وقتی از روی برگه واقعیت تقلب می‌کنیم!
چرا پست‌هایی که از اتفاقات واقعی می‌نویسیم، جذاب از آب در نمی‌آید

وقتی از روی برگه واقعیت تقلب می‌کنیم!

نویسنده : ایمان فروزان نیا

تا به حال شده است که تصمیم بگیرید از دل یک ماجرای واقعی که برای‌تان اتفاق افتاده است، یک داستان تمام عیار بیرون بکشید؟ از آن داستان‌هایی که همه را انگشت به دهان بگذارد و به همان میزان که شما را خندانده یا گریانیده است، خواننده را هم تحت تاثیر قرار دهد. یا مثلا یک اتفاقی را در جمعی بشنوید و با خودتان بگویید: این بهترین سوژه برای پست وبلاگم است؟ بعد هم شروع کنید به نوشتن آن. بعد با کلی ذوق و شوق آن را به اولین خواننده برسانید و او هم بعد از خواندن داستان شما بگوید: «چه خُنُک؛ خب تهش که چی یره؟» و آن موقع است که شما دوست دارید با دستان‌تان او را خفه کنید ولی وقتی متوجه می‌شوید نظر دیگر خوانندگان هم همین طور است، تصمیم می‌گیرید برای مدتی نوشتن را کنار بگذارید و در خلوت مطالب پرمغزی را که نوشته اید بخوانید و از خواندن آن خر کیف شوید.

در ادامه می‌خواهم شما را یا 4 دام بزرگ در تبدیل یک اتفاق واقعی به یک داستان یا پست مناسب آشنا کنم.

 

1| نوشتن پستی که به آن خیلی نزدیک یا خیلی دور باشید

اگر به داستانی که می‌نویسید خیلی نزدیک باشید، ممکن است به اشتباه خیلی از چیزهایی که برای خودتان بدیهی است را از مخاطب دریغ کنید و فکر کنید خواننده هم به اندازه شما تحت تاثیر قرار خواهد گرفت؛ اگر از داستان خیلی دور باشید آن موقع اطلاعات کافی ندارید که آن را شاخ و برگ دهید و پست شما یک پست ناقص الخلقه خواهد بود.

 

2| پیروی محض از طرح داستانِ واقعی

اگر پیش از اندازه پیرو طرح اتفاق واقعی باشید، دیگر فرصتی برای نشان دادن ابتکار و نبوغ در سیر نوشته‌تان نخواهید داشت و در نهایت داستان شما همان چیزی می‌شود که واقعا اتفاق افتاده است. در حقیقت شما به جای یک پست زیبا یک گزارش خبری خلق کرده‌اید.

 

3| پرورش ندادن شخصیت اصلی به میزان کافی

این که فکر کنید، چون فلانی در واقعیت آدم بسیار جذابی است در پست شما هم می‌تواند برای خواننده جذابیت ایجاد کند، تصور نادرستی است. تا دیگران به همان میران که شما یک نفر را می‌شناسید او را نشناسند، از خواندن ماجراهای او لذت نمی‌برند

 

4| تمایل به توضیح دادن همه چیز و در مقابل گذشتن از سر جزئیاتی که خواننده را با داستان همراه می‌کند

این دو مورد یک افراط و تفریط هستند که نتیجه گرفتار شدن به هر کدامش مواجه شدن با جمله «چه خُنُک؛ خب تهش که چی یره؟» است. پس بهتر است در نوشته‌های‌تان خط میانه‌ای را برای این بخش پیدا کنید.

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
saeede
saeede
٩١/٠٩/٠٦
٠
٠
tnx
هم سطر ، هم سپید
هم سطر ، هم سپید
٩٢/٠٢/٢٦
٠
٠
tnku
ارام
ارام
٩٢/٠٤/١١
٠
٠
÷ارسی را ÷اس بدارید
A.hosseiny
A.hosseiny
٩٢/٠٣/٠٨
٠
٠
ممنون
ارام
ارام
٩٢/٠٤/١١
٠
٠
مرسی
طلایه
طلایه
٩٢/٠٨/١٦
٠
٠
خوب بود من این جمله رو زیاد شنیدم
r_vesal
r_vesal
٩٢/١١/١٥
٠
٠
برای کسانی مث من که یکی از آرزوهاشون اینه که یه روزی بتونن خـــــوب بنویسن , نکات مفیدی بود ... سپاس :)
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

کی گفته جنگِ بر سرِ رای افتخار است؟

٩٦/٠٢/٣٠
دلت نیامده مرا صدا کنی

شاه مقصود دلم

٩٦/٠٢/٣١
حواس مان به کائنات هم باشد

خانم های مجلس بخوانند

٩٦/٠٢/٣١
مسابقات ورزشی همبستگی کشورهای اسلامی در باکو

خواهرم؛ حجابت رو رعایت نکن

٩٦/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

چشمان سیاه تو

٩٦/٠٣/٠٣
پسری با موهای قرمز

Home - خانه

٩٦/٠٣/٠٢
بخوانید درد و رنج

می نویسم امتحان...

٩٦/٠٣/٠٢
زنانی که نمی دانند زن هستند

زنان علیه ورزشگاه!

٩٦/٠٣/٠٣
ابلیس گونه مردود جهان شدم

در آن شب نخست

٩٦/٠٢/٣١
یاد روزهای قبل از عاشق شدن

پسر آن دیگری

٩٦/٠٣/٠١
«دوستت دارم»های زندگی

بعضی از آدم ها...

٩٦/٠٣/٠١
شعری سروده خودم

مشتری بی مدار

٩٦/٠٢/٣٠
استاد بافندگی زندگی!

دختر کنار دستی من

٩٦/٠٣/٠٤
او برایم همه بود

این من خودخواه

٩٦/٠٣/٠٢
برای شاد بودن، منتظر هیچ مردی نباش

نامه ای به دخترم

٩٦/٠٣/٠٤
قرارمان فردا شب...

پشت سکوت تب دار ماه

٩٦/٠٣/٠٦
جایی برای آدم های تازه

نترس و بگذار بروند

٩٦/٠٣/٠١
رسالت انسان

پرندگی

٩٦/٠٣/٠٤
شعری سروده خودم

عاصی شده ام

٩٦/٠٣/٠٣
مسئله این است

پول دار یا بی پول!

٩٦/٠٢/٣٠
تبلیغات
تبلیغات