دهکده جهانی // پاسخی به مطلب « از اتاق نگین تا چت روم هرزگی»

دهکده جهانی // پاسخی به مطلب « از اتاق نگین تا چت روم هرزگی»

نویسنده : ساحل مهربانی

در مورد آسیب های فضای مجازی (از اتاق نگین تا چت روم هرزگی) که دوستم محمد حسین وکیلی نوشت، من نظرم را در قالب یک مقاله ارائه می‌دهم:

 مهم ترین ویژگی انسان این است که در هر محیطی قرار می‌گیرد، خود را با آن محیط وفق می‌دهد و به اصطلاح روانشناسان برای بقا و دوام با محیط "انطباق" می یابد.

محیط مجازی هم مستثنی از این امر نیست.

وقتی تازه وارد این دهکده‌ی جهانی می شوی، به شدت مجذوب آن می‌گردی وآن‌قدر کوچه و خیابان و بزرگراه و پاساژ و برج‌های مختلف دارد که نمی‌دانی وارد کدامیک شوی و همچنان که به جلو می‌روی، حسرت می‌خوری که حیف! بسیاری از این شهر فرنگ‌ها را از دست داده‌ای.

از شیر مرغ تا جان آدمیزاد هر چه که بخواهی در آن یافت می‌شود.

و برای این که در این راه پر پیچ و خم گم نشوی، باید خود را با آن وفق دهی.

دنیای مجازی فرهگ خاص خودش را دارد و همین طور فرهنگ لغت ویژه‌ی خود را که کاملاً متفاوت با دنیای واقعی‌ست. و فقط کسانی که در آن زندگی می‌‌کنند با آن آشنا هستند.

و استفاده از آن بستگی به خودمان دارد که چه بخواهیم ... چون همه چیز وجود دارد: مثبت و منفی.

 ولی دیدگاه جامعه‌ی ما به اینترنت و فضای مجازی بسیار منفی است. و کسانی را که زیاد از نت استفاده کنند را افرادی منفور و متخلف می‌شناسند. یعنی فقط به کمیت استفاده از نت توجه دارند و کیفیت و چگونگی کاربرد آن برای‌شان کمتر مهم است.

از آن طرف هم بعضی از خانواده‌ها برای این که فرزند دلبند‌شان به کوچه و خیابان نرود و با گرگ‌های جامعه مواجه نگردد، یک دستگاه سیستم ( لپ تاپ باشد بهتر است)  و خط اینترنت پر سرعت و یک اتاق مستقل در اختیار او قرار می‌دهند و دلشان خوش است که از تکنولوژی روز استفاده می‌کند.

خانواده باید خودش آگاه باشد و از خطرات استفاده از اینترنت با خبر باشد تا بتواند به فرزندش کمک کند که چطور از فضای مجازی استفاده کند. و چه محیط‌هایی مناسب اوست و می‌تواند از آن استفاده نماید.و کاملا او را توجیه نماید که وارد هر سایتی نشود. چون هر مطلبی مناسبش نیست و هم این که قربانی راهزنان اینترنتی نشود.

به هر حال فضای مجازی جایی است که  افراد نقاب‌های‌شان را به راحتی برمی‌دارند. چون کسی آن ها را نمی شناسد. و گاهی می توانند قابل اعتمادتر از دوستان واقعی باشند یا خطرناک تر!

ولی باید یک خط قرمز داشت و آن را حفظ کرد. این که چه چیز‌هایی برای‌مان مهم است؟!  و چه عقاید و باورهای اخلاقی را در زندگی واقعی‌مان حفظ و رعایت می‌کنیم و به آن حساسیم. همان‌ها را در دنیای مجازی هم حفظ کنیم. و همین طور به باور‌ها و خط قرمز‌های دیگران احترام بگذاریم.

و این خط قرمز را گسترش دهیم  ولی تا یک جایی که رسید، باید همان‌جا آن خط قرمز را حفظ کرد. نباید کمرنگ بشود. ولی وسیع بشود اشکالی ندارد.

دنیای مجازی و چت‌روم‌ها و فیس بوک و وبلاگ ترسناک نیستند و می‌شود مطالب مورد علاقه، دوستان قدیمی، خواننده ها و نویسنده‌های محبوب خود را به راحتی پیدا کنیم. و همه آدم ها قصد صدمه زدن به ما را ندارند. امروزه بسیاری از کارهای بانکی و خریدها هم اینترنتی شده است و استفاده از فضای نت و داشتن ایمیل برای ما امری است اجتناب ناپذیر.

مساله‌ی اصلی این است که معمولا یک تکنولوژی جدید خیلی زود وارد کشور ما می‌شود و این اتفاق آن قدر سریع رخ می‌دهد که مجال نمی‌دهد تا فرهنگ استفاده از آن را بیاموزیم و این گونه می‌شود که افراط و تفریط رخ می‌دهد.

مثلا اوایل که تلفن همراه وارد کشور ما شد، افراد یک خط می‌خریدند و چون کسی شماره‌ی آن ها را نداشت به جان فامیل و دوست و آشنا می افتادند و شروع به اذیت کردن طرف مقابل می‌نمودند و مدت ها این تفریح را انجام می دادند و بعد از این که آن شخص نام تمامی دوستان غیر همجنس خود را اعتراف می‌کرد، خودشان را معرفی می‌کردند. البته این کار هنوز هم ادامه دارد و نمی دانیم که استفاده از تلفن همراه فقط برای موارد ضروری است.

استفاده از اینترنت هم بدون تعارف برای بسیاری از ما هم اینگونه است. این که برویم در فیس‌بوک و اکانت دوستان و همسایه و فامیل را پیدا کنیم و از کارشان سر در بیاوریم و کمی هم بخندیم.

یا ساعت‌ها در چت‌روم باشیم و با افراد بسیاری حرف بزنیم و به اصطلاح خودمان "مخ طرف را به کار بگیریم"

حرف آخر این که کل جامعه از جمله رسانه‌ها، خانواده، جامعه شناسان، خود فرد، دوستان، روانشناسان و ... در نحوه استفاده‌‌ی ما از فضای مجازی نقش مهمی دارند.

ولی مهم ترین مساله این است که ابتدا باید فرهنگ سازی شود تا افراد کم تری آسیب ببینند...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
f.qabel
f.qabel
٩١/٠٩/٢٠
٢
٠
به نظرم باید قبل از اینکه این وسایل ارتباطات وارد کشور میشد فرهنگش به مردم تزریق میشد.
آمد
آمد
٩١/٠٩/٢١
٢
٠
بيشترين درد جوامع ما اين است كه بستر سازي درستي نداريم و زمانيكه چيزي نگندد بهش نمك نمي زنيم .
پسر اصلاح طلب ( محمد )
پسر اصلاح طلب ( محمد )
٩١/١٠/٠٥
٢
٠
سلام بزگوار خیلی خوب بیان کردین منتظر مطالب جدید شما هستیم در سایت جیم رستگار باشید
sahelmehrabani
sahelmehrabani
٩٢/٠٢/١٦
٠
٠
سلام ... ممنون
sahelmehrabani
sahelmehrabani
٩٢/٠٢/١٦
٠
٠
همین طوره /// فرهنگ سازی خیلی مهمه :)
زیبای نابینا
زیبای نابینا
٩٢/٠٢/٣٠
٠
٠
سلام ساحل. به خاطر ابراز نظرتان بسیار سپاسگذاریم
ساحل مهربانی
ساحل مهربانی
٩٢/٠٢/٣١
٠
٠
سلام / به جیم خوش اومدی :)
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

چشم هایم باز شد٬ دیدم کنارم نیستی

٩٥/٠٩/١٨
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
شعری سروده خودم

ناز نگاه

٩٥/٠٩/١٤
ترانه ای سروده خودم

تو خیالی...

٩٥/٠٩/١٦
اندر مصائب شغل من

پرنیا؟ پریا؟ پریان؟ پرنیان؟

٩٥/٠٩/١٣