دردسرهای زندگی ما
گوش‌های‌مان پر شده از سکوت

دردسرهای زندگی ما

نویسنده : ghasedakm18

همه جا آرامش است و سکوتی که یادآور خاطرات بی‌شمار من است. سکوتی که پر از سر و صداست. شنیدن سکوت، نمی‌دانی که چه لذتی دارد.

گاه در این آرامش بی‌کران غرق می‌شویم و گاه پر از فریادهای نافرجام. چه کسی را داریم که به ما توجهی کند؟

داشتند کسانی و قدر ندانستند. حال سکوت پر از سر و صدا، شده است تمام زندگی‌مان، تمام آرزوهای‌مان و تمام خاطرات‌مان.

چند وقتی است که شنیدن برای‌مان بی‌معنا شده است. گوش‌های‌مان پر شده از سکوت. دل‌های‌مان سرشار از حرف است؛ حرف‌هایی که با سکوت معنا می‌شوند. چه دوست داشته و باشیم و چه نه، محکومیم به شنیدن سر و صداهای سکوت بی‌انتهای قلب‌هایمان. ما مجرمان خیالیم و حبسمان هم ابدیست. 

 

 

 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
yasi
yasi
٩٢/٠٥/١٧
١
٠
دقیقا چه سکوتی ؟؟؟ خیلی مبهم بود !!!
افسانه بانو
افسانه بانو
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
ما مجرمان خیالیم و حبسمان هم ابدیست. سپاس
Dokhtare Mashreghi
Dokhtare Mashreghi
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
هـــعـــــــِ....گوشهایم پر از سکوتند....
mahdie.f
mahdie.f
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
........................واقعا....
میلاد
میلاد
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
بلی!
shanba
shanba
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
واقعا سکون یک چیز دیگس
چراغعلی
چراغعلی
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
ای آقا من فشار خون دارم اصلا گوشام آروم و قرار نداره یکسره ویز ویز میکنه نمیشد یه جور دیگه منظورتو انتقال بدی از کهولت سنه دیگه!!
a-pooryousof
a-pooryousof
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
خيلي زيبا بود
mahshid
mahshid
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
مغسی زیبا بود
ati200
ati200
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
تشکر
amin20
amin20
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
بله مرسی
m.coldboy
m.coldboy
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
مرسی...زییییییییییییییییییییییییبا
nima
nima
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
نوشته زيبايي بود و حقيقتي را دربر داشت که زندگي ما را پر کرده ....ممنون
sanjaghak
sanjaghak
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
سکوت سکوت سکوت آرامش...... من عاشق هردوی اینهام اما هیچوقت نداشتمشون..... دلم میخاد برم دوراز هر هیاهویی و به زندگی و آیندم فکر کنم.....
h-ziya
h-ziya
٩٢/٠٥/١٧
٠
٠
هعییییییییییی
Mahnaz_72
Mahnaz_72
٩٢/٠٥/١٨
٠
٠
ممنون زیبا بود
mahsa-s
mahsa-s
٩٢/٠٥/١٨
٠
٠
فعلاگاهی ادم بایدسکوت کنه تادلش اروم شه........تشکر
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
وقتی یکی یکی می روند

پیر شده ام

٩٦/٠٤/٠٦
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
فاصله طبقاتی

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت سوم

٩٦/٠٤/٠٦
مرکز مشاوره دکتر گل آبی

فعلاً خیالتان راحت باشد

٩٦/٠٣/٣١
تبلیغات
تبلیغات