بارش بی دریغ نامهربانی

بارش بی دریغ نامهربانی

نویسنده : وبگردی

عید عروسی دوستم بود. تقریبا ده سالی هست که با هم دوستیم. رفت‌و آمد زیادی نداریم اما به گمانم دوستی و حسی عمیق به‌هم داریم. هنوز هم همین‌طوری هستیم. با درک زیاد نسبت به شرایط هم! عید عروسیش بود. بهش مسیج دادم و راجع‌به تاریخ عروسی پرس‌و جو کردم. گفت: «اگه بیای خوشحال میشم، باعث افتخارمه!» چند روز منتظر تماسش برای دعوت رسمی ماندم. توقع نداشتم توی این همه کار، برای من کارت بیاورد ولی دوست داشتم حداقل تماس بگیرد. هیچ اتفاقی نیفتاد و من هم نرفتم. تا چند روز پیش که مسیج داد و جویای حالم شد. گفتم خوبم و گفتم خیلی منتظر دعوتش شدم. اول زیر بار نرفت که کوتاهی کرده ولی بعد قبول کرد و در نهایت گفت: «راستش گفتم شاید برات سخت باشه که بیای دوست نداشتم اذیت بشی!» هنوز هم بعد از این همه سال گاهی فراموش می‌کنم معلولم. که مردم آدم‌های معلول را دوست ندارند. یادم می‌رود که وجود ما و حتی نگاه کردن به ما ممکن است حس خوشایندی نداشته‌باشد. هی فراموشم می‌شود که آدم‌ها بی‌دلیل از حضور ما خجالت‌زده می‌شوند. جای ما فکر می‌کنند و تصمیم می‌گیرند و فکر می‌کنند بیشتر از ما می‌فهمند! اصلا می‌‌ترسم همین روزها قانونی تصویب شود که همه ما معلول‌ها را جمع کنند، ببرند یک جای دور که جلوی چشم نباشیم یا مثلا همه ما را ببرند بریزند توی یک چاله بسوزانند و خاک هم بریزند رویمان و تمام! چطوره؟!

منبع:

http://76600.blog.ir/1395/04/24

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
پربازدیدتریـــن ها
لطفا ما را گارسون صدا نزنید

روزمرگی های گارسون جوان / قسمت دوم

٩٦/٠٤/٠١
شعری سروده خودم

شب بارانی ما از تو ندارد اثری

٩٦/٠٤/٠٤
آدم ها چقدر زود عوض می شوند

ساعت 1:29 دقیقه بامداد

٩٦/٠٤/٠١
آرامش من در کدام است؟

مرگ درخت هشتاد و یک ساله

٩٦/٠٣/٣١
آفتاب سوزان، روزه و امتحان

معلم کوچک درس بزرگ

٩٦/٠٤/٠٤
دنیای پدر و پسری

در دنیای کناری

٩٦/٠٤/٠٤
خطر استفاده از واژه های بیگانه

ساید بای ساید

٩٦/٠٤/٠٣
محال است یادم بروند

خاطرات وبلاگ نویسی

٩٦/٠٣/٣١
شعری سروده خودم

دوست داری بروی؟

٩٦/٠٣/٣١
این قلم، ریشه می دواند

پاره خطی برای جیمی ها

٩٦/٠٤/٠٣
شعری سروده خودم

معشوق ماه روی من

٩٦/٠٤/٠٣
من غرق تماشای چشم هایت

محبوب من

٩٦/٠٤/٠١
روزه خواری در ملا عام

جرم هست؟ نیست؟

٩٦/٠٣/٣١
وقتی همه مثل هم می شویم

مینیون ها!

٩٦/٠٤/٠٣
ترانه ای سروده خودم

شونه به شونه اش که قدم می زنی

٩٦/٠٤/٠٣
درد داشت

مادرم نفس نمی کشید

٩٦/٠٤/٠٣
وقتی یکی یکی می روند

پیر شده ام

٩٦/٠٤/٠٦
در میان انبوه این شدها و نشدها

هیچ گاه نشد

٩٦/٠٣/٣٠
مرکز مشاوره دکتر گل آبی

فعلاً خیالتان راحت باشد

٩٦/٠٣/٣١
می خواست زندگی کند

خفه اش کردیم

٩٦/٠٣/٣٠
تبلیغات
تبلیغات