ترین شخصیت‌های زمان خودش گرفت. مصاحبه‌هایی که از «محمدرضا پهلوی» تا «پیکاسو» را شامل می‌شود. او با جسارت تمام سوال می‌پرسد و برای همین است که مصاحبه‌هایش عمیق و ماندگار شده است. 

عکس فالاچی در خیلی از کتاب‌فروشی‌ها قاب گرفته شده که دلیلش هم همین جسارت اوست. اینکه به علاقه‌اش پرداخته. تلاش کرده و تلاشش برای رضایت درونی خودش بوده. برای رسیدن خودش به آرزوهایش. برای اینکه بهترینِ خودش باشد. همین است که باعث شده فالاچی قدم در راهی بگذارد که رقیب سرسختی در آن ندارد. 

او «کتاب نامه به کودکی که هرگز زاده نشد» را نوشت. کتابی که روحیات زنانه در آن به وضوح دیده می‌شود. گفتگوی زن با جنینی که در شکمش وجود دارد، از هرچیزی که ممکن است در این کره خاکی اتفاق بیفتد!

 

آلیس مونرو

هرچند قصد دارم در این مطلب بیشتر به نویسنده‌های زن ایرانی بپردازم، اما حیفم می‌آید که آلیس مونرو را از قلم بیندازم. این برنده 82 ساله جایزه نوبل ادبیات. 

مونرو را نویسنده زن موفقی می‌دانم زیرا برای معروف شدن، سعیش را بر نوشتن مطالب فضایی نگذاشته. او نمی‌خواهد سخت حرف بزند و مطالب سختی را بیان کند. او از زنان می‌نویسد. از زندگی روزمره هزاران زن روی کره زمین. قهرمانان داستان‌هایش خیلی شبیه واقعیت هستند. زنانی که می‌خواهند بر مشکلات پیروز شوند و در این راه صبوری می‌کنند. به راستی ما چند نفر از این زنان در اطرافمان دیده‌ایم؟ آیا همه ما این‌گونه نیستیم؟ 

داستان‌های مونرو، داستان‌های خود ماست!

 

سیمین دانشور

خب! وقتی می‌خواهیم از زنان نویسنده ایرانی بنویسیم، مگر می‌توان سیمین دانشور را نادیده گرفت؟! کسی که مجموعه داستان کوتاه «آتش خاموش» را به چاپ رساند. به عبارتی بهتر اولین مجموعه داستانی که به قلم یک زن ایرانی نوشته شد.  

دانشور مدرک دکترا در رشته ادبیات فارسی دارد. با بورس تحصیلی به آمریکا رفت و زیبایی‌شناسی خواند. وقتی هم که به ایران برگشت، استاد دانشگاه تهران شد. 

مهم‌ترین داستان سیمین، «سووشون» است. قهرمان و شخصیت اول این کتاب هم یک زن است. البته بهتر است بگویم یک شیرزن. سیمین در این کتاب دقیق و واضح از روزمرگی و دغدغه‌های یک زن سخن گفته است. او کارهای یک زن در خانه را با چنان دقتی توضیح داده که هر زن و مردی بعد از مطالعه آن می‌فهمد با یک قهرمان رو‌به‌روست. 

 

زویا پیرزاد

زویا پیرزاد جز اولین نویسندگانی است که در ایران داستان آدم‌های معمولی را روایت کرد. در داستان‌های او کم‌تر اتفاق می‌بینیم. بیشتر از حادثه، داستان روزمرگی انسان‌هایی روایت می‌شود که در دنیای واقعی کم‌تر به آن‌ها توجه می‌کنیم. بعد از پیرزاد، داستان‌های بیشتری در این سبک نوشته شد.

او اولین کتابش را در سال 1370 منتشر کرد ولی یک دهه بعد اسمش در بین نویسندگان ایرانی مطرح شد. وقتی کتاب «چراغ‌ها را من خاموش می‌کنم» را منتشر کرد. کتابی که جوایز زیادی برای او به ارمغان آورد. 

این کتاب او با استقبال زیادی رو‌به‌رو شد و خاص و عام آن را پسندیدند. کتابی که هنوز هم خوانده می‌شود و بیش از 30 بار تجدید چاپ شده است. داستان کتاب از زنی ارمنی است که از روابط خانوادگی، فرزندان و دنیای عاطفیش صحبت می‌کند. همین‌قدر ساده، همین‌قدر بی‌تکلف.

 

فریبا وفی

وفی نویسنده‌ای است که در حاشیه نشسته و بی‌سر‌و‌صدا کار خودش را می‌کند. بعد از اینکه امسال برنده جایزه آلمانی بخاطر رمان «ترلان» شد، متوجه شدم اهل مصاحبه نیست. حتی در مورد جایزه‌اش گفت: من خودم تازه از روی سایت متوجه شدم که کتابم برگزیده این جایزه شده است. 

وفی ادعایی ندارد. او به سکوت بیشتر عادت دارد تا جار و جنجال! او راه خودش را می‌رود و مطالبی را می‌نویسد که گفتنش ضروری است. که کمتر کسی به آن می‌پردازد. او از دغدغه‌هایی می‌نویسد که خیلی‌وقت‌ها در آشپزخانه‌ها مدفون می‌شود. او از زنان می‌نویسد.

بهترین و اولین رمان این نویسنده، «پرنده من» است که برنده چندین جایزه شده است. این کتاب داستان زنی متاهل است. زنی که درگیر سختی‌های زندگی زناشویی، شوهرداری و بچه‌داری است. زنی درگیر روزمرگی که با مردی بلند‌پرواز زندگی می‌کند. وفی در بخشی از داستان می‌گوید: «ازدواج اگر دوام بیاورد، پوست زن شروع می‌کند به کلفت شدن. ظاهرا حساس و لطیف است ولی کلفت شده است.»

  

و دیگر نفرات

زنان نویسنده موفق زیادی در ایران و دنیا وجود دارند. کسانی که قلم و خودشان را به دنیا ثابت کرده‌اند. زنانی که جوانه شدند و در دل جامعه روئیدند. کسانی که از قلم‌شان استفاده کردند تا چهره از تلاش زنان در خانه بردارند. تا نشان دهند هر زن، یک قهرمان است. حتی اگر در چهارچوب خانه‌اش باشد. حتی اگر سکوت کرده باشد و زحمت‌هایش را فقط با جنین داخل شکمش در میان بگذارد. آری! هر زن یک قهرمان است. اگر بخواهد، می‌تواند دنیایی را با قلب بزرگش آشنا کند. دنیایی را فتح کند. دنیایی را شکست دهد. 

روز زن مبارک! 

برچسب ها
نویسنده های زن معروف
زنان نویسنده
زنان نویسنده تاثیرگذار
زنان تاثیرگذار
روز زن
نظرات کاربران
کد امنیتی
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٦/١٢/١٩
٢
٠
بزرگترین و معروف ترین بانوی نویسنده دنیا رو از قلم انداختی :ی جی کی رولینگ، نویسنده ی عزززیز هری پاتر <3 توی بانوان ایرانی هم بانو عرفان نظرآهاری. کتاباش به بیشتر از 10 زبان زنده دنیا ترجمه شدن و کتاب قلبی به بزرگی جهان جایزه صلح رو گرفته. روز شمام مبارک
پربازدیدتریـــن ها