روزنامه زندگی
یادداشت‌های یک دیوانه

روزنامه زندگی

نویسنده : M_jimi

روزمرگی در زندگی اکثر ما ایرانی‌ها به وفور دیده می‌شود و شاید هم اکثر ما آن را تجربه کردیم. واقعا ملال‌آور است که هر روزصبح سر یک ساعت مشخص بیدار می‌شویم (واکثرا با اکراه!) نماز و صبحانه و اگر حالش بود ورزش و بعد هم وارد شدن به سیل خروشان مردمی که مثل ببخشیدا موش که از زیر دست وپا این‌ور و آن‌ور می‌رود! از لابه‌لای ماشین‌ها و ساختمان‌ها این طرف و آن طرف می‌روند!

و خدا نکند زیر پای ماشین‌ها له بشویم.

 

به نظر من روزمرگی مساوی است با مرگ. شاید هم خوشبینانه‌تر مساوی با افسردگی، جنون و...

حالا می‌فهمم که چرا ما آدم‌ها این‌قدر داغان هستیم. چون زیر چرخ دنده‌های زمان له شدیم. زندگی (البته اگر بشود اسمش را زندگی گذاشت) مثل یک ماشین کوکی می‌ماند که ما آدم‌ها نمی‌توانیم کوک ماشین را تا آخر بپی‌چانیم و هر بار نصفه کوک می‌کنیم (یا بهتر است بگویم هر روز)

و این می‌شود دلیل روز مرگی‌مان.

اگر ما یاد بگیریم که ماشین زندگی‌مان را تا آخر کوک کنیم، شاید روز بعد طور دیگری باشیم و کار ناتمام و مانده نداشته باشیم.

 

زندگی مثل یک روزنامه می‌ماند. آدم‌ها از صفحه اول شروع به خواندن می‌کنند. چه تیترهای جالبی، چه عکس‌های جالبی، چقدر خوش شانسم که دارم این روزنامه را می‌خوانم. این مال زمانی است که بزرگترها به ما می‌گویند: خوش به حالش غمی در زندگی‌اش ندارد؛ توی عالم بچگی خودش سیر می‌کند!

روزنامه را ورق می‌زنیم، ورق می‌زنیم، ورق می‌زنیم تا می‌رسیم به آخرش. توی این صفحات که ورق زدیم خبرهای خوب بود، خبرهای بد بود

خندان شدیم، گریان شدیم، تا رسیدیم به صفحه آخر. یکهو به خودمان می‌گوییم: ای بابا دیدی چه زود تمام شد!

و این زندگی ماست که از هر صفحه آن تجربه‌ها کسب می‌کنیم.

خوش به حال کسی که یک دفترچه کنار دستش است و تجربه‌هایش را یادداشت می‌کند؛ تا وقتی که به آخرین صفحه روزنامه می‌رسد و روحش پرواز می‌کند و شاید هم غافلگیرانه ب‌میرد و تجربه‌هایش برای کسانی‌که بعد او می‌خواهند روزنامه بخوانند به یادگار بماند.

 

البته همه صبر و حوصله ندارند. بعضی‌ها فقط حوادث را دوست دارند. بعضیا هم توی بند دنیا نیستند و صفحه اندیشه را می‌پسندند. ولی مهمتر از همه این‌ها این است که تا ما هستیم، روزنامه‌ای هم هست.

شاید هم بعضی‌های‌مان از صفحه‌های اول خسته بشوند و روزنامه را بگذارند کنار و بروند.

به امید این‌که روزنامه زندگی‌تان پر بار باشد و پایان خوشی داشته باشد.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
ali007
ali007
٩٢/٠٧/١٣
١
٠
بعله ممنون جالب بود.
maryam_doleh
maryam_doleh
٩٣/٠٩/٢٤
٠
٠
دوستای عزیز ممنونم از توجه تون... متاسفانه نمیتونستم با اکانت قبلیم وارد بشم یکی دیگه ساختم:)
ati200
ati200
٩٢/٠٧/١٣
٢
٠
به امید این‌که روزنامه زندگی‌تان پر بار باشد و پایان خوشی داشته باشد.
khan
khan
٩٢/٠٧/١٣
١
٠
اوه اوه... تیپ جدیدو.... مرسی...
m.coldboy
m.coldboy
٩٢/٠٧/١٣
١
٠
به نظر من روزمرگی مساوی است با مرگ. شاید هم خوشبینانه‌تر مساوی با افسردگی، جنون و...واقعا هم همینطوره...ممنون :)
maryam_doleh
maryam_doleh
٩٣/٠٩/٢٤
٠
٠
ممنونم از نگاهتون
r_roshnavand
r_roshnavand
٩٢/٠٧/١٣
١
٠
سلام ... حدود دو ماه است روزم را با روزمرگي شروع مي‌كنم ديگر دانشگاه هم برايم تفريح ندارد
مهلا(باران)
مهلا(باران)
٩٢/٠٧/١٣
١
٠
نُچ نُچ نُچ آدم به این زودی ها ناامید نمیشه .... بخند *:)
r_roshnavand
r_roshnavand
٩٢/٠٧/١٣
٠
٠
سلام ... نا اميد نيستم نياز به استراحت دارم
jalal
jalal
٩٢/٠٧/١٣
٠
٠
روزنامه زندگی من تنها یک صفحه دارد
مهلا(باران)
مهلا(باران)
٩٢/٠٧/١٣
٠
٠
داداش جلال ؟؟؟ نُچ نُچ نُچ چرا اینقدر غمگین آخه ؟
مهلا(باران)
مهلا(باران)
٩٢/٠٧/١٣
١
٠
آره من هم موافقم ولی کلا زندگی قشنگ و دوست داشتنی ِ *:) با تشکر
m_ganjlou
m_ganjlou
٩٢/٠٧/١٣
٠
٠
روزنامه زندگي منم كه مشخصه.........................
اونییییی زهرا
اونییییی زهرا
٩٢/٠٧/١٣
٠
٠
روزنامه زندگیمن ضمیمیه خخخ کمدیه کلا آخراش خوندنی تره درست مثل جیم:-)
علیرضا
علیرضا
٩٢/٠٧/١٣
٠
٠
پایان خوش خیلی خوبه ... امیدوارم همینطور باشه :)) ممنونم.
آبان
آبان
٩٢/٠٧/١٣
١
٠
چه تمثیل زیبایی زندگی رو مثل خوندن روزنامه تصور کردین من که دوست دارم همیشه بخش کودکیش رو حفظ کنم :)
maryam_doleh
maryam_doleh
٩٣/٠٩/٢٤
٠
٠
اینا نوشته های نیمه شب منه!برا همین نوشتم یادداشت های یک دیوانه اخه ... نیمه شب ها ذهن ادم باز تره !موافقین؟
Dokhtare Mashreghi
Dokhtare Mashreghi
٩٢/٠٧/١٤
٠
٠
:(((..بچگی میخوام...روزنامه بچگیم کاش هنوز هم نوشته میشد...حیف شد که خیلی وقته از آخرین انتشارش گذشته..:((
لیلی رضایی
لیلی رضایی
٩٥/٠١/١٩
٠
٠
بچگی دیدن زیبایی های دنیا و لذت بردن بدون کار و تلاشه
پربازدیدتریـــن ها
به امید روزهای بهتر

پایان تلخ استقلال علی منصور

٩٦/٠٦/٣٠
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
شعر واگیردار است!

شاعران در قرنطینه

٩٦/٠٦/٢٩
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
تو چه می دانی؟

دل عاشق

٩٦/٠٦/٢٥
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
به سختی خودم را از خاطرات بیرون کشیدم

پانسمان

٩٦/٠٦/٢٩
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
مگر شعر چیست؟

دل خوش به شاعر بودن

٩٦/٠٦/٢٥
غار رنگی رنگی

دوست داشتن و دوست داشته شدن...

٩٦/٠٦/٢٨
من این گونه آرامم

سر مستی

٩٦/٠٦/٢٨
شعری سروده خودم

گاهی دلم برای خودم تنگ می شود

٩٦/٠٦/٣٠
از ایده هایی که باید ادامه دهیم

مقاله نویسی چطور است؟

٩٦/٠٦/٣٠
اشک های بی ثمر

از نیامدن ها

٩٦/٠٦/٢٧
زندگی ات را مدیریت کن

از رابطه ها

٩٦/٠٦/٢٩
با اینکه می دانی

پایه و اساس زندگی

٩٦/٠٦/٢٥
تبلیغات