جیم - زمانی برای مرگ www.jeem.ir
زمانی برای مرگ
داستان کوتاه

زمانی برای مرگ

نویسنده : h_sh863

وقتی کاترین آخرین جمله را روی تخته سیاه کلاس نوشت هیچکس فکر نمی‌کرد که چه حادثه‌ای رخ داده که اینجوری دخترک چهارده ساله با موهای حنایی قد کوتاه، لاغر اندام کلاسشان در مقابل معلم پیر و بد اخلاق مدرسه آقای کارفیکس توانسته باشد با این جرات و جسارت در لحظه‌ای که همه این فکر را می‌کردند که او می‌خواهد جواب تقسیم را بنویسد کلمه‌ای را نوشت که آخرین معادلات ریاضی با تمام اعداد و رقم‌ها در هم بریزد و آن مرگ بود. وقتی معلم علت نوشتن این کلمه را از دختر پرسید جوابی را شنید که باعث شوکه شدنش شد و آن جواب این بود مرگ+بداخلاقی= با معلمی که وجود ندارد... همه از این حرکات و صحبت‌های کاترین تعجب کرده بودند. از این که با صحنه‌هایی روبرو بودند که حتی درخوابشان هم فکرش را نمی‌کردند و آن تند روی و درگیری لفظی شاگرد و معلمی بود که هیچ‌کدامشان حاضر نمی‌شدند کوتاه بیایند. معلم دختر را از کلاس بیرون کرد و شروع کرد به ادامه درس دادنش حالا کاترین تنهای تنها شده بود. با دری بسته و تخته‌ای که پاک شده بود. 

در سالن هیچکس نبود انگاری که رنگ مرگ به در دیوار مدرسه سایه افکنده بود. همه چیز در حال اتفاق افتادن بود و زلزله یکباره اتفاق افتاد تابلوی کلاس‌ها شروع به تکان خوردن کردند. همه‌ی بچه‌ها از کلاس‌هایشان بیرون زدند. دو کلاس A, B روبروی هم و برخورد دانش آموزانی که سراسیمه خودشان را به در ورودی و... . معلم که حالا دیسیپلین قبل خود را فراموش کرده بود و سراسیمه مثل یک دیوانه‌ی فراری به سر و کله‌اش می‌زد تا همه بفهمند که او می‌ترسد و کمکش کنند. درست کارها بر عکس شده بود و دانش آموزانی که به کمک معلم ترسویشان رفته بودند... همه پناه گرفته بودند و گروهی هم وحشت زده می‌دویدند و دوباره لرزشی شدیدتر. 

وقتی کاترین دوباره چشم‌هایش را باز کرد با مدرسه‌ای روبرو شد که زلزله آن را ویران کرده بود و دانش‌آموزان زخمی و معلمی که اثری از آن نبود و مرگ چند همکلاسی. امروز روز حادثه و فاجعه بود روزی عجیب و غیر قابل پیش بینی که با همه‌ی روزهای سال فرق می‌کرد. صدای گریه‌های چند دختر که بالای سر دوستان خود نشسته بودند فضا را حسابی غم انگیز کرده بود. چند کش مو، چند مداد و تعدادی پلاستیک از ساندویچ‌های له شده‌ی گوشت و مرغ. صدای آمبولانس‌ها به گوش می‌رسید و چند امدادگر که دانش آموزان را آرام و زخمی‌ها و جنازه‌ها را سر و سامان می‌دادند و به داخل آمبولانس‌ها هدایت می‌کردند... و تعدادی سگ که وظیفه‌ی پیدا کردن افراد زیر آوار را به عهده داشتند. معلم را پیدا کردند. جسد معلم! که به بیرون کشیده می‌شود، دیگر آن اخم همیشگی خودش را ندارد چشمانی نیمه باز و سر و صورتی خون آلود. روی جسدش پارچه‌ای سفید پهن می‌کنند.

من وسط کلاسم شروع می‌کنم به خندیدن و...گریه... جیغ می‌زنم! جیغ می‌زنم... معادلاتی که درست در آمده بودند. کسانی که باید زنده می‌ماندند و کسانی که نباید زنده می‌ماندند. چرا باید یک عده بمیرند و یک عده زنده بمانند؟ و جوابی که نیست برای این سوال مهم؟ امروز زمانی برای مرگ بود و نوبت دانش آموزان و معلم کلاس بود... 

و زمانی که پدر داشت در مزرعه کار می‌کرد خیلی عادی مثل همیشه همه چیز به یکباره رخ داد. اسلحه شکاری و اسب‌های بیچاره و آخرین تیر که پدر را برای همیشه از این حساب و کتاب بدون جواب راحت کرد... چرا اسب‌ها و چرا خودش؟ حالا هم این زلزله... یعنی ممکن است من کاترین چهارده ساله یک‌جورهایی همه‌ی معادلات را بهم ریخته باشم!

تنها با فکر کردن به آن همه نبودن و مرگ؟ اصلا من با همه فرق دارم... از همان بچگی من با همه فرق داشتم. همه یک‌جور بازی می‌کردند و من یکجور دیگر. همه شب‌ها روی تخت می‌خوابیدند. من توی مدرسه شبانه روزی روی زمین آن هم به شکل یک علامت سوال! اصلا نمی‌دانم چرا این جوری؟ مثلا الان همه توی این زلزله دارند به هم کمک می‌کنند ولی من توی کلاس ایستادم و و افکاری را که باید مرور شود را به‌زور دارم از لابه‌لای آینده بیرون می‌کشم.

اصلا توی رگ‌های من به‌جای خون علامت سوال  جریان دارد! از امروز دیگر ریاضی حل نمی‌کنم. به عمه الیزا هم می‌گویم دیگر من را مدرسه نفرستد... البته اگر زنده باشد. اگر بخواهد به زور بفرستم منم یک تقسیم حل می‌کنم تا او دیگر... اصلا مگر زور است! من نمی‌خواهم دیگر حرف بزنم! 

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
سمانه صالحی
سمانه صالحی
٩٦/٠٧/٢٤
٠
٠
موفق باشین :)
لیلی
لیلی
٩٦/٠٧/٢٤
٠
٠
این داستان:کلید کاترین 😄😄عصبانیت بد است.نقطه سرخط
پربازدیدتریـــن ها
معرفی کتاب

پرسش های بی جواب زندگیمان

٩٧/٠٥/٢٠
نمی دانستی...

زنجیر آزادی

٩٧/٠٥/١٦
من هم حالا...

برسد به دست خانم نیک پور

٩٧/٠٥/١٧
نوبخت از سخنگویی دولت استعفا کرد.

اوستا بنا

٩٧/٠٥/١٧
شعری سروده خودم

شروع میشه دنیام از انگشتای تو

٩٧/٠٥/١٦
در انتظار باران

تو را دوست می دارم

٩٧/٠٥/٢٢
شعری سروده خودم

کاش

٩٧/٠٥/١٦
طبیعی ترین تصویر دنیا

صف ساندویچ در نمایشگاه کتاب

٩٧/٠٥/١٧
شعری سروده خودم

خسته‌ايم!

٩٧/٠٥/١٧
شاید گیلانه باشد...

هلیله سیاه آقا هرمز

٩٧/٠٥/٢٠
شعری سروده خودم

شهر باصفا

٩٧/٠٥/١٦
شعری سروده خودم

خاطرات سفیر

٩٧/٠٥/١٧
شعری سروده خودم

لیلای بی مجنون

٩٧/٠٥/٢٠
درمان دائمی این درد

جمعه‌های من

٩٧/٠٥/٢٠
دوستت دارم

مادر بزرگ

٩٧/٠٥/٢٢
مواظب رویاهامون باشیم

صفحه سوم: رویاهاش

٩٧/٠٥/١٦
اندر حکایت چپ دستی

لطفا دست چپ من را دوست داشته باش

٩٧/٠٥/٢٢
تابلوی ممنوع را نشان شان بدهید

خاصیت حساس بودن

٩٧/٠٥/٢٢
مگر زندگی همین نیست؟

فیلم هندی می بینم پس شادم

٩٧/٠٥/٢٢
همه چیز آغاز می‌شود

خداحافظ

٩٧/٠٥/٢٣