امدادگر عتیقه!
خاطرات دفاع مقدس

امدادگر عتیقه!

نویسنده : mahshid

بار اولم بود که مجروح می‌شدم و زیاد بی‌تابی می‌کردم یکی از برادران امدادگر بالاخره آمد بالای سرم و با خونسردی گفت: «چیه، چه خبره؟» تو که چیزیت نشده بابا !

تو الان باید به بچه‌های دیگر هم روحیه بدهی آن وقت داری گریه می‌کنی؟! 

تو فقط یک پایت قطع شده !

ببین بغل دستی است سر نداره هیچی هم نمی‌گه، این را که گفت بی‌اختیار برگشتم و چشمم افتاد به بنده خدایی که شهید شده بود!

بعد توی همان حال که درد مجال نفس‌کشیدن هم نمی‌داد، کلی خندیدم و با خودم گفتم عجب عتیقه‌هایی هستند این امدادگرها.

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
h_nim82
h_nim82
٩٢/٠٢/٠٣
٠
٠
ممنون برای مطلب زیبایی که نوشتین
radmehr
radmehr
٩٢/٠٢/٠٣
١
٠
چرا به هیچ روشی نمیشه ازشون تشکر کرد
شکوفه گیلاس
شکوفه گیلاس
٩٢/٠٢/٠٣
٠
٠
وا...سر نداره صداش در نمیاد؟؟ یک حرفا میزنن بعضی ها انگار از لای درخت اومدن بیرون...........باید مشت میزدی تو چونش
سین سید هاشم صاد صفدری
سین سید هاشم صاد صفدری
٩٢/٠٢/٠٣
٠
٠
خییییییییییلی جالب بود!مچکر.نمیدونم واقعا این جانبازا چرا اینقدر باحالن خدایی!ینی گاهی باهاشون حرف میزنی یه چیزا میگن تا یه هفته هروقت یادت میفته میزنی زیر خنده!
ati200
ati200
٩٢/٠٢/٠٣
٠
٠
مرسی
بامعرفت
بامعرفت
٩٢/٠٢/٠٣
٠
٠
قشنگ بود . ممنون . یاد اون نوجوانی افتادم که تو عملیات خیبر زخمی شده بود و خیلی درد می کشید . ولی وقتی می دید یکی داره نگاهش می کنه به سختی تمام انرژی شو جمع می کرد و لبخند می زد . تا به بقیه روحیه بده .
افسانه بانو
افسانه بانو
٩٢/٠٢/٠٣
٠
٠
سپاس
Paeez
Paeez
٩٢/٠٢/٠٣
٠
٠
:)))))))))))
mahshid
mahshid
٩٢/٠٢/٠٣
٠
٠
ممنون از نظرات خوبتون
علیرضا
علیرضا
٩٢/٠٢/٠٣
٠
٠
:دی !
م-نص
م-نص
٩٢/٠٢/٠٣
٠
٠
زیبا و کوتاه بود.....ممنون
mahtab-k
mahtab-k
٩٢/٠٢/٠٤
٠
٠
خیلی باصفا بودن...دمشون گرم...ممنون مهشیدجان
Niva
Niva
٩٢/٠٢/٠٤
٠
٠
خدا خیرشون بده که هر کار کردن و ایران و اسلام و مردم بود....
نسیم
نسیم
٩٢/٠٢/٠٤
٠
٠
وقتی خاطراتشون رو می‌خونم بهشون غبطه می‌خورم.....
m-nik110
m-nik110
٩٢/٠٢/٠٥
٠
٠
جالب بود!
پربازدیدتریـــن ها
دیگر نگران دیر رسیدن نیستم

من گم شده بودم

٩٥/١٢/٠٤
سقوط به سرزمین ارواح

من بودم

٩٥/١٢/٠٤
شعری سروده خودم

کسی خبر ندارد

٩٥/١٢/٠١
نسل های بعد

خسته تر از آنیم، که فکرش بکنی

٩٥/١١/٣٠
می شود ساده بود و از ته دل خندید

اندر احوالات دغدغه های ریز دخترانه

٩٥/١٢/٠٣
یتیم شدم، همین

هر چه صدا می زنم بابا!

٩٥/١١/٣٠
دارم دیوانه می شوم

دختری در آینه

٩٥/١٢/٠٣
خاطراتی از نمایشگاه پژوهش سال 94

از هم فکری تا اثبات توانایی ها

٩٥/١٢/٠٢
شعری سروده خودم

کودکم نیست توی آغوشم

٩٥/١٢/٠٤
مطمئنم اینجاست

هیس، آرام، کسی بو نبرد

٩٥/١٢/٠٢
یعنی چه شده بود؟

طبق عادت / قسمت سوم

٩٥/١٢/٠٢
چای نخوردن ها بهانه است

تو بیا تو بمان

٩٥/١٢/٠٢
از کرامات آقا بود

زیباترین سه شنبه ی سال

٩٥/١٢/٠٤
وقتی چهار ماهه بودم

عشق، مادر و معجزه

٩٥/١٢/٠٣
نسل ما

من آخر دیروزم

٩٥/١١/٣٠
برو فاش می کن، مگو چیست فاش!

راز و رمزهای رازداری

٩٥/١٢/٠١
وقتی همه ایران یک رنگ می شود

اولین روز آبی

٩٥/١٢/٠١
راهکارهای غیر مشروع

تابو های موقت

٩٥/١٢/٠٥
خاطرات باهم بودن

ساعت یازده

٩٥/١١/٣٠
اگرچه سخت، روزی تمام می شود

انتظار سخت ترین کار دنیاست

٩٥/١٢/٠٣
تبلیغات
تبلیغات