آدم‌ها می‌ترسند!
آدم‌ها یک جوری شده‌اند

آدم‌ها می‌ترسند!

نویسنده : پری سا

این روزها آدم‌ها می‌ترسند، لب‌های‌شان را کمی گشاد کنند و برای لحظه‌ای هم که شده لبخند بزنند!

می‌ترسند دست‌های خودشان را برای کمک به نیازمندی دراز کنند.

می‌ترسن به کودکی  مظلوم نگاهی محبت‌آمیز کنند.

می‌ترسند برای نگه داشتن دوستی‌شان کلماتی زیبا به زبان بیاورند.

می‌ترسند گریه کنند تا خدایی نکرده، کسی از احوالات درون‌شان آگاه شود.

این روزها آدم‌ها شده‌اند؛ آدم آهنی!

دیگر احساسی ندارند تا گریه کنند، بخندند، کمک کنند و...

کلا این روزها آدم‌ها از همه چیز می‌ترسند، حتی از سایه خودشان.

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
m_sepehri
m_sepehri
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
آره پریسا جون.متاسفانه اینقدر برای حرف مردم زندگی کردیم که خودمون رو هم فراموش کردیم و عادت کردیم بترسیم از چیزای بیخود!ممنون بابت نوشته خوبت:))))
Niva
Niva
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
چون پریسا در حال حاضر در دسترس نمی باشد من به جاش از همتون بابت نظراتتون تشکر میکنم. ممنون دوستان
parisa
parisa
٩٢/٠١/٠٨
٠
٠
ممنون دختر عمه.....
سین سید هاشم صاد صفدری
سین سید هاشم صاد صفدری
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
خیییییییلی قشنگ نوشته بودی پریسا خانوم.واقعا لذت بردم!
parisa
parisa
٩٢/٠٢/٠٤
٠
٠
قابل نداش.........
imanhkt
imanhkt
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
ولی من قوی هستم ... من نمیترسم ... نه اینجوری نمیشه باید دوباره پشت بازوم رو نشونتون بدم ...
m_sepehri
m_sepehri
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
خال کوبی هارو هم نشون بده!
سین سید هاشم صاد صفدری
سین سید هاشم صاد صفدری
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
ایمان پودر مصرف کردی یا آمپول زدی؟؟آخه ندیدم همچی پشت بازویی تاحالا:))))
imanhkt
imanhkt
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
سید من روزی دویست تا بارفیکس میرم ... فکر کردی من کم الکی ام ... نخیر ... من زیاد الکی ام ...
باران
باران
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
ای بابا تا حدودی درست میگی
وصال
وصال
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
این حرفا چیه دوستم هنوز هم احساس رو میشه احساس کرد
Mostafa
Mostafa
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
معلوم نيس!!
mahtab-k
mahtab-k
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
اصلا انگار ما آدما دیگه از نفس کشیدن هم میترسیم
Mostafa
Mostafa
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
آدمهاي آهني... خيلي خوب. ممنون
علیرضا
علیرضا
٩٢/٠١/٠٤
٠
٠
واقعا این روزها همین طور شده... خیلی ممنونم پریسا خانوم .متشکرم
nikta_21
nikta_21
٩٢/٠١/٢٦
٠
٠
چه می دونم والا.
A.hosseiny
A.hosseiny
٩٢/٠٣/١٦
٠
٠
خیلی زیبا بودممنون
پربازدیدتریـــن ها
دین داری سخت شده است

شهر زیبا

٩٥/١٠/٢٨
مزاج خود را اماده کنید!

این یک نوشته تند است

٩٥/١٠/٢٦
فاز سیگار

سیگارت بهمن / قسمت اول

٩٥/١٠/٣٠
همین نیرومند بودن را

من زن بودنم را دوست دارم

٩٥/١٠/٣٠
شعری سروده خودم

مثل تفنگ عاشقم که دست خودم نبود

٩٥/١٠/٢٨
خیالبافی های عاشقانه

آغوش بی مثالت در ذهن من نشسته

٩٥/١٠/٢٧
گاهی هوس می کنند بروند

همه چیز جدی می شود

٩٥/١٠/٣٠
ای کاش هر روز، روز آخر بود

روز آخر

٩٥/١٠/٢٦
آسمانی شدند

به مناسبت شهادت شیرمردان

٩٥/١١/٠٢
با همان لبخند همیشگی

عقب‌ تر بایست!

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

همچون «پلاسکو» میانِ دودها

٩٥/١١/٠٢
حال همه ما خوب است!

از شبکه های مجازی تا دانشگاه های مجازی

٩٥/١٠/٢٩
داستان کوتاه

رز آبی

٩٥/١٠/٢٦
شعری سروده خودم

او می آید

٩٥/١٠/٢٧
لعنت به این زنگ دلهره آور

لعنت به اين تكرار

٩٥/١٠/٢٨
دست خالی و مشکلات مالی

فقر فرهنگی در سینمای آبغوره گیر

٩٥/١٠/٢٧
آری به روی کاغذهای سفید ذغال کاری شده.

نه به تلگرام!

٩٥/١٠/٣٠
این داستان واقعی است

پاداش یک مرد پولدار

٩٥/١٠/٢٧
پنجره ی آسمان را می گشایم

آسمان شکستنی نیست

٩٥/١٠/٢٩
فراموش شان نکنیم

سوختن یا سوزاندن!؟

٩٥/١١/٠٢
تبلیغات
تبلیغات