جماعتی که یک در میان زندگی کردند!

جماعتی که یک در میان زندگی کردند!

نویسنده : مریم نیک‌پور

دیوانه بوده‌اند!
نه جدی. چرا دروغ بگویم. ببینید چه جوری مغزشان را شستشو داده‌اند.
جوان‌های ما به جای این‌که در دانشگاه و سر کلاس درس باشند. جلوی توپ و گلوله‌اند.
واقعا هم آدم‌هایي بودند.
بعضی که با نیم وجب قد رفته‌اند جبهه. که چه بشود؟ بشوند گوشت جلوی خمپاره؟
چه آورده‌اند سر جوان‌های آن زمان؟
ما که چند تا از اقوام‌مان همان موقع خیلی راحت پناهندگی گرفتند و رفتند.

این قسمت آخرش را با فخر می‌گوید! این‌ها صحبت‌های یک جوان است راجب واژه‌‌ای به نام شهید! صحبت‌هایی است که بعد از دیدن عکس شهدا می‌گوید. نمیدانم.ولی گاهی می‌شود خودمان را به نفهمی می‌زنیم! غیر مستقیم می‌فهمانیم که نمی‌خواهم بدانم. زیرپایم خون شهدا است.
آرامش الانم به قیمت خون است.
میدانی خون یعنی چه؟
میدانی در اوج جوانی، مرگ را به جان خریدن یعنی چه؟
این جماعت برای چه رفته‌اند؟چرا خون دادند؟
برای تو! برای من!
برای وطنشان.
شهدا. یعنی کشته شدگان راه خداوند.
ولی این روزها نمی‌دانم چرا یادمان می‌رود که امروزمان را مدیون دیروزهایی هستیم که یک در میان روز شد.
مدیون مردان و زنانی که با دست‌ها نیمه خالی قد علم کردند تا من و تو امروز آرامش داشته باشیم.
باید هم یادمان برود.
از شهدا چه مانده است برای‌مان؟
جز تابلو چند کوچه که آن هم فقط یک اسم است؟
برای شهدا چه کرده‌ایم؟
اصلا چه می‌دانیم از آن‌ها؟
چه می‌دانیم از دیروزهای وطنمان؟


برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
alish
alish
٩١/٠٨/٢٦
٠
٠
vaghean ghabele ehteram hastan merc
f.haghighat
f.haghighat
٩١/٠٨/٢٦
٠
٠
من عقیده دارم شهدا براشون مهم نیست ما چه کرده ایم یا چه می کنیم... یعنی خسته شدم از بس شنیدم ما برای اون ها چه کرده ایم. اونایی که ادعای انسانيت و اینا دارن برن به داد جانبازا و زنده ها برسن. آیا مرده پرستی کافی نیست؟
میثم
میثم
٩١/٠٨/٢٦
٠
٠
و ما رایت الا جمیلا...
m-ghorbani
m-ghorbani
٩١/٠٨/٢٦
٠
٠
قبول دارم تمام راحتی ما به خاطر شهداست ولی احساس می کنم کم کم این زحمات داره به باد میره!
taba_sa
taba_sa
٩١/٠٨/٢٧
١
٠
شهدا خیلی قابل احترامند.... ای کاش کمی هم جانبازان و شیمیایی های عزیز رو دریابیم نه همین که شهید شدند یادمون بیوفته که اینا هم بودند.... شهدا؛ مردان بی ادعایی بودند که فقط برای راحتی و آرامش امروز ایران جون خودشونو در طبق اخلاص گذاشتند حالا ما یکی از وظیفه هامون در فبال اونا اینه که دوستای هم رزمشونو که باقی موندن دریابیم....
افسانه بانو
افسانه بانو
٩١/٠٨/٢٧
٠
٠
چقدر زیبا نوشته بودی منم چند وقته دارم به این موضوع فکر میکنم اما . ..
m-nik110
m-nik110
٩١/٠٨/٢٧
١
٠
کسانی که در راه خدا کشته میشوند زنده اند قرض از این مطلب بیان نشناختنهای ما نسبت به شهدا بوده است و بسیار موافقم از بابت کم لطفی هایی که به جانبازان میشود
m_kabiri
m_kabiri
٩١/٠٨/٢٨
٠
٠
سپاس که ازشهدا يادکردي.
fahime-sh
fahime-sh
٩١/١٠/٠٩
٠
٠
ممنون
کلاهدوز
کلاهدوز
٩٢/٠٢/٢٣
٠
٠
مرسی
پربازدیدتریـــن ها
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
شعری سروده خودم

سکوت پاییزی

٩٥/٠٩/١٤
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
لطفا شفاف بگویید

مسابقه ی غسل

٩٥/٠٩/١٣
گیج شده ام

حال این روز

٩٥/٠٩/١٤
به دنبال آیه های عذاب

سید حسن آقامیری کیست؟

٩٥/٠٩/١٤
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
ترانه ای سروده خودم

دل بهونه گیر

٩٥/٠٩/١٥
عمق فاجعه

آرایشگاه

٩٥/٠٩/١٥
داستان کوتاه

به همین سادگی / قسمت دوم

٩٥/٠٩/١٤
معرفی فیم دریا سالار

لطف خدا بود

٩٥/٠٩/١٤
نامه ی کشف شده ی قدیمی ترین دانشجوی دانشگاه بیرجند

مجمع الأدبا

٩٥/٠٩/١٥
بعضی ها

ساعت های بی صدا

٩٥/٠٩/١١
چرا همیشه همه چیز را آماده می خواهیم؟

دوستت دارم های ناگفته

٩٥/٠٩/١٥
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
باید بشوی همان آدم سابق

آفرینش برای خوب بودن

٩٥/٠٩/١٤
اندر حکایت آموزش مسائل جنسی به کودکان

بچه از کجا میاد؟

٩٥/٠٩/١٦