جیم خوانی با طعم ذوق مرگ شدن!
گزارشی از حال و هوای یک جیمی که مطلبش چاپ شده!

جیم خوانی با طعم ذوق مرگ شدن!

نویسنده : مریم نیک‌پور

پنجشنبه باشد! سرکلاس و در حسرت آن دسته از دبیرستانی هایی که  در خواب نازند باشی!

از آزمون آمده باشی آن هم دو تا آزمون اختصاصی و عمومی! و معلم زبان فارسی ات برایت گذرا و ناگذرا بودن فعل، و مجهول و معلوم بودنش را ببافد! دوربین مدار بسته هم در حلقومت باشد! مجبوری زل بزنی به معلم و حساب کنی شب قبل نهایتاً چهار ساعت خوابیدی!

همین لحظه است که دلت عجیب جیم می خواهد

و یاد خاطره تلخ اول صبح می افتی که روزنامه خراسان مدرسه را بدون جیم یافتی!

با نگاهی معصومانه و ملتمسانه به دوستت میگویی.جیم میخواممممممممم!

و او کاملا جدی میگوید کیفمو بده!

وقتی از کیفش جیم را در میاورد و می گوید: «خواستم اذیتت کنم زودتر جیم رو برداشتم!»

ذوقی عجیب نسیبت می شود ذوقی ناشی از تحمل نکردن معلم زبان فارسی و جیم خواندن!

وقتی جیم را چهل تکه می کنی و هر صفحه اش را میدهی به یک نفر آن وقت است که می شوی سوپرمن کلاس!

هنوز ذوقت ته نکشیده که با مطلب و اسمت مواجه میشوی 

آن وقت است که بی خوابی شب قبل و تحمل کلاس زبان فارسی یادت میرود! و تا مرز ذوق مرگ شدن پیش میروی!

به این می گویند جیم خوانی ما!

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
m_kabiri
m_kabiri
٩١/٠٨/٢٨
٠
٠
آخي! اگه جيم نبودهيچ پنجشنبه اي دلم نميخواست صبح ازخواب بيدارشم!
s-sahra
s-sahra
٩١/٠٨/٢٩
٠
٠
آخی!نیک جان!
هم دست جیم دزد
هم دست جیم دزد
٩١/٠٨/٣٠
٠
٠
ای بابا نگو چه حالی میده ازت جیمو قایم کنم ها.
m-nik110
m-nik110
٩١/٠٩/٠١
٠
٠
بعله! همدست جان همیشه سر صبح دق مرگ میشویم از دستتان!
2nyadideh
2nyadideh
٩١/٠٩/١٧
٠
٠
دقيقا آخييييي! چشت روز بد نبينه برا منم اتفاق افتاده! من وقتي نشوني از خودم رو توي جيم ديدم چنان از فرط هيجان گفتم وااااااايييييييي! كه قريب به 33كله با چشاي گردشده برگشت سمتم كه باعث شد من به خودم بيام و بفهمم اي دل غافل نونت نبود. آبت نبود ذوق مرگ شدنت چي بود الان ملت فكر ميكنن مختو موريانه زده!
کلاهدوز
کلاهدوز
٩٢/٠٢/٢٣
٠
٠
کلاس فارسی به این خوبی!
پربازدیدتریـــن ها
شاید قهرمان این فصل شویم

ظهور استقلال آرمانی

٩٥/١١/٢٨
حیف شد

حیاط خانه ی مادرجون

٩٥/١١/٢٦
گاهی از پنجره بیرون را نگاه کن

به دنیا آمدیم تا به هم کمک کنیم

٩٥/١١/٢٧
ترامپ هستند، 70 ساله از حزب باد!

وقتی از ترامپ حرف می زنیم، دقیقا از چه حرف می زنیم؟

٩٥/١١/٢٨
طنزیات

مصاحبه خبرگزاری مهر با آبراهام لینکلن!

٩٥/١١/٢٨
حالا نوبت من بود

نامه ای به خدا

٩٥/١١/٢٧
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت دوم

٩٥/١١/٢٧
نقد و بررسی فیلم فصل نرگس

وعده ما قبرستان!

٩٥/١١/٢٨
آمده بودم بنویسم...

دو دقیقه حواستان را به من بدهید لطفا

٩٥/١١/٢٦
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
من متخصص هستم!

راه اشتباهی

٩٥/١١/٢٧
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
باید به روایت‌ها چون حکایت‌ها احترام گذاشت؟

حکایت اندر روایت

٩٥/١١/٢٦
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
حرف هایی که شبیه دروغ هستند

واقعیت های دروغ نما

٩٥/١١/٢٦
شعری سروده خودم

جنگ غرور

٩٥/١١/٢٦
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
تبلیغات
تبلیغات