من، تو، او - علم بهتر بود یا ثروت؟

من، تو، او - علم بهتر بود یا ثروت؟

نویسنده : sepehr-g


من به مدرسه ميرفتم تا درس بخوانم/ تو به مدرسه مي‌رفتي به تو گفته بودند بايد دکتر شوي/ او هم به مدرسه مي‌رفت اما نمي دانست چرا؟!

من پول تو جيبي‌ام را هفتگي از پدرم مي‌گرفتم / تو پول تو جيبي نمي‌گرفتي هميشه پول در خانه‌ي شما دم دست بود/ او هر روز بعد از مدرسه کنار خيابان آدامس مي‌فروخت

معلم گفته بود انشا بنويسيد/ موضوع اين بود علم بهتر است يا ثروت؟/ من نوشته بودم علم بهتر است/ مادرم مي‌گفت با علم مي‌توان به ثروت رسيد/ تو نوشته بودي علم بهتر است/ شايد پدرت گفته بود تو از ثروت بي‌نيازي/ او اما انشا ننوشته بود برگه‌ي او سفيد بود/ خودکارش روز قبل تمام شده بود.

معلم آن روز او را تنبيه کرد/ بقيه بچه‌ها به او خنديدند/ آن روز او براي تمام نداشته‌هايش گريه کرد/ هيچ کس نفهميد که او چقدر احساس حقارت کرد/ خوب معلم نمي‌دانست او پول خريد يک خودکار را نداشته/
شايد معلم هم نمي دانست ثروت و علم گاهي به هم گره مي‌خورند/ گاهي نمي‌شود بي ثروت از علم چيزي نوشت.

من در خانه‌اي بزرگ مي‌شدم که بهار توي حياطش بوي پيچ امين الدوله مي‌آمد/ تو در خانه‌اي بزرگ مي‌شدي که شب‌ها در آن بوي دسته گل‌هايي مي‌پيچيد که پدرت براي مادرت مي‌خريد/ او اما در خانه‌اي بزرگ مي‌شد که در و ديوارش بوي سيگار و ترياکي را مي‌داد که پدرش مي‌کشيد

سال‌هاي آخر دبيرستان بود/ بايد آماده مي‌شديم براي ساختن آينده/ من بايد بيشتر درس مي‌خواندم دنبال کلاس‌هاي تقويتي بودم/ تو تحصيل در دانشگاه‌هاي خارج از کشور برايت آينده‌ي بهتري را رقم مي‌زد/ او اما نه انگيزه داشت نه پول، درس را رها کرد دنبال کار مي‌گشت.

روزنامه چاپ شده بود/ هر کس دنبال چيزي در روزنامه مي‌گشت/ من‌رفتم روزنامه بخرم که اسمم را در صفحه‌ي قبولي هاي کنکور جستجو کنم/ تو رفتي روزنامه بخري تا دنبال آگهي اعزام دانشجو به خارج از کشور بگردي/ او اما نامش در روزنامه بود روز قبل در يک نزاع خياباني کسي را کشته بود.

من آن روز خوشحال‌تر از آن بودم که بخواهم به اين فکر کنم که کسي کسي را کشته است/ تو آن روز هم مثل هميشه بعد از ديدن عکس‌هاي روزنامه آن را به کناري انداختي/ او اما آن‌جا بود در بين صفحات روزنامه/ براي اولين بار بود در زندگي‌اش که اين همه به او توجه شده بود!

چند سال گذشت/ وقت گرفتن نتايج بود/ من منتظر گرفتن مدارک دانشگاهي‌ام بودم/ تو مي‌خواستي با مدرک پزشکي‌ات برگردي همان آرزوي ديرينه‌ي پدرت/ او اما هر روز منتظر شنيدن صدور حکم اعدامش بود.

وقت قضاوت بود/ جامعه ي ما هميشه قضاوت مي‌کند/ من خوشحال بودم که مرا تحسين مي‌کنند/ تو به خود مي‌باليدي که جامعه‌ات به تو افتخار مي‌کند/ او شرمسار بود که سرزنش و نفرينش مي‌کنند. زندگي ادامه دارد/ هيچ وقت پايان نمي گيرد.

من موفقم، من مي‌گويم نتيجه‌ي تلاش خودم است/ تو خيلي موفقي تو مي‌گويي نتيجه‌ي پشت کار خودت است/ او اما زير مشتي خاک است مردم گفتند مقصر خودش است!

من، تو، او/ هيچگاه در کنار هم نبوديم/ هيچگاه يکديگر را نشناختيم/ اما من و تو اگر به جاي او بوديم آخر داستان چگونه بود؟ هر روز از كنار مردمانی می‌گذريم كه يا من‌اند يا تو و يا او/ و به راستی نه موفقيت‌های من به تمامی از آن من است و نه تقصيرهای او همگي از آن او....


برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
m-nik110
m-nik110
٩١/٠٩/٠٩
٢
٠
جالب بود اما واقعا مقصر جامعه فقط نیست گاهی در محیط ناسالم هم انسانهای سالمی به وجود می ایند اما اندک!
f_saedi1
f_saedi1
٩١/٠٩/١٠
٠
٠
نوع نگارش جديد بود. من همش دنبال اين بودم كه ببينم جزء كدوم يكي هستم ، من ، تو يا او؟؟
زهره 20
زهره 20
٩١/٠٩/١٠
٠
٢
سلام ببخشید این حرف رو اینجا می زنم ولی جای دیگه ایی واسه شکایت پیدا نکردم من یکی دو روزیه که ثبت نام کردم ولی خبری از لینک فعال سازی نیست میشه بگید چرا؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
farzaneh
farzaneh
٩١/٠٩/١٠
٠
٠
خیلی جالب بود.
سارا
سارا
٩١/٠٩/١٠
١
٠
به راستی چند تا از این "او" ها در جامعه ما وجود دارند؟
f_bi3daa
f_bi3daa
٩١/٠٩/١٠
٢
١
تو این دورو زمونه علم بهتر است با ثروت!!
mahshid
mahshid
٩١/٠٩/١١
١
٠
عالی بود امیدوارم بتونیم بین این سه تا اعتدال ایجاد کنیم تا هر سه تا به خواستشون برسن با همکاری هم
mahshid2
mahshid2
٩١/٠٩/١٢
١
٠
خیلی خیلی خیلی خوشم اومد ممنون
احسان
احسان
٩١/٠٩/١٣
٠
٠
سلام- شرمنده مطلبتون خیلی جالب بود منم اونو کپی کردم تو سایتم گذاشتم..............البته با ذکر منبع آدرس سایتمو نوشتم خواستی سر بزن..............مرسی جیمبو جمونم
احسان
احسان
٩١/٠٩/١٣
٠
٠
شرمنده مطلب قشنگو گذاشتم توی وبلاگم با آدرس بالا البته باذکر منبع............مرسی جیمبو
v-qavam
v-qavam
٩١/٠٩/١٦
٠
٠
سلام مطلب زيباتو تو وبلاگم ميزارم... فقط منبعشو نميدونم...
پربازدیدتریـــن ها
مقایسه دو کتاب کلیدر و بوف کور

ادبیات داستانی اجتماعی یا داستانی سیاه نمایی؟

٩٦/٠٦/٢٧
به امید روزهای بهتر

پایان تلخ استقلال علی منصور

٩٦/٠٦/٣٠
شعری سروده خودم

عاشقی پیشه خوبیست

٩٦/٠٦/٢٦
شعر واگیردار است!

شاعران در قرنطینه

٩٦/٠٦/٢٩
ترانه ای سروده خودم

ناقوس تنهایی

٩٦/٠٦/٢٦
در سکوت مطلق

یک روز از همین امروز و فرداها

٩٦/٠٦/٢٦
تا عاشق بمانیم

شاعر جماعت را دریابید!

٩٦/٠٧/٠١
درد ندیدن نوه دختری عمه بزرگ لیلا خانم

درمان درد دل

٩٦/٠٧/٠٢
ترانه ای سروده خودم

شاه قلبم

٩٦/٠٦/٢٨
به سختی خودم را از خاطرات بیرون کشیدم

پانسمان

٩٦/٠٦/٢٩
ملاقات غیرمنتظره با رئیس جیم

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت نهم

٩٦/٠٦/٢٧
در راستای اظهارات وزیر بهداشت

روحانی؛ ضمانت خرید شماست

٩٦/٠٦/٢٦
صدای اعضای شورای شهر هم در آمد

نمایشگاه ایرانکام سال به سال افتضاح تر

٩٦/٠٦/٢٧
شعری سروده خودم

گاهی دلم برای خودم تنگ می شود

٩٦/٠٦/٣٠
گند همه چیز را در می آوریم

آموزنده های دوست داشتنی

٩٦/٠٧/٠١
از ایده هایی که باید ادامه دهیم

مقاله نویسی چطور است؟

٩٦/٠٦/٣٠
غار رنگی رنگی

دوست داشتن و دوست داشته شدن...

٩٦/٠٦/٢٨
می خواهم از زندگی ام بنویسم

پاییز توی راه با کلی بارون

٩٦/٠٦/٣٠
خسته شدم از کاغذ سیاه کردن

بی حوصله

٩٦/٠٧/٠١
زندگی ات را مدیریت کن

از رابطه ها

٩٦/٠٦/٢٩
تبلیغات