عدالت یا صرفه جویی آموزشی؟
انتظار پیشرفت نداشته باشید

عدالت یا صرفه جویی آموزشی؟

نویسنده : sedamir_s98

در بین تمام عناصر پیشرفته شدن کشورها، آموزش و تعلیم را شاید توانست مهم‌ترین عنصر پیشرفت معرفی نمود. نکته‌ای که تمامی کشور‌های پیشرفته در آن سهیم هستند و روزبه‌روز بر ارج نهادن به آن از یکدیگر پیشی می‌گیرند و حاضرند هزینه‌هایی زیادی را برای آن متحمل شوند و در هزینه در راه گسترش علم و دانش هیچ ابایی ندارند.

به مناسبتی که رئیس دانشگاه شریف در رسانه ملی حضور یافته بود و از خاطره‌ای که در سفر خود به هند داشت سخن می‌گفت نکته‌ای جالب را بیان کرد که شاید بد نباشد که آن را ذکر کنم. ایشان گفتند در بازدیدی که از دانشگاه‌های برتر هند به همراه هیئت همراهمان داشتیم دیدیم  دانشگاه‌ها برای تامین مخارج پژوهشی و آموزشی خود مشکل خاصی ندارند و می‌توانند بدون دغدغه کثرت هزینه‌ها به‌راحتی بودجه خود را تامین کنند، گفتند: برای ما که تصوری از یک کشور فقیر و توسعه نیافته از هند در ذهنمان داشتیم این مورد بسیار جالب بود و جای سوال وقتی که از مسئولان طرف مقابل پرسیدیم به ما جواب دادند: ما می‌دانیم که اگر تمام این هزینه‌ها را حتی مستقیم به جیب مردم هم بریزیم دردی از فقر ما درمان نمی‌شود که هیچ ممکن هم هست که بدتر شود اوضاع، پس وقتی اوضاع بررسی کردیم متوجه شدیم بهترین راه برای رهایی از فقر همه گیر مردم کشور و توسعه جامعه مان همین است که بودجه خود را سرازیر دانشگاه‌ها و مراکز علمی پژوهشی خود کنیم که اگر قرار باشد چیزی مارا نجات دهد همین پیشرفت و تکنولوژی است.

البته فقط نباید به دانشگاه‌ها پرداخت بلکه باید از آن هم ریشه‌ای‌تر به حل مشکل اندیشید و آن هم آموزش ما در دوران قبل دانشگاه است از اول ابتدایی تا پیش دانشگاهی، اما حرف اصلی من درست این است که ما سعی می‌کنیم در امر آموزش کمترین هزینه‌ها را بکنیم آن هم آموزشی که طبق قانون حق همه است که رایگان و در دسترس باشد و سپس انتظار داریم پیشرفت هم حاصل شود!

در هفته گذشته خبری از خبرگزاری‌های کشور منتشر شد مبنی بر این: حدود 70هزار یا به قولی50 هزار کمبود معلم داریم! خوب این خبر یعنی چه؟ یعنی اینکه کلاسی که باید با 20 نفر تشکیل شود با 30 نفر تشکیل شده و ما این وسط کیفیت را قربانی کمیت می‌کنیم! صرفا برای اینکه خزانه کشور پول کمتری بابت حقوق معلمان پرداخت کند که آن چیزی را هم که به عنوان حقوق می‌دهند به هیچ عنوان سزاوار کسی نیست که قرار است آینده‌سازان کشور را تربیت کند.و درست این وسط عده‌ای از محق‌ترین حق خود باز می‌مانند که آن هم آموزش اصولی و درست با استاندارد‌های خودش است .

و تازه درد اصلی اینجاست که ما سرباز معلم هم جذب می‌کنیم. سربازی را که گاها هیچ زمینه و تخصصی در آموزش به بچه‌های آب و خاکمان ندارد را به سمت معلمی که شغل انبیاست می‌گماریم، شغلی که نیازمند تمرین و تلاش فراوان است و ما سعی می‌کنیم در دوره‌ای کوتاه مدت(40روز) او را تبدیل به معلم کنیم و حزن‌انگیزترین قسمت داستان آن جایی است که سرباز معلم ما می‌شود معلم کلاس اول با رشته‌ی دانشگاهی که هیچ ارتباطی با تعلیم و تربیت ندارد! و خودتان ادامه این ماجرا را که قرار است این دانش‌آموز چگونه زیر دست معلم سرباز بار بیاید را بفهمید.

اما از جهتی دیگر که نگاه کنیم عدالت آموزشی ما می‌لنگد! شما در شهر‌های بزرگ چند سرباز معلم را می‌توانید پیدا بکنید که آن را هم معلم کلاس اول ابتدایی گذاشته باشند؟ و چرا اکثرا این موارد در روستاها اتفاق می‌افتد؟ چونکه اختلاف طبقاتی ما نه فقط اقتصادی بلکه آموزشی فرهنگی بهداشتی و... نیز هم هست. بعد وقتی که در دراز مدت  نگاه می‌کنیم می‌بینیم بسیار طبیعی است که  بین دانش‌آموزی را که زیر دست معلمان واقعی درس خوانده‌اند با دانش‌آموزانی که قربانی صرفه جویی‌های احمقانه مسئولان ما شده‌اند تفاوتی است از زمین تا آسمان. حالا شما بیایید بررسی کنید که چرا سرنوشت دانش‌آموزان روستایی با ضریب احتمال کمتری به دانشگاه و شغل‌های مهم و اساسی ختم می‌شود. این موضوع برای ما که اسم کشور اسلامی را یدک می‌کشیم بسیار سخت و ناگوار است چون‌که شما هیچ دینی را نمی‌توانید پیدا کنید که به اندازه اسلام اینقدر به تعلیم و تربیت تاکید داشته باشد ولی چه کنیم که باید صرفه جویی کنیم برای عزیزانی که جیب‌های 3000 میلیاردی‌شان پر شود که این تراژدی هرساله اتفاق می‌افتد که هیچ آن وقت هم هر چند سال یکبار سیستم دفاعی آموزشی خودمان را از 4.3.5 به 3.3.6 تبدیل می‌کنیم تا نکند خدایی کشورمان از پیشرفت بهره‌ای ببرد! 

برچسب ها
نظرات کاربران
کد امنیتی
مریم
مریم
٩٦/٠٧/١٩
٠
٠
احسنت، به موضوع مهمی اشاره کردین. آموزش از ابتدایی تا مقاطع بالای دانشگاه انقدر از نظر آموزشی حفره و شکاف داره که بعضی وقتا فکر میکنم پر کردن این شکاف ها شاید نیاز به ده ها سال زمان، هزار تا متخصص و البته میلیارد ها هزینه داشته باشه. من که سر رشته ای در این زمینه نداریم و فقط در مورد مشکلاتی که لمس کردمشون دارم حرف میزنم، بماند که هزار زخم کهنه و درد نهفته توی سیستم آموزشی وجود داره که گه گداری از اخبار و اطراف یکیشون واسم بر ملا میشه. خیلی کارها میشه کرد، خیلی کارها شدنیه ولی نیاز به حمایت داره.
سمانه صالحی
سمانه صالحی
٩٦/٠٧/١٩
٠
٠
واقعا فکر کردن به این جور مسائل دردناکه... حقی که تک تک بچه ها دارن و ازش باز میمونن.. :((
F_hossienzadeh
F_hossienzadeh
٩٦/٠٧/٢١
٠
٠
به نظر من هم سرمایه گذاری در زمینه تولید علم یک امر مهم در پیشرفت هر کشوری است .در مورد مطلبی که شما مطرح کردید متاسفانه شاهد کم لطفی هایی بودیم و هستیم به نظر من شیوه اتنخاب معلمین جالب و درست نیست گاها در مصاحبه ها پرسش برخی موارد شایسته یک معلم نیست وحتی فضای مصاحبه ها به گونه ایی است که فرد برای قبولی در مصاحبه ها دروغ می گوید و شاید همین امر ناشی از تربیت اشتباه ما در مدارس است زمانی که من معلم در برخورد با دانش اموز خود به خاطر انجام ندادن تکالیف اش به گونه ایی رفتار می کنم که بازخوردی جز دروغ ندارد توقعی بیش از این نیست متاسفانه رنگ تربیت در مدارس ما کمتر شده است واموزش ما به گونه ایی است که هدف دانش اموز ما صرفاگرفتن نمره 20 است نه فهم و درک درست درس و فلسفه کاربرد ان در زندگی . البته از حق نگذریم متاسفانه به قشر فرهنگیان توجه کمی شده است چه از نظر مالی چه از نظر امکانات رفاهی و درمانی.... شاید گفتن این مطلب خالی از لطف نباشد در زمان جنگ های جهانی اول و دوم حفظ جان معلمین یکی از اهداف هیتلر بود چرا که معتقد بود معلم ها از جمله پایه های بنیادی ساخت هر کشوری است . اما رسالت ما در این زمینه چیست ؟؟؟
پربازدیدتریـــن ها
شعری سروده خودم

می نویسم تهدید تو بخوان التماس

٩٦/٠٧/٢٠
در برابرت سکوت کنم!

خیالت دیوانه ام می کند

٩٦/٠٧/٢٤
تا یادم نرود که...

پرواز بر فراز آشیانه فاخته

٩٦/٠٧/٢٠
سرانه مطالعه خیلی هم بالاست

تهران خیلی هم خوب است / قسمت دوم

٩٦/٠٧/٢٣
از ظلمی که می شود...

جهان امروز و امید به آینده

٩٦/٠٧/٢٠
عاشقش بودم اما...

بازگشت

٩٦/٠٧/٢٥
برای رفتن آماده می شوم

تهران-رشت

٩٦/٠٧/٢٢
آقا بیا...

قرن تنهایی

٩٦/٠٧/١٩
داستان کوتاه

زمانی برای مرگ

٩٦/٠٧/٢٣
شعری سروده خودم

امید دارم

٩٦/٠٧/١٩
پشت حصار غم هایم

غول اندوه

٩٦/٠٧/٢٤
سکه های بی ارزش

يا رفيق من لا رفيق له

٩٦/٠٧/٢٣
شعری سروده خودم

برای ترامپ

٩٦/٠٧/٢٤
پریشان حال

آفرین عشق

٩٦/٠٧/٢٥
به سردی خاک و باران

مثل همه

٩٦/٠٧/٢٥
شعری سروده خودم

راه گمشده

٩٦/٠٧/٢٢
می خواستم مهم ترین تصمیم زندگی ام را بگیرم

حامی نبودی

٩٦/٠٧/٢٢
تو را پای رفتن نیست

كاش معشوقه ات برگردد

٩٦/٠٧/٢٦
شعری سروده خودم

آرام میان دشت شب

٩٦/٠٧/٢٦
یک مسیر تکراری

قدم زدن / قسمت دوم

٩٦/٠٧/٢٦
تبلیغات