جیم - سلبریتی‌طور - بهروز شعیبی؛ این بار با گلشیفته www.jeem.ir
بهروز شعیبی؛ این بار با گلشیفته
به بهانه پخش سریال جدید شعیبی از شبکه نمایش خانگی

بهروز شعیبی؛ این بار با گلشیفته

نویسنده : mr_razmi

فرزند جوان «حاج‌کاظم» در آژانس شیشه‌ای امروز تبدیل به فرزند مستعد و بی‌حاشیه سینمای ایران شده‌است. «بهروز شعیبی» که از 18 سالگی به‌طور جدی وارد عرصه سینما شد، تا به امروز کار خود را در سینما و تلویزیون به طرز قابل‌قبولی انجام داده‌است. او در عرصه کارگردانی خود را محدود به ژانر نمی‌بیند. در همین چند سالی که شروع به کارگردانی کرده است هم درام خانوادگی ساخته است هم فیلمی سیاسی و عاشقانه و البته مستندی انتخاباتی. این هفته نیز اولین قسمت از سریال کمدی – اجتماعی خودش را در شبکه نمایش خانگی عرضه کرده است. به همین بهانه سری زدیم به کارنامه هنری این سینماگر 40 ساله مشهدی.

 

بازیگری و دستیاری

بهروز شعیبی تاکنون در 16 فیلم بازی کرده‌است. 3 فیلم دستیار دوم و 8 فیلم دستیار اول کارگردان بوده‌است و در 4 فیلم برنامه‌ریز. این تجربه فراوان تاثیر به‌سزایی در قوت کارگردانی او داشته است. «دختر شیرنی‌فروش»، «خوابگاه دختران» و «توکیو بدون توقف» مهم‌ترین فیلم‌هایی است که شعیبی در نقش دستیار کارگردان حضور داشته است. گرچه او در آژانس شیشه‌ای به عنوان بازیگر حضور داشت اما بازی‌ خوبش به عنوان طلبه‌ای جوان در فیلم «طلا و مس» باعث شهرت او شد. پس از آن شعیبی در سریال «تنهایی لیلا» و «گزارش یک جشن»، فیلم توقیفی حاتمی‌کیا، حضور داشت. البته در این بین فیلم «کلاس سوم ب» که برای رده سنی نوجوانان ساخته شد را بازی کرد. این فیلم با بازی خوب او در نقش معلم کلاس و البته بازی خوب بچه‌ها تبدیل به فیلمی کوچک و دیدنی شد.

 

دهلیز؛ ساده و دوست‌داشتنی 

دهلیز اولین تجربه کارگردانی شعیبی است. فیلمی ساده که برای اولین فیلمِ کارگردان حرکتی بسیار هوشمندانه به نظر می‌رسد. در این فیلم برخلاف فیلم‌های هم‌دوره خودش نه خبری از داستان و شخصیت‌ پردازی‌هایی شبیه به آثار «فرهادی» است نه ژست‌های روشنفکر مابانه در مورد قصاص. فیلم هم آن‌که نمی‌بخشد و هم آن‌که تقاضای بخشش دارد را به درستی نشان می‌دهد. در پایان نیز شیرینی بخشش را به مخاطب می‌چشاند. این داستانِ انسانی و  بازی بسیار خوب «هانیه توسلی»، «رضا عطاران» و «محمدرضا شیرخانلو» این فیلم را به یکی از بهترین فیلم‌های چند سال اخیر ایران تبدیل کرده‌است. 

 

مستند انتخاباتی؛ جانماندن از قافله

در بین انبوه کارگردانان مطرحی که مستند انتخاباتی ساخته‌اند مانند «بهروز افخمی»، «رسول ملاقلی‌پور»، «احمدرضا درویش» نام شعیبی را هم باید اضافه کرد. شعیبی سازنده مستند انتخاباتی قالیباف در سال 92 بود. مستندی که لحظاتی هیجان‌انگیز از بحران سیل در متروی تهران و موفقیت تیم قالیباف در مهار بحران را در آغاز نشان داد. اما این لحظات جالب و هیجان‌انگیز ادامه پیدا نکرد و پس از آن، مستند درگیر کلیشه‌ شد. بعدها شعیبی در گفتگو با «رشیدپور» گفت: «ممکن است کارگردانی تیزر تبلیغاتی یک محصول را بسازد ولی خودش در منزل از آن محصول استفاده نکند». 

 

پرده نشین؛ فرا تلویزیونی

در دورانی که صداوسیما برنامه تماشاگر پسندی نداشت سریال پرده‌نشین توانست توجهات را به تلویزیون بازگرداند. سریالی با موضوع روحانیت و طلبگی که جای خالی آن در عرصه تولیدات هنری احساس می‌شد. موسیقی متن و تیتراژ از مهم‌ترین نقاط مثبت سریال بود. بازی خوب «فرهاد آییش» در نقش رییس حوزه علمیه نیز بر جذابیت‌های این سریال افزود. با وجود آن‌که تصویر معرفی شده از روحانیت در این سریال به نسبت سایر تولیدات مشابه نزدیک‌‌‌تر بود اما هنوز دیالوگ‌های کلیشه‌ای و شخصیت‌پردازی کاریکاتوری از روحانیون در این اثر دیده می‌شد.

 

سیانور؛ عشقی که عاشقانه نشد 

ساخت فیلمی در رابطه با درگیری مجاهدین خلق با خود و ساواک و داستانی عاشقانه در میانه این بحران ریسکی بزرگ است. با وجود اینکه نظرات متناقضی درمورد فیلم وجود دارد اما به نظر نمی‌آید که سیانور اثر درخشانی در کارنامه شعیبی باشد. طراحی صحنه خوب و شعاری نشدن نکات مثبت فیلم است که آن را از فیلم‌های مشابه‌اش یک سر و گردن بالاتر می‌برد. اما برخلاف فیلم دهلیز در این فیلم اثری از بازی‌های خوب و چشم‌نواز بازیگران نیست. سیانور قرار بود عاشقانه باشد اما این عشق تنها در چند صحنه و دیالوگ است و مخاطب بیشتر با یک فیلم سیاسی و گنگستری طرف است تا عاشقانه.

 

دارکوب؛ آغازی ایرانی، پایانی هندی

سومین فیلم شعیبی همانند فیلم اولش به فضایی خانوادگی بازگشت. این بار هم بازی+هایی خوب و قابل قبول داشتند. «امین حیایی» بسیار متفاوت و قابل قبول بازی کرد. و «سارا بهرامی» یکی از بهترین بازی‌های خودش را داشت و به حق سیمرغ گرفت. آغاز داستان فیلم مخاطب را درگیر می-کرد. به ویژه بازی بهرامی باعث جذب تماشاگر به فیلم می‌شد. اما این آغاز خوب به پایان نرسید و پایان‌بندی آن بسیار شعاری و نچسب بود. کارگردان هم در این دعوا گاهی طرف یک نفر را می‌گرفت و لحظاتی بعد از طرف مقابل حمایت می‌کرد. انگار کارگردان تکلیفش با طرفین دعوا مشخص نبود. 

 

گل‌شیفته؛ شعیبی به وقت طنز

روحیه تجربه‌گر شعیبی این‌بار به سمت طنز اجتماعی و نمایش خانگی رفته است. ترکیب بازیگران این سریال امید دیدن یک سریال خوب را زنده می‌کند. گریم متفاوت «مهناز افشار» و حضور شخصیت دیوانه و دوست‌داشتنی «هومن سیدی» از نکات جالب این سریال است. باید منتظر ماند و دید آیا بهروز شعیبی از آزمون طنز خود سربلند بیرون می‌آید یا خیر.

برچسب ها
سریال گلشیفته
بهروز شعیبی
گلشیفته
شبکه نمایش خانگی
سریال های شبکه نمایش خانگی
نظرات کاربران
کد امنیتی
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٦/١٢/١٠
١
٠
جالبه! شعیبی با این ظاهر و با این کارنامه باید یه کارگردان وابسته شناخته میشد مثلا، ولی شناخته نشده و بازیگرای خوبی باهاش همکاری میکنن. سریال جدیدش هم که کلی بازیگر خوب داره واقعا. هومن سیدی، مهناز افشار، نازنین بیاتی و ...! خوشم میاد از شخصیتش تا حدودی. اینکه قیمه ها رو نریزی تو ماستا و البته طلبکار هم نباشی از کسی خیلی خوبه :)
b_noori
b_noori
٩٦/١٢/١٠
٠
٠
الان اسم این سریال آخرش چیه دقیقا؟!
m.shiezadeh
m.shiezadeh
٩٦/١٢/١٠
٠
٠
گلشیفته ست دیگه!
Mrs.NA30M
Mrs.NA30M
٩٦/١٢/١٠
١
٠
بازیگر خوبیه شعیبی!! سیانور و دارکوبو ندیدم !!! متشکر از شما
m.shiezadeh
m.shiezadeh
٩٦/١٢/١٠
٠
٠
کارهاش رو دوست دارم هرچند پرده نشین چنگی به دل نمی زد. فعلا هم منتظرم تا فیلیمو گلشیفته رو بیاره :)) به نظر کار خوبی میاد.
S_BAZLI
S_BAZLI
٩٦/١٢/١٢
٠
٠
شعیبی تفکرات شخصی خودش و مثل خیلی از کارگردانای دیگه به کارش نمیاره و این یکی از دلایل موفقیت شعیبی یه حساب میاد ..بهروز سینمای ایران نشون داده که میتونه موفق باشه و هر ژانری رو تجربه کنه ........
پربازدیدتریـــن ها