مزه حقیقت
به بهانه اکران متری شیش و نیم

مزه حقیقت

نویسنده : amineh_hz
به بهانه اکران متری شیش و نیم، این یادداشت را در جشنوار فیلم فجر نوشتم:
ترس بزرگ شما چیست؟ مرگ، تنهایی، فقر... شاید یک حیوان و شاید حتی ارتفاع هم بتواند تس شما باشد. برای من چند سالی است اعتیاد شده، از زمانی که برای اولین بار از نزدیک هرچند کوتاه اثری از آثار وحشتناک آن را با چشمان خودم بدون واسطه یک پرده و تلویزیون دیدم. از آن روز دیگر مثل قبل فکر نکردم به آنچه که می‌شنیدم از این ترس بزرگم تا امروز که متری شیش و نیم را در سالنی دیدنم که تماشاچی حتی روی پله‌ها برای دیدن آن نشسته بودند.
از امروز بیشتر خواهم ترسید از شدت نزدیکی آن، از شدت وسعت آن که از همان روز درحال دوری و انکار حداقل ذهنی آن بود.
این فیلم آنقدر نزدیک به جامعه و حقیقت بود که سخت می‌توانم فیلم خطابش کنم، نه تنها ظاهر و داستان آن بلکه تک تک نقش‌هایش به وضوح متعلق به این جامعه و زمانه بود که در همین حوالی رخ می‌داد. به خوبی هم اثبات کرد بود با به نمایش گذاشتن آثار حقیقی این معضل بدون کم کاری، نبود شعارزدگی و به تلخی حقیقت.
و واقعا باید حقیقت را گفت، هر چند بر علیه ما باشد و هر چقدر هم که تلخ باشد. دیدن این فیلم را در سینما به شما توصیه می‌کنم.
برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
محدثه_ظریفیان
محدثه_ظریفیان
٩٨/٠٢/٠٢
١
٠
دقیقا.👌🏻🙂 این فیلم در نظر من یکی از جالب ترین فیلم های ایرانی اخیر بود‌. چنان با دنیای امروزی شباهت نزدیک داشت که سوال"نکند من برای من هم اتفاق بیفتد" در مغزت فریاد میکشد و ترس آنکه خودت گرفتار ماجرایی شبیه آن بشوی در ذهنت بیدار میشود. و جدا از روایت فیلم به نظر من شخصیت ها کاملا زنده بودند نه کلیشه ای و سیاه و سفید‌. میتوانستی در دقیقه های مختلف فیلم با شخصیت ها زندگی کنی و در نهایت به آنها حق بدهی. فرقی هم نمیکرد آنها شخصیت منفی باشند یا مثبت.
Ali_emadi
Ali_emadi
٩٨/٠٢/٠٢
٠
٠
حتما که باید دیدن فیلم خوب رو تو سینما توصیه کرد، و به شدت متحیرم از این هنه جمعیتی که تفاوت قایل نمیشن بین دیدن یک فیلم بین سینما یا قاب تلوزیون، فیلم خیلی خوبیه، اعتیاد هم چیز خیلی بدیه، ولی تو متن شما برای هیچکدوم از این بدی و خوبی ادله و مثال خوبی نیاوردین، ایشالا سری‌های بعد دقیق‌تر و جامع‌تر‌. مرسی
مریم جهاندار
مریم جهاندار
٩٨/٠٢/٠٣
١
٠
نسبت به فیلم قبلیش ضعیفتر بود به نظر من. اگر بازیگری غیراز نوید محمدزاده این نقش رو بازی میکرد، عمرا اگر اینقد ضعف های فیلم پوشش داده میشد. داستانش بعضی جاها تخیلی شده بود و بیننده نمیتونست بفهمه چطور شد که اینطوری شد! :) ولی اگر کلی نگاه کنیم، بازهم فیلم خوبی قلمداد میشه متری شیش و نیم. فقط نمیدونم چرا موسیقی فیلم رو توی ایران و مخصوصاتوی ژانر اجتماعی، نادیده میگیرن کارگردان ها. موسیقی خیلی مهمه تو فیلم. شاید هزینه ش بالاس یا شاید اونقد بهش باور ندارن... موفق باشی عزیزم
عطیه سالمیان
عطیه سالمیان
٩٨/٠٢/٠٣
٠
٠
چه قدر صریح و ساده توضیح دادی. من فیلم رو توی اکران نوروزی دیدم. میخکوبم کرده بود تمام مدت. جالب اینکه سعیدروستایی هنوز 30 سالش نشده! ینی حالاحالاها ازین فیلمای خوب تو راه داره.امیدوارم خراب نکنه مثل خیلیای دیگه.
پربازدیدتریـــن ها