اعجاز تنهایی
دشوار روزگاری است

اعجاز تنهایی

نویسنده : Nasrin-A

به قول هدایت، در زندگی زخم‌هایی هستند که مثل خوره روح را می‌خورند. گاهی جنس این زخم‌ها دنیوی است. یعنی زاده‌ی آدم‌ها و اعمال‌شان است که مدام در تعقیب اویند. گاهی حال بدی است که از هم صحبتی با کسی تنیده می‌شود به وجودمان و گاهی تنهایی هرز رفته است که مجبورت می‌کند هم پیاله‌ی تنهاییِ کس دیگری شوی و در پایان نه تنهایی باکره‌ی خودت را داری و نه توانسته‌ای سهیم و شریک تنهایی حراج شده‌ی دیگری باشی.

از این قسم زخم‌ها در زندگی به سراغ اغلب‌مان می‌آید. آدم‌هایی که در این دنیای وانفسا در میان هم می‌لولند و نفس می‌کشند و مدام تنهایی‌هایشان به تاراج می‌رود و دست‌هایشان به نشانه‌ی تسلیم بالا برده می‌شود. گاه این تسلیم شدن نوید یک اتفاق خوشایند است. اتفاقی یه مبارکی یک عشق، به مبارکی یک دوستی، به مبارکی یک لبخند از ته دل. اما گاهی این زخم جدید تنها تکثیر تنهایی است، تکثیر دردهایی است از جنس فهمیده نشدن. 

ایمان دارم که بخش وسیعی از آدم هایی که به سراغ پر کردن تنهایی‌هایشان رفته اند، بعد از مدتی سرگشته‌تر از پیش به نقطه‌ی آغاز تنهایی رجعت می‌کنند. چرا که تنهایی‌های یک نفره از تنهایی‌های دو نفره به مراتب هضم‌شان سهل‌تر است.

دشوار روزگاری است این روزگار.

کاش می‌شد در این هولناکی زمانه‌ی معاصر، بی‌هیچ هراسی از آینده، به جنگ تنهایی‌ها رفت و تنها باز نگشت...

کاش می‌شد دست تک تک آدم‌ها را گرفت، به مهمانی دل‌ها برد، 

کاش می‌شد زندگی را گاه از دید دیگرانی ببینیم که رنج کشیده‌اند تا ببالند. 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
ژاله
ژاله
٩٦/٠٨/٣٠
١
٠
هیییعییی...همینه که میگی. بقول شاعر فاضل: حاصل خیره در آیینه شدن ها آیا دو برابر شدن غصهء تنهایی نیست؟
Mrs.NA30M
Mrs.NA30M
٩٦/٠٨/٣٠
٠
٠
خیلی درسته...
Nasrin-A
Nasrin-A
٩٦/٠٨/٣٠
٠
٠
چه مصداق قشنگی بود برای این پست مرسی:)
Nasrin-A
Nasrin-A
٩٦/٠٨/٣٠
٠
٠
خوشحالم که قبولش داری نسیم جان:)
پربازدیدتریـــن ها
تبلیغات