اصالت
وقتی درون و بیرون با هم نمی‌خواند

اصالت

نویسنده : خآنوم خآصــ
الف، صاد، الف، لام، ت. اصالت! کلمه‌ای پنج حرفی  و غیر قابل خرید و فروش. نه زیبایی و هیکلِ فیت نشان دهنده اصالت است، نه کیف پول چرم و نه حتی لباس مارک. گاهی مواقع آدم‌ها می‌توانند با به کار بردن یک سری صفت‌ها و کلمات خاص نشان بدهند که مهربان و مودب هستند. یا با گوشی n میلیون تومانی و سوییچ ماشینی که توی کیفشان جا نمی‌شود و کف دستانشان است، به بقیه نشان بدهند که چه قدر لارج هستند.
بعضی وقت‌ها هم زیبایی ظاهری‌شان را یکی از اقلام اصالت حساب می‌کنن و دائم در حال اصیل جلوه دادن خودشان هستند. یا گاهی با زیر پا گذاشتن برخی قوانین و بر خلافشان عمل کردن، نشان می‌دهند که چه‌قدر جسور و شجاع هستند. اما به هیچ عنوان نمی‌توانند ادای اصیل بودن و با اصالت بودن را در بیاورند!
فقط کافی‌ست شروع به صحبت کردن کنند. آن موقع است که عیار اصالتشان مشخص می‌شود. این که به چه چیزهایی می‌خندند. به چه چیزهایی اعتراض می‌کنند. با چه مسائلی شوخی می‌کنند. چه‌قدر روی قول و حرفی که می‌زنند پای‌بند هستند. چه‌قدر امانت دار هستند. چه نوع شهروندی هستند. افراد را چه طوری مورد خطاب قرار می‌دهند. عادت‌های خودآگاه و ناخودآگاه‌شان چیست. وقتی سرکار هستند چه قدر وجدان کاری دارند. نسبت به استادی که به‌ آن‌عا نمره 10 داده، چه نظری دارند. این که فرق محیط عمومی و خصوصی را تشخیص می‌دهند یا نه و... 
این موارد است که نشان می‌دهد میزان اصالت انسان‌ها  چه قدر است. بقیه ملزوماتی که ذکر شد، شاید نشان دهنده صفات دیگری باشد اما هیچ کدام اصالت را تداعی نمی‌کند.
برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
ماشا
ماشا
٩٧/٠٩/٠٩
٠
٠
نوشته‌های خاص از خانوم خاص. میزان تعهدمون به انسانیت متر اصالتمونه و چه خوبه که زمین پر از انسان‌های اصیل و ارزشمنده.
پربازدیدتریـــن ها