دل کندن من از کفش‌هایم
بزرگ شدن بهايي دارد

دل کندن من از کفش‌هایم

نویسنده : B_gh

دلبسته کفش‌هایم بودم. کفش‌هايي که يادگار سال‌هاي نو جواني‌ام بودند. دلم نمي‌آمد دورشان بياندازم. هنوز همان‌ها را مي‌پوشيدم. اما کفش‌ها تنگ بودند و پایم را مي‌زدند. قدم از قدم اگر بر مي‌داشتم زخمی تازه نصیبم مي‌شد. سعي مي‌کردم کمتر راه بروم زيرا که رفتن دردناک بود.

 

مي‌نشستم و زانوهایم را بغل مي‌گرفتم و مي‌گفتم: چقدر همه چیز دردناک است. چرا خانه‌ام کوچک است و شهرم و دنيایم. مي‌نشستم و می‌گفتم: زندگیم بوي ملالت مي‌دهد و تکرار.

می‌نشستم و می‌گفتم: خوشبختي تنها يک دروغ قديمي است. می‌نشستم و به خاطر تنگی کفش‌هایم جایی نمی‌رفتم. قدم از قدم بر نمی‌داشتم، می‌گفتم و می‌گفتم.

 

پارسايي از کنارم رد شد. عجب! پارسا پا برهنه بود و کفشی بر پا نداشت. مرا که ديد لبخندي زد و گفت: خوشبختي دروغ نيست اما شايد تو خوشبخت نشوي زيرا خوشبختي خطر کردن است و زيباترين خطر؛ از دست دادن.

تا تو به اين کفش‌هاي تنگ آويخته‌اي، برایت دنيا کوچک است و زندگي ملال‌آور. جرات کن و کفش تازه به پا کن. شجاع باش و باور کن که بزرگتر شده‌اي.

 

رو به پارسا کردم، پوزخندی زدم و گفتم اگر راست مي‌گويي پس خودت چرا کفش تازه به پا نمي‌کني تا پا برهنه نباشي؟

پارسا فروتنانه خنديد و پاسخ داد: من مسافرم و تاوان هر سفرم کفشی بود. که هر بار که از سفر برگشتم تنگ شده بود و پس هر بار دانستم که قدري بزرگتر شده‌ام. هزاران جاده را پيمودم و هزارها پاي افزار را دور انداختم. تا فهميدم بزرگ شدن بهايي دارد که بايد آن را پرداخت. حالا دیگر هيچ کفشی اندازه ي من نيست.  وسعت زندگی هرکس به اندازه وسعت اندیشه اوست.

 

سر تا پاي‌ خودم‌ را كه‌ خلاصه‌ مي‌كنم، مي‌شوم‌ قد يك‌ كف‌ دست‌ خاك‌ كه‌ ممكن‌ بود يك‌ تكه‌ آجر باشد توي‌ ديوار يك‌ خانه يا يك‌ قلوه‌ سنگ‌ روي‌ شانه‌ يك‌ كوه يا مشتي‌ سنگ‌ريزه، ته‌ته‌ اقيانوس؛ يا حتي‌ خاك‌ يك‌ گلدان‌ باشد؛ خاك‌ همين‌ گلدان‌ پشت‌ پنجره.

يك‌ كف‌ دست‌ خاك‌ ممكن‌ است‌ هيچ‌ وقت، هيچ‌ اسمي‌ نداشته‌ باشد و تا هميشه، خاك‌ باقي‌ بماند، فقط‌ خاك. اما حالا يك‌ كف‌ دست‌ خاك‌ وجود دارد كه‌ خدا به‌ او اجازه‌ داده‌ نفس‌ بكشد.

ببیند، بشنود، بفهمد، جان‌ داشته‌ باشد.يك‌ مشت‌ خاك‌ كه‌ اجازه‌ دارد عاشق‌ بشود، انتخاب‌ كند، عوض‌ بشود، تغيير كند

واي، خداي‌ بزرگ! من‌ چقدر خوشبختم. من‌ همان‌ خاك‌ انتخاب‌ شده‌ هستم. همان‌ خاكي‌ كه‌ با بقيه‌ خاك‌ها فرق‌ مي‌كند.  من‌ آن‌ خاكي‌ هستم‌ كه‌ خدا از نفسش‌ در آن‌ دميده. من‌ آن‌ خاك‌ قيمتي‌ام که می‌خواهم تغییر کنم، انتخاب‌ کنم.

وای بر من اگر همین طور خاك‌ باقي‌ بمانم. الهی توفیقم ده که بیش از طلب همدردی، همدردی کنم..

بیش از آن‌که مرا بفهمند، دیگران را درک کنم، پیش از آن‌که دوستم بدارند، دوست بدارم زیرا در عطا کردن است که می‌ستانیم و در بخشیدن است که بخشیده می‌شویم.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
سهره
سهره
٩٢/٠٩/١٧
٠
٠
قشنک بود......مال خودتون بود؟؟
اونییییی زهرا
اونییییی زهرا
٩٢/٠٩/١٧
٠
٠
وسعت زندگی هرکس به اندازه وسعت اندیشه اوست.ممنون
B_gh
B_gh
٩٢/٠٩/١٨
٠
٠
منم از این جملش خیلی خوشم اومد..........
ali007
ali007
٩٢/٠٩/١٧
٠
٠
زیبا بود.......مرسی!!!!!!!
مهتاب
مهتاب
٩٢/٠٩/١٧
٠
٠
خیلی به دلم نشست...ممنون دوست عزیز
m.coldboy
m.coldboy
٩٢/٠٩/١٧
٠
٠
خیلی قشنگ بود :)....زندگی واسه هرکس یه معنی ای داره :)...ممنون
علیرضا
علیرضا
٩٢/٠٩/١٨
٠
٠
وسعت زندگی هرکس به اندازه وسعت اندیشه اوست... خیلی جمله پر از حرفیه.وای بر من اگر همین طور خاك‌ باقي‌ بمانم. الهی توفیقم ده که بیش از طلب همدردی، همدردی کنم،بیش از آن‌که مرا بفهمند، دیگران را درک کنم، پیش از آن‌که دوستم بدارند، دوست بدارم زیرا در عطا کردن است که می‌ستانیم و در بخشیدن است که بخشیده می‌شویم.
علیرضا
علیرضا
٩٢/٠٩/١٨
٠
٠
ممنونم.
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٤/١٢/٢٧
٠
٠
چه زیبا!
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی یکی یکی می روند

پیر شده ام

٩٦/٠٤/٠٦
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
فاصله طبقاتی

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت سوم

٩٦/٠٤/٠٦
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
مرکز مشاوره دکتر گل آبی

فعلاً خیالتان راحت باشد

٩٦/٠٣/٣١
تبلیغات
تبلیغات