جیم - مراسم پر شکوه خیالبافی www.jeem.ir
مراسم پر شکوه خیالبافی
عجله کنید لطفا!

مراسم پر شکوه خیالبافی

نویسنده : گزینه جیم

خیالبافی پیش از خواب همیشه برایم یک مراسم مهم و ارزشمند بود. از آن‌هایی نبودم که سر را روی بالش می‌گذارند و به ناگه «خرررر پففف»شان بلند می‌شود و به جهان به خواب رفتگان می‌پیوندند. 6-7 ساله بودم که با این مراسم آشنا شدم و به شکوهش پی بردم. سر روی بالشی متوسط، به پهلو دراز کشیده، پاها در حالت جنینی، محفوظ زیر پتویی که هیچ رویاکُشی نتواند به آن نفوذ کند، چشم‌ها بسته و حرکت. خیالبافی‌های پیش از خواب همیشه به چند کتگوری مختلف تقسیم می‌شد؛ چه آن وقت‌ها که کودک بودم، چه بعدها که نوجوان و جوان شدم و چه حالا که سالخورده‌ای 90 ساله هستم. منظورم این است که می‌شد مثل سریال‌های تلویزیون، هر شب یک موضوع را انتخاب کرد و در گردآبش افتاد.

یکی از خیالبافی‌های هزاران ساله محبوب پیش از خوابم، خانه ساختن است. هیچ چیز جالب‌تر از بلند کردن ستون‌های سنگی با نگاه و گذاشتن آن‌ها جلوی ساختمانی که وجود ندارد نیست. توی ذهنم پنجره‌ها را عوض می‌کنم؛ نه، این خوب نیست، بعدی. بعدی. بعدی. آها، خودشه. درها، پله‌ها، تراس، آشپزخانه، کابینت‌ها، کمدها. بعد چشمم می‌افتد به زمین و با یک نگاه، تکه‌های چوب قهوه‌ای می‌چسبد به آن. کم کم می‌رسم به قسمت محبوبم؛ حیاط. درخت می‌کارم و گل. گلدان‌ها را می‌چینم کنار دیوار و پاپیتا‌ل‌ها از تنه درخت و ستون و دیوار بالا می‌روند و همه جا سبز می‌شود. سبز و زنده و تازه.

معمولاً هیچ خانه‌ای یک شبه تمام نمی‌شود. مثلاً ایستاده‌ای توی تراس و داری از آن بالا به منظره خیالی روبرو نگاه می‌کنی که کم‌کم گرفتار سنگینی خواب می‌شوی. اما اهمیتی ندارد. دوباره شب بعد به آنجا برخواهی گشت. خانه نیمه ساخته‌ات همان جاست و در شب‌های بعدی می‌توانی پرده‌ها را آویزان کنی و مجسمه‌های عجیب و غریب را توی قفسه‌ها بچینی و گل‌های تازه چیده شده را توی گلدانِ فرانسویِ ساخت 1730 بگذاری. نگران نباشید، خیالبافی هیچ سقفی ندارد. پیانوی آنتیکِ نقاشی شده قرن نوزدهمی می‌خواهید؟ بیاوریدش. شمعدان‌های نقره ی ژان والژان پسند؟ مشکلی نیست، بیاوریدش.

فکر نمی‌کنم کسی باشد که هیچ‌وقت مراسم پرشکوه خیالبافی قبل از خواب را به جا نیاورده باشد. شک ندارم که بالاخره یک روز جهان به سمتی می‌رود که همه می‌توانیم رویاهایمان را زندگی کنیم. فقط باید شانس بیاوریم و تا آن موقع زنده بمانیم. دانشمندان، عجله کنید لطفا.

به قلم آنالی اکبری

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
سمانه صالحی
سمانه صالحی
٩٦/١١/٠٩
٠
٠
مگر این چیزا رو خیالبافی کنیم که داشته باشیمشون :دی
سمانه صالحی
سمانه صالحی
٩٦/١١/٠٩
٠
٠
خیلی کاره باحالیه..البته تا حالا در زمینه درست کردن خونه تجربه نداشتم :)
پربازدیدتریـــن ها
معرفی کتاب

پرسش های بی جواب زندگیمان

٩٧/٠٥/٢٠
در انتظار باران

تو را دوست می دارم

٩٧/٠٥/٢٢
این حناها دیگر رنگی ندارد

کی مسئوله این وسط؟

٩٧/٠٥/٢٣
ماشین نوشت افراد معروف

ژووون پل سارتر

٩٧/٠٥/٢٣
شاید گیلانه باشد...

هلیله سیاه آقا هرمز

٩٧/٠٥/٢٠
دوستت دارم

مادر بزرگ

٩٧/٠٥/٢٢
شعری سروده خودم

لیلای بی مجنون

٩٧/٠٥/٢٠
همه چیز آغاز می‌شود

خداحافظ

٩٧/٠٥/٢٣
اندر حکایت چپ دستی

لطفا دست چپ من را دوست داشته باش

٩٧/٠٥/٢٢
درمان دائمی این درد

جمعه‌های من

٩٧/٠٥/٢٠
تابلوی ممنوع را نشان شان بدهید

خاصیت حساس بودن

٩٧/٠٥/٢٢
مگر زندگی همین نیست؟

فیلم هندی می بینم پس شادم

٩٧/٠٥/٢٢
شعری سروده خودم

فقط زنده باش

٩٧/٠٥/٢٤
شاید که روزی پروانه شوم

پیله

٩٧/٠٥/٢٣
چشمم را روشن کن

مستم از این عطر

٩٧/٠٥/٢٣
امان از خسنگی

تابستونی که قراربود بترکونیم!

٩٧/٠٥/٢٤
شعری سروده خودم

دختر

٩٧/٠٥/٢٢
شعری سروده خودم

چه خوش برگشتی

٩٧/٠٥/٢٤
هیچوقت دیر نیست

سخت نگیریم

٩٧/٠٥/٢٣