آدم‌ها می‌ترسند!
آدم‌ها یک جوری شده‌اند

آدم‌ها می‌ترسند!

نویسنده : پری سا

این روزها آدم‌ها می‌ترسند، لب‌های‌شان را کمی گشاد کنند و برای لحظه‌ای هم که شده لبخند بزنند!

می‌ترسند دست‌های خودشان را برای کمک به نیازمندی دراز کنند.

می‌ترسن به کودکی  مظلوم نگاهی محبت‌آمیز کنند.

می‌ترسند برای نگه داشتن دوستی‌شان کلماتی زیبا به زبان بیاورند.

می‌ترسند گریه کنند تا خدایی نکرده، کسی از احوالات درون‌شان آگاه شود.

این روزها آدم‌ها شده‌اند؛ آدم آهنی!

دیگر احساسی ندارند تا گریه کنند، بخندند، کمک کنند و...

کلا این روزها آدم‌ها از همه چیز می‌ترسند، حتی از سایه خودشان.

 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
m_sepehri
m_sepehri
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
آره پریسا جون.متاسفانه اینقدر برای حرف مردم زندگی کردیم که خودمون رو هم فراموش کردیم و عادت کردیم بترسیم از چیزای بیخود!ممنون بابت نوشته خوبت:))))
Niva
Niva
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
چون پریسا در حال حاضر در دسترس نمی باشد من به جاش از همتون بابت نظراتتون تشکر میکنم. ممنون دوستان
parisa
parisa
٩٢/٠١/٠٨
٠
٠
ممنون دختر عمه.....
سین سید هاشم صاد صفدری
سین سید هاشم صاد صفدری
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
خیییییییلی قشنگ نوشته بودی پریسا خانوم.واقعا لذت بردم!
parisa
parisa
٩٢/٠٢/٠٤
٠
٠
قابل نداش.........
imanhkt
imanhkt
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
ولی من قوی هستم ... من نمیترسم ... نه اینجوری نمیشه باید دوباره پشت بازوم رو نشونتون بدم ...
m_sepehri
m_sepehri
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
خال کوبی هارو هم نشون بده!
سین سید هاشم صاد صفدری
سین سید هاشم صاد صفدری
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
ایمان پودر مصرف کردی یا آمپول زدی؟؟آخه ندیدم همچی پشت بازویی تاحالا:))))
imanhkt
imanhkt
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
سید من روزی دویست تا بارفیکس میرم ... فکر کردی من کم الکی ام ... نخیر ... من زیاد الکی ام ...
باران
باران
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
ای بابا تا حدودی درست میگی
وصال
وصال
٩٢/٠١/٠٢
٠
٠
این حرفا چیه دوستم هنوز هم احساس رو میشه احساس کرد
Mostafa
Mostafa
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
معلوم نيس!!
mahtab-k
mahtab-k
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
اصلا انگار ما آدما دیگه از نفس کشیدن هم میترسیم
Mostafa
Mostafa
٩٢/٠١/٠٢
١
٠
آدمهاي آهني... خيلي خوب. ممنون
علیرضا
علیرضا
٩٢/٠١/٠٤
٠
٠
واقعا این روزها همین طور شده... خیلی ممنونم پریسا خانوم .متشکرم
nikta_21
nikta_21
٩٢/٠١/٢٦
٠
٠
چه می دونم والا.
A.hosseiny
A.hosseiny
٩٢/٠٣/١٦
٠
٠
خیلی زیبا بودممنون
پربازدیدتریـــن ها
پیامی از تو

چایی را می‌ریزم همسرم

٩٦/٠١/٢٨
جهان از زاویه من

نکته پردازی های نخواندنی / قسمت دوم

٩٦/٠١/٣٠
شعری سروده خودم

شهرزاد

٩٦/٠٢/٠٢
هنوز تو را به خدا نسپرده بودم

عجب غروب غریبی است!

٩٦/٠١/٢٧
شعری سروده خودم

غزلِ شیرین ترین تردید

٩٦/٠١/٢٨
داستان کوتاه

رنگ پریده تر

٩٦/٠١/٢٧
خسته شده ام

مونث بودن

٩٦/٠١/٣٠
از رویای پرواز تا ...

زمین پیما

٩٦/٠١/٢٨
ازدواج اشتباه

خط فاصله

٩٦/٠١/٢٧
دشمن خدا

دروغ ممنوع!

٩٦/٠١/٢٩
با همان سرعت و دقت

ضَرَبَ، ضَرَبا

٩٦/٠١/٢٧
چقدر نبودنت توی ذوق می زند

شاید یک شروع جدید

٩٦/٠١/٢٩
شاید بتوان شنید!

خدا را نمی‌توان دید اما...

٩٦/٠١/٢٨
احساساتی که ابراز نشدند

مادر، دوستت دارم تا آن سوی ابدیت

٩٦/٠١/٢٧
اندر حکایت انتخابات ریاست جمهوری

ناموسا می دانستید؟!

٩٦/٠١/٢٩
معرفی کتاب

چشم هایش

٩٦/٠١/٣١
کمی هم به فکر خودتان باشید!

تقدیری از دولت عزیز

٩٦/٠١/٢٨
ارزش کلمات

تذکره الکارگردان

٩٦/٠٢/٠٣
چرا باید هزینه پرداخت؟

تابلوی خیلی تابلو

٩٦/٠١/٢٩
ما دو پدیده قرن هستیم!

نامه احمدی نژاد به ترامپ

٩٦/٠١/٢٨
تبلیغات
تبلیغات