پرستش
پر از نجابت

پرستش

نویسنده : heydaretebari

می‌دانی 

سیاه که می‌پوشی 

شبیه‌ترینِ به شب می‌شوی 

آرام، زیبا، وسیع و رازآلود 

و پر از نجابتی که به من اَمر می‌کند

ستاره‌های وجود تو را باید پرستش کرد

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
p-hajian
p-hajian
٩٦/٠٤/١٤
٠
٠
خیلی زیبا و عالی مانند دیگر پست هایتان.
H_etebari
H_etebari
٩٦/٠٤/١٤
٠
٠
* سپاس *
نوروپاتی
نوروپاتی
٩٦/٠٤/١٥
٠
٠
ممنون خیلی زیبا بود
H_etebari
H_etebari
٩٦/٠٤/١٦
٠
٠
(مرسی)
صالحه
صالحه
٩٦/٠٤/١٥
٠
٠
خیلی خوب بود^-^
H_etebari
H_etebari
٩٦/٠٤/١٦
٠
٠
(سپاس)
notareal
notareal
٩٦/٠٤/٢٤
٠
٠
نوشتار کوتاه، خُش نما، یک واژه تا بلندترین دبیره، سه گوش وار، «گرافیک ، ارتباط تصویری»، و رازآلود، نیز، بود. آیا روانِ سروده واژه «نجابت» در گمان تان آورد، یا این که سیاهی نمادی از «نجابت» بینید؟ خود دربند پاسخ نکنید، اگر نمی خواهید. // بسیار خوشنودم که از راه نشان شگفت زدگی، «!»، در نوشته های خود به اندیشه تان چوبِ «حراج» نمی زنید.
پربازدیدتریـــن ها
نامه ام را به دستش برسانید

راستی خدا...

٩٧/٠٢/٣١
شعری سروده خودم

انقلاب سفید

٩٧/٠٢/٣٠
شعری سروده خودم

شرمسار

٩٧/٠٣/٠٢
آماده تر از همیشه

کار دل دلدادگی و کار او دل کندن است

٩٧/٠٣/٠٣
یاد تو را بسیار کنم

سه سخن رمضانه

٩٧/٠٢/٢٩
خارج از شهر و خارج از مرز!

رانده شدن به حاشیه شهر

٩٧/٠٣/٠٢
شعری سروده خودم

خورشید هشتم

٩٧/٠٢/٣٠
انشای یک دانش آموز دبستانی درباره ازدواج

غلط کردی!

٩٧/٠٢/٣١
شعری سروده خودم

خیال بودنت

٩٧/٠٢/٣٠
شعری سروده خودم

امید آخر شد افسانه

٩٧/٠٣/٠١
حکایت تلگرام و سروش

نامادری!

٩٧/٠٢/٣٠
این بیماری لاعلاج

یخچال گردی چیست؟

٩٧/٠٢/٣٠
عاشقی بی‌همتاترین حس زندگی‌ست

سر مشق عشق

٩٧/٠٣/٠١
شعری سروده خودم

عشق شاید که بشکند من را...

٩٧/٠٣/٠٢
استغفر اللهَ ربی و اتوب علیه

داروی بی موقع

٩٧/٠٢/٣١
لحظه ای را از دست ندهید

مسابقه بزرگ

٩٧/٠٢/٣١
شعری سروده خودم

بیا آقاجان

٩٧/٠٢/٣٠
اصلا مهم نیست چه زمانی برگردی

جمله ات را تمام نکن! برو...

٩٧/٠٣/٠١
در حسرت خرید دوربین

آرزو یا افسانه

٩٧/٠٣/٠٣
آغاز مکتب نمادگرایی جادویی

کتاب پایان نامه؛ جادوی قرن بیست و یکم

٩٧/٠٣/٠٣