ارتباط دوستی و آینه های قدی
خرده شیشه دارند

ارتباط دوستی و آینه های قدی

نویسنده : صدیقه حسینی

نمی‌دانم چه کسی گفته که دوست خوب آینه‌ی آدم است؟ و اصلا چرا ما هر طرف سر می‌چرخانیم این همه آینه می‌بینیم؟ آن هم نه از این جیبی‌ها که حتی توی هیاهوی جمعیت می‌توانی توی کیف دستی‌ات نگاهی بهش بیندازی و او هم یواشکی و با ایما و اشاره و این چیزها حالی‌ات  کند که مثلا رژ لبت پاک شده!

ماشاا... تمام آینه‌های اطراف ما قدی‌اند و روزبه‌روز هم بیشتر قد می‌کشند و چهارچشمی سر تا پایت را برانداز می‌کنند که مبادا چیزی از نگاهشان دور مانده باشد و تازه وقتی هم می‌بینند، بی‌سر و صدا و یواشکی و این داستان‌ها در مرام‌شان نیست و اصلا دیفالت‌شان جار زدن است و این می‌شود که در آن لحظه بقیه‌ی آینه قدی‌ها را هم خبر می‌کنند تا این عیب و ایراد را به نحو احسن پوشش خبری بدهند.

این را هم بگویم، آن شاعری که می‌فرماید «خودشکن آیینه شکستن خطاست!»... پر بیراه نمی‌گوید. بنده یک‌بار یک مشت جانانه زدم زیر چانه‌ی یکی از این آینه قدی‌های رو به‌رویم که یک مرتبه دیدم هزار و یک تکه شد و با شدت بیشتری عیب و ایرادها را کرد توی چشم و چالم! و آن‌جا بود که فهمیدم این‌ها ظاهرشان آینه است ولی توی دلشان را که نگاه می‌کنی تا چشم کار می‌کند خرده شیشه دارند.

خلاصه این که آدم نمی‌داند اگر دوست خوب آن هم از نوع آینه‌وارش نخواهد باید دقیقا با کمپوت آناناس به ملاقات چه کسی برود؟! این جمله همان کی را ببیند خودمان است! هوم...

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها