ماجرای ناصرالدین شاه در انگلستان!
نامه ناصرالدین‌شاه به میرزا حسین‌خان سپهسالار

ماجرای ناصرالدین شاه در انگلستان!

نویسنده : محسن انصاری نژاد

مکتوبه‌ای نوشته‌ایم و نکاتی را در آن فرموده‌ایم. ولی قبل از آن توضیحاتی را برایت نقل می‌کنیم.

امروز روز نحسی بود. بسیار آشفته گشتیم. نزدیک بود تشت رسوایی‌مان برافتد و خود تاج دارمان و کل مملکت را به باد دهیم. این پدرسوخته موسیو ما را روشن نکرده بود. دفعتا به او گفتیم جلوی آن شکمت را بگیر و کم‌تر تناول کن. از بس دست به دستمال (این فرنگی‌های عقب افتاده یک آفتابه مسی هم ندارند) می‌رود همه‌اش کارمان لنگ است.

بله میرزا می‌فرمودیم، دیروز در اتاق بزرگ و مجللی نشسته بودیم. مشغول شنیدن موسیقی. این فرنگی‌ها عجب چیز‌هایی ساخته‌اند. یک تکه آهن که زارتا! آهنگ پخش می‌کند. به مشیرالدوله گفتیم برود پرس‌و‌جو کند ببیند این‌ها چیست. نکند ما را مسخره کنند و برای صدرات ما بد باشد.

در شگفتی این اتفاق بودیم و با سیبیل همایونی ور می‌رفتیم. در همین احوال اندکی هم چشم به درون حیاط داشتیم. متعجب گشتیم و به سمت پنجره رفتیم. سپه جان! انگار یک پری دریایی روی صندلی نشسته بود. از بخت بد هرچه برای او دست تکان دادیم و سوت زدیم افاقه نکرد. حتی به ما یک نظر هم نکرد. بی‌خیالش گشتیم. با خود گفتیم که بعدا می‌گوییم او را به حضور برسانند جهت صحبتی. 

ما نمی‌دانیم چرا این فرنگی‌ها زن و مردشان مشخص است. ما که همیشه در اندرونی‌مان سیبیل الدوله را با زن‌هایمان اشتباه می‌گیریم. آن داستان را که برایت گفته بودم یادت هست... ببند نیشت را پدرسوخته! 

بله برای روی نامبارکت می‌فرمودیم. نشسته بودیم که دخترکی از در وارد شد. برای لحظه‌ای فکر کردیم مرده‌ایم و او حوری بهشتی است که برای ما مهیا شده است. خواستیم بلند شویم ولی فهمیدیم زنده‌ایم نشستیم. فقط یک مشکلی داشت و آن هم این بود که مثل انیس‌الدوله سیبیل بر لب نداشت! و از زیبایی‌اش کم گشته بود. او به سمت ما می‌آمد و با خود حرف‌هایی می‌زد. ما انگلیسی زیاد بلد نیستیم. فقط متوجه شدیم به ما "وِر کام" می‌گوید. ما هم به او "وِرکام عزیزم" گفتیم و دیگر نفهمیدیم چه می‌گفت. آمد و کنار دستمان نشست. مدام صحبت می‌کرد، ماهم سرمان را تکان میدادیم ولی عجالتا نمی‌فهمیدیم چه بلغور می‌کرد. ولی مشخص بود از جناب‌مان خوشش آمده. چون مدام برای ما لبخند می‌زد و ابرو بالا می‌انداخت. ما هم چون تنها بودیم و حرمسرا را با مایحتوی‌اش، تهران قال گذاشته بودیم، گفتیم برای محکم‌تر شدن حکومت همایونی این بیچاره را به عقد خود در آوریم تا با این انگلیسی‌های دو دره باز پیوندی برقرار کنیم تا چشمشان به تاج و تخت ما نباشد. یکی از هزاران حلقه‌هایی که همیشه همراه خود برای روز مبادا داشتیم از توی کیسه در آوردیم و به رسم خودشان زانو زدیم جهت‌ خواستگاری. یکهو این موسیو را دیدیم که همچون مرغ سر کنده به سمت ما می‌آید.

گفت چه می‌کنید قربانتان شوم.

گفتیم چیزی که خوب بلدیم، ازدواج! 

گفت قربانتان شوم ایشان ملکه ویکتوریا، ملکه انگلستان هستن.

گفتیم ما هم شاه هستیم، پس مبارک است! 

موسیو در گوشمان چیزی گفت که مو بر بدن جنابمان سیخ شد. موسیو گفت که ایشان ملکه انگلستان هستند و شوهر و تعدادی هم فرزند دارند! ما سریع خودمان را به همان حالت زانو زده به تشنج زدیم تا اوضاع بیخ پیدا نکند. سریع گفتیم ما را به اتاق‌مان ببرند. شانس آوردیم صدراعظم. وگرنه باید می‌گفتیم لشکرکشی کنید برای پس گرفتن سر جنابمان از این اجنبی‌ها! به مستشار گفتیم برای سلامتی و رفع شدن این رسوایی ایتام انگلستان را بالکل طعام دهند.

ای سپه! یکی از فرمایشاتم این است که برای رفع این بلا دوتا از زن‌های موقت را دائم کن ثواب دارد. دوم اینکه یک نفر مترجم برایمان بفرستید. این مردک موسیو را دادیم در مستراح گردن زدند.

سلطان ناصرالدین شاه _ انگلستان، ۱۸۷۳ میلادی

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
m.shiezadeh
m.shiezadeh
٩٦/٠٩/٠٤
١
٠
انتشار اولین مطلبتونو تبریک میگم :) یادداشت بسیار خوبی بود
M_ansari70
M_ansari70
٩٦/٠٩/٠٤
٠
٠
تشکر بابت نظرتون خوشحالم که بین جیمی ها هستم :)
setareh_roshan947
setareh_roshan947
٩٦/٠٩/٠٥
١
٠
بسیار بسیار مسرور گشتیم. زیباست :)
M_ansari70
M_ansari70
٩٦/٠٩/٠٥
٠
٠
تشکر همیشه به مسروری :)
Mrs.NA30M
Mrs.NA30M
٩٦/٠٩/٠٧
١
٠
جالب بود :) خسته نباشید :)
M_ansari70
M_ansari70
٩٦/٠٩/٠٧
٠
٠
ممنون نظر لطفتونه
n_hasannejad
n_hasannejad
٩٦/٠٩/٠٧
١
٠
بسیار جالب و خوندنش بسیار لذت بخش بود.
M_ansari70
M_ansari70
٩٦/٠٩/٠٧
٠
٠
خداروشکر که خوشتون اومد :)
سمانه صالحی
سمانه صالحی
٩٦/٠٩/١٩
١
٠
خیلی باحال بود 😂😂
M_ansari70
M_ansari70
٩٦/٠٩/٢١
٠
٠
ممنونم :)
پربازدیدتریـــن ها