پرستش
پر از نجابت

پرستش

نویسنده : heydaretebari

می‌دانی 

سیاه که می‌پوشی 

شبیه‌ترینِ به شب می‌شوی 

آرام، زیبا، وسیع و رازآلود 

و پر از نجابتی که به من اَمر می‌کند

ستاره‌های وجود تو را باید پرستش کرد

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
p-hajian
p-hajian
٩٦/٠٤/١٤
٠
٠
خیلی زیبا و عالی مانند دیگر پست هایتان.
H_etebari
H_etebari
٩٦/٠٤/١٤
٠
٠
* سپاس *
نوروپاتی
نوروپاتی
٩٦/٠٤/١٥
٠
٠
ممنون خیلی زیبا بود
H_etebari
H_etebari
٩٦/٠٤/١٦
٠
٠
(مرسی)
صالحه
صالحه
٩٦/٠٤/١٥
٠
٠
خیلی خوب بود^-^
H_etebari
H_etebari
٩٦/٠٤/١٦
٠
٠
(سپاس)
notareal
notareal
٩٦/٠٤/٢٤
٠
٠
نوشتار کوتاه، خُش نما، یک واژه تا بلندترین دبیره، سه گوش وار، «گرافیک ، ارتباط تصویری»، و رازآلود، نیز، بود. آیا روانِ سروده واژه «نجابت» در گمان تان آورد، یا این که سیاهی نمادی از «نجابت» بینید؟ خود دربند پاسخ نکنید، اگر نمی خواهید. // بسیار خوشنودم که از راه نشان شگفت زدگی، «!»، در نوشته های خود به اندیشه تان چوبِ «حراج» نمی زنید.
پربازدیدتریـــن ها