آدم‌ها می‌ترسند!
آدم‌ها یک جوری شده‌اند

آدم‌ها می‌ترسند!

نویسنده : پری سا

این روزها آدم‌ها می‌ترسند، لب‌های‌شان را کمی گشاد کنند و برای لحظه‌ای هم که شده لبخند بزنند!

می‌ترسند دست‌های خودشان را برای کمک به نیازمندی دراز کنند.

می‌ترسن به کودکی  مظلوم نگاهی محبت‌آمیز کنند.

می‌ترسند برای نگه داشتن دوستی‌شان کلماتی زیبا به زبان بیاورند.

می‌ترسند گریه کنند تا خدایی نکرده، کسی از احوالات درون‌شان آگاه شود.

این روزها آدم‌ها شده‌اند؛ آدم آهنی!

دیگر احساسی ندارند تا گریه کنند، بخندند، کمک کنند و...

کلا این روزها آدم‌ها از همه چیز می‌ترسند، حتی از سایه خودشان.

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
m_sepehri
m_sepehri
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
آره پریسا جون.متاسفانه اینقدر برای حرف مردم زندگی کردیم که خودمون رو هم فراموش کردیم و عادت کردیم بترسیم از چیزای بیخود!ممنون بابت نوشته خوبت:))))
Niva
Niva
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
چون پریسا در حال حاضر در دسترس نمی باشد من به جاش از همتون بابت نظراتتون تشکر میکنم. ممنون دوستان
parisa
parisa
٩٢/٠١/٠٨
٠
٠
ممنون دختر عمه.....
سین سید هاشم صاد صفدری
سین سید هاشم صاد صفدری
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
خیییییییلی قشنگ نوشته بودی پریسا خانوم.واقعا لذت بردم!
parisa
parisa
٩٢/٠٢/٠٤
٠
٠
قابل نداش.........
imanhkt
imanhkt
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
ولی من قوی هستم ... من نمیترسم ... نه اینجوری نمیشه باید دوباره پشت بازوم رو نشونتون بدم ...
m_sepehri
m_sepehri
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
خال کوبی هارو هم نشون بده!
سین سید هاشم صاد صفدری
سین سید هاشم صاد صفدری
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
ایمان پودر مصرف کردی یا آمپول زدی؟؟آخه ندیدم همچی پشت بازویی تاحالا:))))
imanhkt
imanhkt
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
سید من روزی دویست تا بارفیکس میرم ... فکر کردی من کم الکی ام ... نخیر ... من زیاد الکی ام ...
باران
باران
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
ای بابا تا حدودی درست میگی
وصال
وصال
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
این حرفا چیه دوستم هنوز هم احساس رو میشه احساس کرد
Mostafa
Mostafa
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
معلوم نيس!!
mahtab-k
mahtab-k
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
اصلا انگار ما آدما دیگه از نفس کشیدن هم میترسیم
Mostafa
Mostafa
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
آدمهاي آهني... خيلي خوب. ممنون
علیرضا
علیرضا
٩٢/٠١/٠٤
٠
٠
واقعا این روزها همین طور شده... خیلی ممنونم پریسا خانوم .متشکرم
nikta_21
nikta_21
٩٢/٠١/٢٦
٠
٠
چه می دونم والا.
A.hosseiny
A.hosseiny
٩٢/٠٣/١٦
٠
٠
خیلی زیبا بودممنون
پربازدیدتریـــن ها
جارچی

حملات کیهانی

٩٧/٠٤/٢١
شعری سروده خودم

طبل ناسوری

٩٧/٠٤/٢٠
نگاهم به من می گوید...

لطفا به من گوش کنید

٩٧/٠٤/٢٠
شعری سروده خودم

آشفته دنیا

٩٧/٠٤/٢٥
دوستت دارم

آرام جان

٩٧/٠٤/٢١
شعری سروده خودم

ضریح چشمانت

٩٧/٠٤/٢١
قدرتی بزرگ تر

چهارده ساله ی خداناباور

٩٧/٠٤/٢٥
آزاد باش

آهای دیوانه

٩٧/٠٤/٢٦
شعری سروده خودم

زخم خورده چشم

٩٧/٠٤/٢٠
از آینده این نامه اطلاعی ندارم

خانه‌ای که پدر ندارد

٩٧/٠٤/٢٣
اینجا نزدیک اسمان است

زندگی واقعی

٩٧/٠٤/٢٥
یادداشتی بر فیلم Her

عشق مجازی

٩٧/٠٤/٢٠
قلبم به درد آمد

خط مستقیمی به بهشت لطفا

٩٧/٠٤/٢٤
صدا و سیمای بی کفایت

نمایش بدبختی با بیت المال

٩٧/٠٤/٢٣
خاطرات زمستانی

مردی با شال گردن آبی

٩٧/٠٤/٢٤
توجه به توانمندی بازیگران

مواد لازم جهت یک فیلم کمدی ایرانی

٩٧/٠٤/٢٦
دیوانه شدم

در جستجوی روی ماه تو

٩٧/٠٤/٢٣
متاسفم...

ایست قلبی

٩٧/٠٤/٢٥
فمینیست وارداتی!

نامه‌ای برای دختران سرزمینم

٩٧/٠٤/٢٥
تو یکی ما را تنها نگذار

نرو لعنتی

٩٧/٠٤/٢٤