مگر می‌شود در این وانفسا...
این همه خالص بود؟

مگر می‌شود در این وانفسا...

نویسنده : محمدعلی علمی

سال‌هاست که در خاطرم یادی از «یادگاران» نقش بسته و نگاهم از ماه و دلم از نیمه پنهان آن رنگ گرفته و لبم از جام «اینک شوکران»تر گشته است، و در طول این سال‌ها به این سوال بسیار اندیشیده‌ام که وجه مشترک آن خلبان و مهندسی که بخشی از تحصیلشان را در آمریکا گذرانده بودند با آن طلبه‌ی قم و آن کارگر اهل تربت حیدریه و آن شهردار ارومیه و.... چه بوده است که مرگشان را تا این اندازه حیات بخش و زندگیشان را تا آن حد آکنده از عطر شهادت کرده بود، نه فقط آن‌ها که هنوز هم هستند افراد کم مانندی که چشمِ چراغ به دستانِ ملول از دیو و دد را به جمال انسان روشن می‌کنند، و این سوال را در مورد آن‌ها هم از خود پرسیده‌ام، به راستی وجه مشترک آن استادِ حافظِ قرآن و فلسفه خوانده مدرسه علمیه‌مان با آن مداح مجاهد هیئت یا زینب چیست که تا این اندازه رنگ ماه دارند و عطر شوکران؟ پاسخ این سوال را در دل و جان یافته‌ام، اما از آنجا که توان بیانش را ندارم از دل نوشته‌ای بهره می‌گیرم که سال‌ها پیش در سوگ سید مرتضی آوینی نگاشته شده است و از نگاه من در آن پاسخ این سوال و وجه مشترک آن بزرگان آمده است، دل نوشته‌ کیومرث پوراحمد، که بخشی از آن را تقدیم می‌کنم:

«سید مرتضی آوینی آنچنان بود که می‌نمود و آنچنان می‌نمود که بود، با همه صداقت و صراحتش، با همه گرما و خلوصش و خلوص و خلوص...

آخر مگر می‌شود در این وانفسا این همه خالص بود، این همه ناب، این همه صیقل یافته، این همه شفاف، پاک و زلال؟ آن قدر زلال که در نی‌نی چشمهایش تا ته ته دلش را می‌دیدی و البته آن کرانه کوچکی از دریای دلش را که تو می‌فهمیدی، که معشوقه، به قد همت عاشق باشد، و من هرگز آن‌قدر شفاف نبودم که بتوانم همه بیکرانگی دریای دلش را ببینم، بعضی ها بزرگند و نه اینکه فقط در ذهن‌های حقیر بزرگ باشند، و سید مرتضی آوینی آن کیمیای کمیابی بود که به راستی بزرگ بود، گرم و مؤمنانه حرف می‌زد، و چه وسیع بود و دریادل، می‌توانستی سرسختانه مخالفش باشی اما ذره‌ای از برق نجیبانه نگاهش کم نشود، برق نجیبانه و صادقانه‌ای که نمی‌توانستی مجذوبش نشوی». 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
n_hasannejad
n_hasannejad
٩٦/١١/١٥
٠
٠
خیلی زیبا توصیف کرده بودن، قلم خیلی خوبی دارین. موفق باشید:))
محمدعلی علمی
محمدعلی علمی
٩٦/١١/١٧
٠
٠
ممنون و همچنین :)
الهام بانو
الهام بانو
٩٦/١١/١٥
٠
٠
شهید اوینی ^_^ خیلی خوب نوشته بودین
محمدعلی علمی
محمدعلی علمی
٩٦/١١/١٧
٠
٠
رحمت و رضوان خدا بر او، ممنون
الهام حبشی
الهام حبشی
٩٦/١١/١٦
٠
٠
من هرگز آن قدر شفاف نبوده ام. بسیار زیبا نوشتید.
محمدعلی علمی
محمدعلی علمی
٩٦/١١/١٧
٠
٠
بسیار سپاسگزارم
سمانه صالحی
سمانه صالحی
٩٦/١١/١٦
٠
٠
چه قدر زیبا بود...و چه زیبا توصیف کردید :)) موفق باشید
محمدعلی علمی
محمدعلی علمی
٩٦/١١/١٧
٠
٠
ممنون و همچنین
پربازدیدتریـــن ها
عشق را وداع گفته ایم

ملت خاموش یا ملت عاشق؟

٩٦/١٢/٠٥
دوباره عاشقش...

بی جهت نیست دلش شوق تو در سر دارد

٩٦/١١/٣٠
شعری سروده خودم

جویای محبت

٩٦/١١/٢٩
نمی‌شود که نمی‌شود که نمی‌شود

برای من درد همین است

٩٦/١٢/٠٥
دلش پر می کشید

به نام سارا

٩٦/١٢/٠٣
می خواهم توی لاک خودم باشم

در ستایش گم شدن

٩٦/١٢/٠١
بس کنید!

بازی با عشق

٩٦/١١/٢٩
جشن امضای رهش امیرخانی

لطفا در صف بمانید!

٩٦/١٢/٠١
شوق فردا تو

خواب و رویا تو

٩٦/١٢/٠٢
ترانه ای سروده خودم

چقدر دلگیرم از بهمن

٩٦/١١/٢٩
چرا این کابوس‌های بیداری تمام نمی‌شود؟

این شبیخون بلا باز چه بود

٩٦/١١/٢٩
سخنگوی دولت: مردم نگران مسائل اقتصادی شب عید نباشند!

یه قول دیگه... یه قول دیگه!

٩٦/١٢/٠٣
زمان می‌گذشت و من همچنان می‌نوشتم

مرا بخوان

٩٦/١١/٣٠
کاسه داغ تر از آش

لطفا قضاوت بکنید!

٩٦/١٢/٠٥
تو که نباشی

روزهای من

٩٦/١٢/٠٢
خواب‌هایش آشفته است

نمی توانم آرامش کنم

٩٦/١٢/٠٣
معجزه کربلا است

پایان غم عشق

٩٦/١١/٣٠
سقوط مستمر رسانه ای و سقوط پرواز تهران -یاسوج

ورشکستگی فضای رسانه ای کشور

٩٦/١١/٣٠
شعری سروده خودم

از کوچه‌ها باید بپرسم

٩٦/١٢/٠١
از کتاب جیبی غفلت نکنید

حتی درون جیب

٩٦/١٢/٠٥