سرگرمی هم سرگرمی های قدیم
از کاهش مشارکت اجتماعی تا انزوای نوجوانان

سرگرمی هم سرگرمی های قدیم

نویسنده : گزینه جیم

دوره نوجوانی مهمترین فرصت شكل‌گیری مهارت‌ها و علایق و رویكردهای شغلی و هویت اجتماعی انسان است و به همین دلیل هر یك از ما حتى در آخرین سال‌های كهنسالی خاطرات نشاط و شادابی نوجوانی‌هایمان را به وضوح و روشنی با خود داریم.

فعالیت‌های متنوع دوره نوجوانی گذشته از آن كه مسیر آینده زندگی افراد را شكل می‌دهد، یكی از مهم‌ترین عوامل بازدارنده از انحراف و مفاسد اخلاقی است زیرا وقتی یك نفر در این سن و سال مشغولیت و دغدغه‌ای دارد به‌طور طبیعی كم‌تر دچار آسیب‌های اجتماعی خواهد گردید. به همین دلیل در كشورهای مختلف برای نوجوانان فعالیت‌های متنوع و گوناگون پیشاهنگی و دانش‌آموزی و اجتماعی، فرهنگی و هنری ‌پیش‌بینی و تدبیر می‌كنند. 

نسل ما یعنی كسانی كه امروز در سال‌های پایان جوانی یا آغاز میان‌سالی هستند هم به دلیل شرایط بعد از انقلاب و اوضاع دوران دفاع مقدس اوقات فراغت خود را با فعالیت‌های گوناگون و پرشور و جذاب در مراكز فرهنگی یا پایگاه‌های بسیج یا امور تربیتی مدرسه می‌گذراند.

راه اندازی گروه سرود، اجرای نمایش و تئاتر، برگزاری نمایشگاه كتاب، طراحی گرافیك و نقاشی و... بخشی از برنامه‌های رایج آن روزها بود. گذشته از نهادهای مختلف رسمی و غیر رسمی مانند كانون پرورش فكری كودكان و نوجوانان كه برنامه‌های متعدد برای مخاطبان داشتند، در مدارس نیز گاهی وقت دانش آموزان با فعالیت‌های مختلف پرورشی می‌گذشت. 

به یاد دارم كه سرگرمی‌هایی چون حل جدول كلمات متقاطع، مسابقه پیدا كردن لغت از دیكشنری -كه لازمه‌اش حفظ ترتیب حروف فارسی، عربی و انگلیسی بود- یا حفظ اشعار كلاسیك فارسی و بعضا عربی، مشاعره و اشتغال به كلكسیون تمبر و... دز مدرسه راهنمایی ما جریان داشت. 

همین‌طور مطالعه داستان‌های ساده و خلاصه شده از افسانه‌ها و اسطوره‌های كلاسیك، مسابقه بازی‌های كارتی اطلاعات عمومی -كه لازمه همه‌اش افزایش اطلاعات عمومی و حفظ بسیاری از آمارها و اعداد بود- هم بخشی از برنامه‌های شخصی ما را تشكیل می‌داد. 

همه این‌ها در كنار ورزش و تحرك جسمی طبیعی كه نوجوانان داشتند باعث می‌شد كه سلامت روحی و روانی و جسمی و بدنی آنان بیش از امروز حفظ شود و در عین حال درس‌هایی مانند حرفه و فن یا برنامه‌هایی مانند طرح «كاد» با همه اشكال‌ها و ایرادهایشان فرصت‌هایی برای تحرك و كار نوجوانان ایجاد می‌كرد . 

اكنون از سویی میزان مصرف كالری -چه خوردن غذای سنگین و چه استفاده از مواد شیرین و چرب- بسیاز بالاتر رفته و از سوی دیگر تحرك نوجوانان به دلیل سرگرم شدن دائمی به ابزارهای الكترونیك و بازی‌های كامپیوتری و رسانه‌های جدید و كاهش سن استفاده از تلفن همراه روز به‌روز كم‌تر می‌شود. 

سرگرمی‌های امروز فرزندان ما در عین برخی مزایای قابل شمارش، متأسفانه هم تحرك جسمی كمتری دارد و هم اطلاعات و دانش كمتری به آنان می‌دهد و هم زمینه‌ای برای مشاركت اجتماعی و شكل‌گیری شخصیت شان برای آینده فراهم نمی‌كند.

ظاهرا در حوزه سرگرمی و اوقات فراغت هم باید مانند برخی موضوعات دیگر به تجربه‌های گذشته برگردیم و زمینه‌هایی مانند ورزش، طبیعت گردی، صنایع‌دستی و فعالیت‌های مشاركتی مدارس را جدی‌تر بگیریم و آنچه از دست رفته احیا كنیم تا فرزندانمان بیش از این دچار آسیب‌های انزوای فضای مجازی نشوند. 

به قلم محمدرضا زائری / روزنامه خراسان

برچسب ها
مهارت های نوجوانی
هویت اجتماعی
فعالیت های نوجوانان
مشارکت اجتماعی
انزوای فضای مجازی
نظرات کاربران
کد امنیتی
مرتضی تقی زاده
مرتضی تقی زاده
٩٦/١١/٢٨
٠
١
زائری:|
پربازدیدتریـــن ها