احساس آرامش
دست‌هایم را که رو به آسمان می‌گیرم

احساس آرامش

نویسنده : پری سا

دست‌هایم را که رو به آسمان می‌گیرم، احساس آرامش می‌کنم.
آرامشی بی‌پایان، همه وجودم را پر می‌کند.
انگار به منبع انرژی‌های مثبت و خوب جهان وصل می‌شوم
منبعی بی‌پایان تغزیه‌ام می‌کند
دیگر در این دنیا هیچ چیز را حس نمی‌کنم. همین که تکیه می‌کنم به تکیه گاهی محکم، محکم‌تر از کوه،
وسیع‌تر از دریا،
سخاوتمندتر از زمین
و بخشنده‌تر از خورشید...
مگر می‌شود آدم به همچین کسی روی بیاندازد و رویش را زمین بیاندازد؟!
دست نیاز به طرفش دراز کند و دست خالی بگردد؟!
مگر می‌شود؟!

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
Mohammad Ghandehari
Mohammad Ghandehari
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
ممنون جوابی ندارم بدم!!!!!!!!!!
R-Rad
R-Rad
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
جالب بود ممنون پری سا خانوم!
Dokhtare Mashreghi
Dokhtare Mashreghi
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
زیبا...ممنون...
افسانه بانو
افسانه بانو
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
عالی بود . سپاس
h-hidarpoor
h-hidarpoor
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
هر کجا هستم باشم آسمان مال من است پنجره فکر هوا عشق زمین مال من است.... زیبا بود... آسمانی باشید...
fafa.tk
fafa.tk
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
ممنون......خوب بود...واقعا هیچ جوابی ندارم
hamid_kh
hamid_kh
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
زیبا بود ... ممنون ...
radmehr
radmehr
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
چقدر جالب....اخه کف دست یکی از نقاط خاجی(چاکرا) بدن هست...نقاط اتصال...
mo_so
mo_so
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
کاملا با شما موافقم.آرامش حلقه مفقوده زندگی امروزی جوامع بشری
nika
nika
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
ممنون
مجید فلاحی
مجید فلاحی
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
او به این خاطر محکم‌تر از کوه، وسیع‌تر از دریا، سخاوتمندتر از زمین و بخشنده‌تر از خورشید است چون او خالق است و آنها مخلوق
sorme
sorme
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
ممنونم
maede_kashiyan
maede_kashiyan
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
آره واقعا همینه.احساس آرامش..احساس اینکه یکی هست که هواشو داره..که میدونه میبینه...
Niva
Niva
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
بسیار زیبا .......... ممنون فامیل دور
میلاد
میلاد
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
خیلی قشنگ بود...ممنون
negar
negar
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
زیبا بود ممنون
وصال
وصال
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
واقعا نمیشه .همیشه حواسش بهمون هست حتی وقتی که حواسمون نیس
A.hosseiny
A.hosseiny
٩٢/٠٣/٣٠
٠
٠
خدا همه داشته و نداشته های من است...ممنون
A.hosseiny
A.hosseiny
٩٢/٠٣/٣٠
٠
٠
خدا همه داشته ها و نداشته های من است...ممنون
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات