جیم - اجتماعی‌طور - چگونه پای گذارد علی به خانه بی تو www.jeem.ir
چگونه پای گذارد علی به خانه بی تو
روایتی از در و دیوار و کوچه

چگونه پای گذارد علی به خانه بی تو

نویسنده : آزاده چشمه سنگی

یک آرایه‌ی ادبی هست در دستور زبان فارسی تحت عنوان مراعات و نظیر. وقتی برای اثرگذای بیشتر کلام، چندین واژه‌ی مرتبط با هم در یک بیت می‌گنجد. مثلا شمع و گل و پروانه. یا ابر و باد و مه و خورشید و فلک... در ادبیات شیعه هم یک مراعات و نظیر داریم مثل در و دیوار و کوچه. همین سه واژه، ادبیات تاریخ اسلام را جوری زیر و زبر کرد که هربار از کنار گوش‌مان م‌ی گذرد نفسمان تنگ می‌شود. ما میراث دار واژه‌هایی هستیم که هرکدام باردار روایتی عمیق اند.

فاطمیه‌ها هنوز توی شهرهایمان غریبی می‌کنند. سیاهی‌ها کم رنگ‌اند. چای و اسپند، انگشت‌شمار است. فاطمیه‌ها انگار به ذاتِ واقعه، مهجورند. غربتی که با سکوت نیمه شبی دور در قرن‌ها پیش گره خورده. بعضی وقایع تاریخی آنقدر سنگین‌اند که حتی دست به دست کردن‌شان، کمر هر سروی را خم می‌کند.

قرن‌ها گذشته و هنوز مویه‌های لاینقطع زنی داغدار، توی گوش‌ها شنیده می‌شود. بی‌جواب از حیرت چرایی‌اش، سرگرم احوالات خودمانیم. ما بشری از جنس نسیانیم. فراموشمان می‌شود دنیا تا ابد، هم پیاله‌ی جماعت بی‌تفاوت نمی‌ماند. بی‌تفاوت به مویه‌هایی که از جگری سوخته برمی‌آمد. که دلواپس این روزهای بشر بود. این روزهایی که از خودمان آمده، بر خودمان آوار شده. روزی روزگاری، جایی در تاریخ، عده‌ای گوش‌هایشان را قرص گرفته بودند مبادا حرف حق، دانه‌ای از سکه‌های زرشان را کم کند. گلایه می‌کردند از صدای ناله‌های زنی که نه روز راحتشان می‌گذاشت، نه شب. حالا قرن‌ها گذشته و دیگر بشر نه روز برایش مانده نه شب. عاقبت بخیری از سرنوشت بشریت، در نیمه شبی تاریک و ساکت، در تابوتی تشییع شد که به گفته‌ی امام رضا(ع)، نخستین تابوت تاریخ بشریت بود....

چقدر پس از آن روز، پهلو شکست از زنان بی‌پناه؟ چند میخ داغ، مهر شد بر بی‌گناهی تن‌هایی تنها؟ چه تاوان‌ها که دنیا پس نداد به واسطه‌ی پیمان شکنی بی‌وفایانی که داعیه‌ی مهر علی داشتند اما در خلوت، دندان‌هایشان از زردی کیسه‌های زر، برق می‌زد؟

کاش گوش دنیا را می‌شد از داغ این جهل  ویروسی، کر کرد. این حجم از خودفراموشی دامن حق را به آتش کشیده. اگر گریه‌های غریبانه‌ی میراث خاتم، از بیت‌الاحزانش، دل سنگ نااهلان را نرم نکرد، امروز کم‌ترین ثمره‌ی عزای ما. نسل شیعه، نباید جهانگیر کردن حق طلبی باشد؟

این روزها و شب‌ها، گوش‌هایمان را اگر کمی تیزتر کنیم، این بار صدای مردی را می‌شنویم که مظلومانه دارد زیر لب حدیث کسا می‌خواند. کاش  برخلاف جماعت مدینه، دست‌هایمان را از گوش‌هایمان برداریم. شاید عاقبتِ این روزهایِ جهان، ختم به خیر شد....

برچسب ها
حضرت زهرا
شهادت حضرت زهرا
در و دیوار و کوچه
حضرت علی
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
Mrs.NA30M
Mrs.NA30M
٩٦/١٢/٠١
١
٠
من فقط اشکــ..
Mrs.NA30M
Mrs.NA30M
٩٦/١٢/٠١
٠
٠
عزاداریاتون مقبول درگاه الهی.. التماس دعا
آزاده چشمه سنگی
آزاده چشمه سنگی
٩٦/١٢/٠٢
٠
٠
قبول باشه برای شما هم... محتاج دعاییم
الهه
الهه
٩٦/١٢/٠٢
١
٠
آفرین عزیزم، نمیدونستم اینقدر خوب بلدی مرثیه بخونی
آزاده چشمه سنگی
آزاده چشمه سنگی
٩٦/١٢/٠٢
٠
٠
الکن تر از این زبان هم مگر هست؟... حاجتروا باشی عزیزم...
LIMAN
LIMAN
٩٦/١٢/٠٢
١
٠
یا فاطمه الزهراء (س) .... التماس دعا
پربازدیدتریـــن ها