اندر بهار خیزد و ایاک نستعین
گزارش تصویری از المان‌های شهری ویژه نوروز / قسمت ششم

اندر بهار خیزد و ایاک نستعین

نویسنده : سایت جیم

حالا که حرف از «حول حالنا»ست مگر می شود، دست بر زانو گذاشت و نیت یک سال نو و حال نو را کرد اما «یا علی» نگفت. مگر می شود گفت: بهاری در من جوانه می زند، اما از او مدد نگرفت، به زمزمه یا فریاد؛«ایاک نستعین» طلب نکرد.

بهاری که از درون ما آغاز می شود، بهانه آن شده تا هنرمندی؛ آستین بالا بزند و اثری حجمی بسازد که ساختار مفهومی آن جوانه زدن زندگی و انتشار آن در روح و جسم افراد باشد.

«محمد حسین ماموریان» این اثر مفهومی را «اندر بهار خیزد و ایاک نستعین» عنوان داده است.

این اثر حجمی 4متری که به گفته سازنده اش، چنان وسواسی خرج آن شده که می تواند به عنوان یک کار ماندگار حالا حالاها پیش چشم مشهدی ها باشد، در قلب میدان «دانش» جانمایی شده است.

«اندر بهار خیزد و ایاک نستعین» صورتی به ظاهر سنگی را نمایش می دهد که سبزی و طراوت زندگی از درون به بیرون آن تراوش یافته است.

***
***
***
***
***
برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
m_kashiyan
m_kashiyan
٩٢/٠١/٠٨
٠
٠
جالبه!دیدمش.دست طراح هنرمندش درد نکنه.
Em Ad
Em Ad
٩٢/٠١/٠٨
٠
٠
المان جالبیه ....
imanhkt
imanhkt
٩٢/٠١/٠٨
٠
٠
خداییش خیلی زحمت میکشند ...
m - O
m - O
٩٢/٠١/٠٨
٠
٠
چه بامزه ـس :) ایول طراحی !!
s.a
s.a
٩٢/٠١/٠٨
٠
٠
دستشون درد نکنه....... ندیده بودم...... هوووووووووم........ البته ترجیح میدادم دماغش کوچیکتر می بود :)))))))))))))))))))))))
imanhkt
imanhkt
٩٢/٠١/٠٨
١
٠
خیلی هم دماغش اندازه است ...
mahtab-k
mahtab-k
٩٢/٠١/٠٨
١
٠
جالبه....ولی هنوز ندیدمش
سین سید هاشم صاد صفدری
سین سید هاشم صاد صفدری
٩٢/٠١/٠٨
١
٠
ایبل چیز جالبی بود!خوشمان بیامد.مچکر
m-ghorbani
m-ghorbani
٩٢/٠١/٠٨
١
٠
چی جالب!
علیرضا
علیرضا
٩٢/٠١/٠٨
٠
٠
اگر مثل مدلش می بود خیلی بهتر بود اون سبزه ها رو میگم:))
ف-گ
ف-گ
٩٢/٠١/٠٨
٠
٠
خیلی موافقم...البته بنظرم می رسه توش گیاه کاشتن و تا سبز بشه زمان می بره!!!! دی:
نسیم
نسیم
٩٢/٠١/٠٨
٠
٠
قشنگه اما به پای طرح‌های دیگه نمی‌رسه!
چرا ناشناس مهشیدم
چرا ناشناس مهشیدم
٩٢/٠١/٠٩
٠
٠
جلبه>:
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
از زجر بیشتر نجاتش داده بود

دست های مهربان؟!

٩٥/١٠/٢٥
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
تا رسیدن پول بروز ندهید!

دندان های نا اهل

٩٥/١٠/٢٥
هوا خیلی خیلی پس است!

هوای این روزها

٩٥/١٠/٢٥
تبلیغات
تبلیغات