سانسور ممکن نیست
چند خطی درباره سانسور کتاب

سانسور ممکن نیست

نویسنده : گزینه جیم

سانسور نه مفید است و نه ممکن. مفید نیست، چون با حذف و اصلاح و حتی عدم انتشار یک کتاب، مسیر حرکت هر جامعه ذره‌ای تغییر نمی‌کند. سیاست‌گذاران ممیزی کتاب، در عالی‌ترین سطوح خود، نمی‌خواهند بپذیرند که کتاب‌ها برآیند و برآمده از فرهنگ جامعه هستند، نه به عکس. می‌توان با آمار و پژوهش‌های علمی و میدانی نشان داد که سانسور، از هر نوعش، اگر نتیجه‌ معکوس برای واضعان آن نداشته باشد، مطلقا موثر نیست.

سانسور اما ممکن هم نیست. نه فقط به خاطر گسترش رسانه‌ها و سهولت دسترسی به آن‌ها که دریافت بخش‌های سانسورشدۀ هر اثر را بی‌نهایت آسان کرده است، بلکه به این دلیل ساده که حذف چند جمله و حتی چند صفحه از یک کتاب نمی‌تواند صدایی را که در سراسر یک اثر و در تک‌تک کلمات آن نهفته و تنیده شده است، خفه کند. کسانی که به سانسور ایمان دارند، معمولا درک درستی از پیچیدگی‌های ذهن و روح انسان ندارند. شاید اگر آن‌ها می‌دانستند که هنر و ادبیات اصولا نمی‌تواند آدم‌ها را متحول کند یا حتی تاثیر کوچکی بر زندگی‌شان بگذارد، دست از این کار می‌کشیدند و این‌همه وقت و پول و انرژی مصروف آن نمی‌کردند.

 

پ.ن: مصطفی مستور نسبت به اعمال ممیزی بر رمان جدیدش با نام «عشق و چیزهای دیگر» اعتراض کرده و گفته از خیر انتشار این کتاب می‌گذرد. او این مطلب را در یادداشتی نوشته که در ایسنا منتشر شده. چیزی که خواندید بخشی از این یادداشت است. 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٦/١١/٠٢
٠
٠
امروز یه یادداشت خوب هم از علی میرفتاح خوندم اتفاقا. توی سخن سردبیر کرگدن. اونم به این چیزا اشاره کرده بود و گفته بود: از قضا سرکنگبین صفرا فزود / روغن بادام خشکی می‌نمود! البته اینو مولانا جانمان گفته :)
سمانه صالحی
سمانه صالحی
٩٦/١١/٠٢
٢
٠
جدیدا کلمه ی سانسور رو میشنوم فقط صدا و سیما میاد تو ذهنم
notareal
notareal
٩٦/١١/٠٣
٠
٠
«سانسور، از هر نوعش، اگر نتیجه‌ معکوس . .، » دکمه بالایی فشار دهید، رو به بالا رود - آخ، پوزش، آن آسانسور است.
n_hasannejad
n_hasannejad
٩٦/١١/٠٣
٠
٠
مصطفی مستور نویسنده بسیار خوبیه، واقعاً حیفه رمانش سانسور بشه، تک تک جملات کتاباش دلنشینه.
m.shiezadeh
m.shiezadeh
٩٦/١١/٠٤
٠
٠
حیف واقعا کتاب مستور منتشر نشه...
پربازدیدتریـــن ها
من هیچوقت نفهمیدم

مشکل دقیقا چیست؟

٩٦/١١/٢٣
یا بنا کن فیلمی در خور ما

یا مکن با فيلمسازان دوستی

٩٦/١١/٢٢
با چاشنی سوتی

اولین جلسه موفق

٩٦/١١/٢٢
شعری سروده خودم

روی مرز هالیوود

٩٦/١١/٢٣
پا به ویرانی دلم می‌گذارد

چشم هایش

٩٦/١١/٢٥
التماس تفکر

«و» مثل ولنتاین

٩٦/١١/٢٦
صندوقچه افکارم

می نوشتیم آن زمانی که نوشتن مد نبود

٩٦/١١/٢٦
آرامش و لبخند

از پری تا پری

٩٦/١١/٢٣
تقدس حجاب

محتاج نگاهیم بانو

٩٦/١١/٢٦
500 تومان به او بدهید

گدای محتاج تر

٩٦/١١/٢٤
از دانشگاه رفتن و نگاه دیگران

يك ترم بعد

٩٦/١١/٢٣
سکوت می کنم

هر چه بادا باد

٩٦/١١/٢٤
زندگی کوتاه است

سی سالگی

٩٦/١١/٢٥
چطور می توانید چیزی ننویسید؟

جادوی نوشتن

٩٦/١١/٢٤
من غلام قدیس ولنتاینم

ولم تایم، روز عشاق

٩٦/١١/٢٦
به‌سوی بهشت

در جمعیت

٩٦/١١/٢٥
انقلاب تدریجی

اصلاح یا انقلاب؟

٩٦/١١/٢٢
صدای پای نم نم اش

بارونم

٩٦/١١/٢٨
شعری سروده خودم

تو قصد کشتنم را کرده ای

٩٦/١١/٢٨
فیلم بین حرفه ای شوید

مختصر نگاهی بر فرم و محتوا

٩٦/١١/٢٨