مغزهای کوچک زنگ زده
اجتماعی سازهای پسا فرهادی

مغزهای کوچک زنگ زده

نویسنده : mohammadreza_mir
«می‌گن اگه چوپان نباشه گوسفندا تلف می‌شن. یا گم می‌شن یا گرگ بهشون می‌زنه یا از گرسنگی می‌میرن؛ چون مغز ندارن. هرکسی که مغز نداره به چوپان احتیاج داره. یه چوپان دلسوز. چوپان حکم پدر گوسفندا رو داره. آدم بدون پدر هیچ چی نیست. این چوپونه. ما همه گوسفندهاشیم. اون به ما می‌گه کی بریم، کجا بریم، چی‌کار کنیم، کی بشینیم، کی پاشیم، کی بمیریم.»
مغزهای کوچک زنگ زده ساخته هومن سیدی است. کارگردانی که او را بیشتر با بازی‌هایش در سریال هایی همچون راه بی‌پایان، عاشقانه و ... می‌شناسم که در سال 89  با ساخت فیلم بلند آفریقا وارد دنیایی کارگردانی شد. او که کارگردانی تجربه گراست و به نظر شخصی من کارهایش تحت تاثیر سینمای هالیوود است و این امر نیز در کارهایش کاملا مشهود می‌باشد. نقطه قوت هومن سیدی توجه او به تصویر و استفاده از قاب‌های بی‌نظیر است که با ایجاد فضا‌سازی‌های زیبا در فیلم‌های او همچون خشم هیاهو و سیزده به چشم می‌خورد. او بطور خلاصه تمرکز بیشتری به فرم سبکی در فیلم‌هایش دارد.
در جشنواره فجر امسال ما شاهد اکران فیلم مغز‌های کوچک زنگ زده آخرین ساخته هومن سیدی و بنظر من بهترین فیلم جشنواره بودیم. هومن سیدی که در اخرین کار خود با توجه به عناصر سبکی و روایی و تعریف یک داستان خوب در فیلمش توانست نظر تماشاچی را به فیلم خود جلب کند و در سینمایی که امروز سیطره فرهادی زدگی  در آن کاملا مشهود است و اکثر فیلم ها با پایان باز مواجه است، با جلوگیری از این روند با یک فیلم متفاوت ظاهر شد.
حال نگاهی به آخرین ساخته هومن می‌اندازیم و از الان من به ۀن دسته از دوستانی که فیلم را نگاه نکرده‌اند میگوییم که خطر لو رفتن داستان وجود دارد. در صحنه ابتدایی با یک سوپر اسلوموشن زیبا طرف هستیم که همراه با دیالوگ نوید محمد زاده که در اول متن به آن اشاره شد، همراه با استفاده از عمق میدان به روایت از یک گروه گانسکتری می‌پردازد و به لایه های زیرین شهر می‌رود و در آن مسائلی همچون کودکان بی‌سرپرست مورد توجه قرار می‌گیرد. در ساخته سیدی همان‌طور که گفته‌ام این بار همراه با استفاده از عناصر زیبایی‌شناسی و سبکی با یک فرم روایی (ارتباط اجزاء ساختمان فیلم از طریق یک رشته رویدادهای علت و معلولی که در زمان و مکان مشخص اتفاق می‌افتند) خوب نیز طرف هستیم که این روزها در سینمای ما کمتر دیده می‌شود.
در روایت فیلم شخصیت شاهین با بازی خوب نوید محمد زاده و همراه با برادرش شکور با بازی فرهاد اصلانی که رییس یک باند تبهکاری است پیش می‌رود و طی ماجرایی شخصیت شاهین تغییر می‌کند و به یک باور پذیری نسبت به خود یا بطور دقیق‌تر با یک رشد شخصیت مواجه می‌شویم.
در این فیلم با ایجاد لوکیشن و ایجاد فضاسازی باعث جذب مخاطب به داستان فیلم شده است از طرفی شخصیت‌ها به خوبی در سر جای خودشان قرار دارند و با یک میزانسن درست و همچنین دوربین بی‌قرار و قاب بندی های منحصر به فرد و نگاه عمیق کارگردان به جزئیات و تمرکز به سکانس‌های فیلم، سیدی توانسته یک اثر زیبا خلق کند. از لحاظ اجتماعی این فیلم نگاهی به کودکان بی‌سرپرست و بد سرپرست دارد و که همانطور که شاهد آن هستیم نگاهی ویژه‌ای به شخصیت‌ها در آن  شده است.
در پایان به نظر شخصی بنده سیدی توانست با ایجاد یک اثر خوب هم نگاهی به یک مشکل مهم اجتماعی داشته باشد و همچنین با استفاده از فرم یک اثر سینمایی خوب را خلق کند.که با توجه به عقیده من یک فیلم خوب، فیلمی است که فرم خوبی داشته باشد و سیدی به خوبی توانسته این عمل را انجام دهد.
برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
asal_sadeghi
asal_sadeghi
٩٧/٠٧/٢١
١
٠
اصلا نوید محمد زاد برا همین نقش ها افریده شده انگاری..نقد خوبی بود:)
محمدرضا مهدیزاده
محمدرضا مهدیزاده
٩٧/٠٧/٢٢
١
٠
به نظر باید فیلم جالبی باشه :)
[دخــتر آبــــــان]
[دخــتر آبــــــان]
٩٧/٠٧/٢٣
٠
٠
فیلم خیلی خوبی بود فقط افسردگی گرفتم -_- نقدتونم خوب بود :)
پربازدیدتریـــن ها