بیایید « انسان» باشیم «بدین سان!»
چه می شود اگر گاهی مثل خدا رفتار کنیم؟!

بیایید « انسان» باشیم «بدین سان!»

نویسنده : h-hidarpoor

در کتابش گفته که: «ما فقط راه را نشان می دهیم. انتخاب با خودتان هست.»

این را به انسان گفته نه به کس دیگری. قبلش هم می‌گوید:« آهای انسان!! تو چیز قابل ذکری هم نیستی.» به قول خودمان  آش دهن سوزی نیستی! به خودت مغرور نشو. بعدش هم ادامه می‌دهد: و این ما بودیم که تو را از یک نطفه مختلط درست کردیم! حالا هم راه را نشانت می دهیم. اختیار با خودت. بیایی این ور و شاکر باشی که خوش خوشانت می‌شود و فبها! اما اگر رفتی آن‌وری دیگر از ما توقع نداشته باش رویت را برداریم!! تازه اینجا را هم طوری می‌گوید که باز انسان‌های این وری خیلی کار شاقی نمی‌کنند؛ فقط «شاکراً» هستند. اما عوضش آن وری‌ها در سرکشی و تمرد سنگ تمام می‌گذارند، می شوند: «کفورا» – شاکر یعنی شکر معمولی ولی کفور یعنی آخر کفر و بی دینی!!-

این را هم بگویم که این اولین بار هم نیست که در کتابش در مورد انسان صحبت می‌کند، یک جا می‌گوید:« خیلی مایوس است.»(هود/ 9)؛ جای دیگری می‌گوید:«بسیار ظالم»(ابراهیم/ 34 )؛ در آیه‌ای «تنگ نظر» می خواندش( اسرا/ 100 ) ؛ حریص ، کم طاقت و... این ها همه را می‌گوید اما ... اما ما دلمان خوش است به اینکه یک جایی در سوره رعد می‌گوید: «من از رگ گردنت هم به تو نزدیک ترم...»

 نمی گوید منِ خدای بزرگ و توانا و غفار و رحمان و رحیم و ... از توِ انسان با ویژگی‌های بالا دور می‌شوم، می‌گوید یاد من آرامش دل توست و از رگ گردنت هم به تو نزدیک ترم؛ یا یک جای دیگر: «حائل می شوم بین تو و قلبت» ... از این نزدیک‌تر می خواهید؟!

و همه این‌ها یعنی اینکه ما تنها نیستیم! هرکس که باشیم و هرجا که نفس بکشیم! ... اما یک چیز دیگر! بیائیم کمی از خدا یاد بگیریم... بیاید «انسان» باشیم «بدین سان!» یعنی دور نشویم از آن‌هایی که کمی از خدا دورند! چه می‌شود مگر؟!

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
fanaz
fanaz
٩١/٠٩/٢٧
٣
٠
انسان بودن توی این دور و زمونه سخته و لازمه ش عزم راسخ!!
(D-mehraboon)
(D-mehraboon)
٩١/١٠/٢٩
٠
٠
"دور نشویم از آن‌هایی که کمی از خدا دورند!..........." جواب سوال این روزهای ذهنمو امشب اینجا گرفتم ممنون...
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨