غرق در دنیای مجازی
عشق، زندگی؛ خانواده

غرق در دنیای مجازی

نویسنده : Niva

چند سالی بود در فکر از هم گسیختن خانواده ایرانی بودند اما خدا رو شکر تیرشان به سنگ می خورد و هر بار با شکست مواجه می‌شدند، ولی از هر شکست درس گرفتند و عقب ننشستند، درس گرفتند و تلاش کردند، درس گرفتند و دست روی دست نگذاشتند، خلاصه بعد از کلی تحقیقات و سبک و سنگین کردن، نقطه کلیدی را پیدا کردند، نکته اصلی و اساسی! 

آ‌ن‌ها فهمیدند که نقطه پرگار خانواده‌های ایرانی مادران هستند، خدایی خوب هم فهمیدند. باز رفتند و تحقیق کردند، بررسی کردند، طرح و پروژه ارائه دادند که چگونه مادر ایرانی را نشانه بگیرند، سرگرمش کنند و کاری کنند که مادر بودنش را فراموش کند! اما مگر می‌شود؟ مگر می‌شود مادر ایرانی در مادر بودن کم بگذارد؟! 

دلم نمی‌خواست بگویم، نمی‌خواستم بنویسم، برایم اعتراف تلخی‌ست که بگویم آن‌ها خوب موفق شدند، خوب تلاش کردند و نتیجه زحمات‌شان را هم گرفتند. این روزها علاوه بر دختران و پسران جوان‌مان، مادران این سرزمین هم حسابی غرق در دنیای مجازی شده‌اند. 

آن‌هایی که قوی‌تر هستند فقط عنان خانه را از کف داده‌اند، آن‌هایی که گرفتارترند، بوی انواع غذاهای سوخته را می‌توانی از درب خانه‌شان حس کنی و آن‌هایی که غرق شده‌اند، این روزها فرزندان خود را هم از یاد برده‌اند و عده‌ای حتی همسران‌شان را. 

وای بر ما که نشستیم، وای بر آنان که تلاش کردند. 

این روزها که مادران سخت درگیر عکاسی از دکوراسیون منزل و میز ناهار و شام و مدل مو و لباس هستند، دختران‌مان وقت بیشتری را جلوی آینه‌ها سپری می‌کنند و زمان بیشتری را برای پوشیدن ساپورت‌ها نیازمندند. پسرهای‌مان هم یا در حال آزادسازی شهر های کلش هستند یا در حال جست و جوی یار. و اما پدرها این روز‌ها دیگر روزنامه‌ها را ورق نمی‌زنند و تنها دل‌شان یک فنجان چای داغ می‌خواهد، یک همراه و غذایی که طعم زندگی بدهد. 

و شهر زیر یک لایه‌ی خاکستری زندگی می‌کند، زیر امواج سنگین و سهمگین وای‌فای و دیتا و کلمات کم‌تر عبور می کنند، اما هنوز عده‌ای هستند که به اعتیاد آورها، معتاد نشده‌اند و با لبخند می‌گویند: این متن را منتشر نکنید، هنوز امیدی به بازگشت مادران‌مان هست! هنوز عشق هست، زندگی هست، خانواده هست. 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
shahram-bazli
shahram-bazli
٩٧/٠١/٢٣
٢
٠
چقدر خوب و قابل درک بود ..واقعا حرف دل جامعه امروز ما بود ..نمیخوام با جزئیات نظر پردازی کنم چون اونقدر روان و قابل درک نوشتین که هر خواننده ای مجذوب بشه و ازش لذت ببره و شاید از همین امروز بدونه که زندگی اصلا و ابدا فضای مجازی نیست ...ممنون از این نوشته خوب و زیبا
Niva
Niva
٩٧/٠١/٢٤
٠
٠
متاسفانه حقیقت تلخی هست که این روزها اکثر خانواده های ایرانی گرفتار اون هستند و باید تلاش کنیم در زمینه استفاده از این ابزار فرهنگ سازی درست انجام بشه.تشکر
سمانه صالحی
سمانه صالحی
٩٧/٠١/٢٤
٠
٠
دقیقا یکی از اشنا ها با چنتا دختر و پسر عروس و داماد کرده و حدودا نزدیک 65 سال اینا، میگف روز اولی که وارد تلگرام شده، اینقددددر سرش گرم شده که اون روز بعد از سالها بوده که غذاش سوخته.../ چقدر خوب و متاسفانه تلخ :)) مرسی
STONY
STONY
٩٧/٠١/٢٥
٠
٠
خیلی خوب نوشتید ولی خب میشه کنترلش کرد قبل غرق شدن... البته بستگی به آدمش داره فکر میکنم..
m.shiezadeh
m.shiezadeh
٩٧/٠١/٢٦
١
٠
یادداشت خوبی بود اما چه لزومی داره اینقدر شعاری و غیرقابل باور صحبت مون رو شروع کنیم. کی؟ کِی؟ چرا؟ و چطور؟ شبکه های اجتماعی رو برای از هم گسیختن خانواده ایرانی تولید کرده؟ / آوردن چنین پاراگرافی ابتدای مطلب باعث میشه مخاطبتون رو پس بزنین و از خوندن ادامه مطلب منصرفش کنین. در حالیکه اگر همین یک پاراگراف رو حذف کنیم، با یادداشتی خوب و منطقی مواجهیم.
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٧/٠١/٢٧
٠
٠
هنوز هستند کسانی که به اعتیاد آور ها معتاد نشده اند و می گویند این متن را منتشر نکنید... خدا این آدم ها رو زیاد کنه 😊 حرفای خوبی رو گفتین 🌹😊
n_hasannejad
n_hasannejad
٩٧/٠٢/٠٤
٠
٠
:(((((((
پربازدیدتریـــن ها
جارچی

حملات کیهانی

٩٧/٠٤/٢١
شعری سروده خودم

طبل ناسوری

٩٧/٠٤/٢٠
نگاهم به من می گوید...

لطفا به من گوش کنید

٩٧/٠٤/٢٠
اینجا ایران است...

ملت جو!

٩٧/٠٤/١٩
شعری سروده خودم

آشفته دنیا

٩٧/٠٤/٢٥
دوستت دارم

آرام جان

٩٧/٠٤/٢١
شعری سروده خودم

ضریح چشمانت

٩٧/٠٤/٢١
قدرتی بزرگ تر

چهارده ساله ی خداناباور

٩٧/٠٤/٢٥
از آینده این نامه اطلاعی ندارم

خانه‌ای که پدر ندارد

٩٧/٠٤/٢٣
شعری سروده خودم

زخم خورده چشم

٩٧/٠٤/٢٠
آزاد باش

آهای دیوانه

٩٧/٠٤/٢٦
اینجا نزدیک اسمان است

زندگی واقعی

٩٧/٠٤/٢٥
یادداشتی بر فیلم Her

عشق مجازی

٩٧/٠٤/٢٠
قلبم به درد آمد

خط مستقیمی به بهشت لطفا

٩٧/٠٤/٢٤
کار سخت برای اثبات خود

کمال طلبی چیست؟

٩٧/٠٤/١٩
صدا و سیمای بی کفایت

نمایش بدبختی با بیت المال

٩٧/٠٤/٢٣
به همین سه نقطه ها

عادت کرده ایم

٩٧/٠٤/١٩
خاطرات زمستانی

مردی با شال گردن آبی

٩٧/٠٤/٢٤
دیوانه شدم

در جستجوی روی ماه تو

٩٧/٠٤/٢٣
متاسفم...

ایست قلبی

٩٧/٠٤/٢٥