احساس آرامش
دست‌هایم را که رو به آسمان می‌گیرم

احساس آرامش

نویسنده : پری سا

دست‌هایم را که رو به آسمان می‌گیرم، احساس آرامش می‌کنم.
آرامشی بی‌پایان، همه وجودم را پر می‌کند.
انگار به منبع انرژی‌های مثبت و خوب جهان وصل می‌شوم
منبعی بی‌پایان تغزیه‌ام می‌کند
دیگر در این دنیا هیچ چیز را حس نمی‌کنم. همین که تکیه می‌کنم به تکیه گاهی محکم، محکم‌تر از کوه،
وسیع‌تر از دریا،
سخاوتمندتر از زمین
و بخشنده‌تر از خورشید...
مگر می‌شود آدم به همچین کسی روی بیاندازد و رویش را زمین بیاندازد؟!
دست نیاز به طرفش دراز کند و دست خالی بگردد؟!
مگر می‌شود؟!

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
Mohammad Ghandehari
Mohammad Ghandehari
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
ممنون جوابی ندارم بدم!!!!!!!!!!
R-Rad
R-Rad
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
جالب بود ممنون پری سا خانوم!
Dokhtare Mashreghi
Dokhtare Mashreghi
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
زیبا...ممنون...
افسانه بانو
افسانه بانو
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
عالی بود . سپاس
h-hidarpoor
h-hidarpoor
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
هر کجا هستم باشم آسمان مال من است پنجره فکر هوا عشق زمین مال من است.... زیبا بود... آسمانی باشید...
fafa.tk
fafa.tk
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
ممنون......خوب بود...واقعا هیچ جوابی ندارم
hamid_kh
hamid_kh
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
زیبا بود ... ممنون ...
radmehr
radmehr
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
چقدر جالب....اخه کف دست یکی از نقاط خاجی(چاکرا) بدن هست...نقاط اتصال...
mo_so
mo_so
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
کاملا با شما موافقم.آرامش حلقه مفقوده زندگی امروزی جوامع بشری
nika
nika
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
ممنون
مجید فلاحی
مجید فلاحی
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
او به این خاطر محکم‌تر از کوه، وسیع‌تر از دریا، سخاوتمندتر از زمین و بخشنده‌تر از خورشید است چون او خالق است و آنها مخلوق
sorme
sorme
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
ممنونم
maede_kashiyan
maede_kashiyan
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
آره واقعا همینه.احساس آرامش..احساس اینکه یکی هست که هواشو داره..که میدونه میبینه...
Niva
Niva
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
بسیار زیبا .......... ممنون فامیل دور
میلاد
میلاد
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
خیلی قشنگ بود...ممنون
negar
negar
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
زیبا بود ممنون
وصال
وصال
٩٢/٠٣/٢٩
٠
٠
واقعا نمیشه .همیشه حواسش بهمون هست حتی وقتی که حواسمون نیس
A.hosseiny
A.hosseiny
٩٢/٠٣/٣٠
٠
٠
خدا همه داشته و نداشته های من است...ممنون
A.hosseiny
A.hosseiny
٩٢/٠٣/٣٠
٠
٠
خدا همه داشته ها و نداشته های من است...ممنون
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
پنجره ی آسمان را می گشایم

آسمان شکستنی نیست

٩٥/١٠/٢٩
فراموش شان نکنیم

سوختن یا سوزاندن!؟

٩٥/١١/٠٢
تبلیغات
تبلیغات