سرعت ثانیه های زندگی
این بزرگترین آرزویم بود

سرعت ثانیه های زندگی

نویسنده : M_shirkhani5605

سال‌هاست زندگی برای من مثل سرنشین اتومبیلی‌ست که خیره به بیرون شده از دنیای بیرون تنها اجسام را به نیم‌نظری دیده‌ام و آن‌ها مثل برق و باد از جلوی چشمانم دود شده‌اند و گاهی اوقات حتی تشخیص نداده‌ام آن شی که از جلوی چشمم رد شد آدم بود یا اتومبیل... اصلا بیا بشین کنارم تا بگویم که یعنی چه ینی؟ مثلا درخت را می‌بینم اما دلم انقدر خوش نبوده که بروم نزدیک‌تر برگ‌هایش را نوازش کنم. از او بپرسم نامت چیست؟ میوه‌ات چیست؟ 

سرعت زندگی امانم را بریده رفیق. راستی اصلا کسی را می‌شناسی که اختراعی کند تا بتوانم حداقل یک‌روز به عقب برگردم؟ تا ببینم دیروز که روبه‌رویم نشسته بودی و گفتی دوستت دارم طعم دهانت چه بود؟ چشم‌هایت به کجای صورتم خیره شده بود؟ اصلا ساعت چند بود؟ ما نه مثل شما گل رز خشک شده لای کتاب داریم. نه عکس دو نفره. اصلا عاشقی کیلویی چند؟ 

ما دویده‌ایم رفیق. مدام مدام مدام رد شده‌ایم. بی‌حس و گس و بی‌روح، دست خودمان نبود مثل شما حساب پر پول نداشتیم که بدانیم تعطیلات آخر هفته کجا بهمان بیشتر خوش می‌گذرد. ما آخر هفته‌ها تنها دلخوشی‌مان این بود که ۲۴ ساعت می‌توانیم فقط کفش به پایمان نباشد و پاهایمان هوایی بخورد که این بزرگ‌ترین آرزویم بوده. 

مرا ببخش عزیزم! من جسمم، فقط همواره پیش تو بود. روحم مثل لباس رها شده در باد بلا تکلیف و باری به هر جهت به هر طرف می‌چرخید. سال‌هاست نتوانستم بروم گوشه‌ی یک کافه دنج بشینم و از روی فراق بال با خیالت عشق بازی کنم خودم و خودت را در جزیره مارماریس ببینم و حتی اسم بچه‌هایمان را با شوق و  ذوق در خاطرم انتخاب کنم و با لبخندی روی لب، فنجانی از دمنوش را بنوشم. 

اما از حق نگذریم بارها تمرین کرده‌ام که سرعت ثانیه‌های زندگی را کم کنم و ببینم حال شما دل خوشان چطوری می‌گذرد. مثلا بعضی‌ اوقات صبح به صبح که از خواب  بلند می‌شوم یک صندلی برمی‌دارم و می‌روم بست روبه‌روی پدرم می‌نشینم و با حوصله بیشتر نگاهش می‌کنم. می‌روم و یواشکی زل می‌زنم و همه اجزا وجودش را از بر می‌کنم حتی موهای زاید گوشش را با عشق در خاطرم در ‌آغوش می‌گیرم... تنها کاری که بارها برای کم کردن سرعت ثانیه‌ها و عاشقی با لذایذ زندگی کردم به جرات نگاه به صورت پدرم بود و بس. 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
m.shiezadeh
m.shiezadeh
٩٧/٠٢/٢٥
٢
٠
پایانش عالی بود.
M_shirkhani5605
M_shirkhani5605
٩٧/٠٢/٢٧
٠
٠
ممنونم دوست عزیز
صاد
صاد
٩٧/٠٢/٢٥
١
٠
عیجان ب پدر~.~!چقدرلذت بخش بود. یه جور قشنگی مینویسید؛که ادمو سیر نمیکنه...ساده ولی قوی!خلاصه ک منتظریم ک فیض ببریم از قلمتون:)
علی_دادخواه
علی_دادخواه
٩٧/٠٢/٢٥
١
٠
وای از این روزگار که نه صبح را و نه شب را دیده ایم.عشق جای خود دارد...
s_bagherzadeh
s_bagherzadeh
٩٧/٠٢/٢٥
٢
٠
عالی بود..گاهی سرعت زندگی و غرق شدن توش لازمه..لازمه برای فراموش کردن..این خودش یک نعمته ک آدم گاهی سرش اونقد شلوغ باشه که خیلی چیزاییکه اذیتش میکنن از ذهنش برن بیرون..یعنی طوری باشه ک آدم اصلا فرصت فکر کردن بهش رو نداشته باشه.
SHAHRAM-BAZLI
SHAHRAM-BAZLI
٩٧/٠٢/٢٦
٢
٠
سلام جالب بود ..بنظرم پایان دلپذیری داشت ‌.موفق باشید
دختر آبان
دختر آبان
٩٧/٠٢/٢٧
١
٠
قشنگ بود :)
heydaretebari
heydaretebari
٩٧/٠٢/٢٩
٠
٠
// دهه ی سوم زندگی به شدت گذراست //
پربازدیدتریـــن ها
از صدا و سیمای میلی تا بی تفاوتی زنان

من به این سکوت معترضم!

٩٧/٠٢/٢٥
لبخندش... چشمانش...

عشق پشت چراغ قرمز

٩٧/٠٢/٢٦
شعری سروده خودم

تمام خانه‌ای که پریشان گشت

٩٧/٠٢/٢٥
تمامی متن‌های زیر شایعه هستند و قطعا واقعی نیستند! (خیابانی_طور!)

شایعات الشایدات!

٩٧/٠٢/٢٦
به نام...

آب در کوزه و ما تشنه لبان

٩٧/٠٢/٢٧
اثر جدید مانی حقیقی

درباره فیلم خوک

٩٧/٠٢/٢٤
هزار بار نوشتم

ردپای قلم

٩٧/٠٢/٢٤
راهنمای دستیابی به فیلم های خوب

چطور فیلم خوب ببینیم؟

٩٧/٠٢/٢٧
خودمان هم به خودمان رحم نمی کنیم

غصه ای که قصه شده است

٩٧/٠٢/٢٦
یاد تو را بسیار کنم

سه سخن رمضانه

٩٧/٠٢/٢٩
شعری سروده خودم

انقلاب سفید

٩٧/٠٢/٣٠
امنیت مانع پیشرفتتان نشود

ناحیه امن

٩٧/٠٢/٢٤
اقیانوس آرام

سال هاست…

٩٧/٠٢/٢٦
گاهی دلتنگ می شوی

تنهایی آنقدرها هم بد نیست

٩٧/٠٢/٢٧
شعری سروده خودم

خورشید هشتم

٩٧/٠٢/٣٠
شعری سروده خودم

خیال بودنت

٩٧/٠٢/٣٠
این بیماری لاعلاج

یخچال گردی چیست؟

٩٧/٠٢/٣٠
انشای یک دانش آموز دبستانی درباره ازدواج

غلط کردی!

٩٧/٠٢/٣١
حکایت تلگرام و سروش

نامادری!

٩٧/٠٢/٣٠
شعری سروده خودم

بیا آقاجان

٩٧/٠٢/٣٠