روزهای ذرت و ميگو و كرم خاكی

روزهای ذرت و ميگو و كرم خاكی

نویسنده : q_baqdadi

هفته‌ای یک بار می‌رفتیم ماهیگیری. قلاب‌های‌مان را می‌زدیم روی دوشمان، ذرت و میگو و کرم خاکی‌ها را می‌ریختیم توی قوطی‌های آلمانی و می‌گذاشتیم کنار سطل دسته‌دار فلزی. بعد سبد حصیری را پر می‌کردیم از کالباس و گوجه فرنگی‌های مینیاتوری و آب پرتقال طبیعی و کنجد و پنیر گودا و کرم ضد آفتاب. و با تیشرت سفید گشاد و شلوارک خردالی و عینک آفتابی از کلبه بیرون می‌زدیم و زیر نور مستقیم آفتاب تابستانی و باد خنکی که از جنگل هوووو کشان به سمت ما می‌آمد و لا به لای کلاه‌های‌مان می‌نشست پیاده به سمت مرداب می‌رفتیم. پاهای‌مان را تا زانو توی گل مرطوب فرو می‌کردیم و صمغ درختان را به امید خاصیت نرم کنندگی‌شان که توی داستان‌ها خوانده بودیم به خشکی آرنج‌های‌مان می‌مالیدیم.

هفته‌ای یک بار استاد دانشگاه و کمیسر و محقق نبودیم و روزمان را با احوالپرسی از ماهی‌ها و کرم‌های خاکی و بو کشیدن تنه‌ی خیس درختان و خواندن قصه‌ی هانسل و گرتل پر می‌کردیم. هفته‌ای یک بار مداد و خودکارهای لهستانی‌مان را روی میز و توی کشو و لای دفترها جا می‌گذاشتیم و دست‌های‌مان را پر می‌کردیم از ازگیل‌های وحشی و بلند بلند می‌خندیدیم. هفته‌ای یک بار ما روی چمن‌های نمدار حاشیه جنگل دراز می‌کشیدیم و غرق شدن آفتاب پشت دریاچه را تماشا می‌کردیم و بعد به کلبه بر می‌گشتیم, سوئیچ ماشین‌های‌مان را برمی‌داشتیم و سطل فلزی پر از ماهی و یخ را توی صندوق عقب می‌گذاشتیم و از جاده نیمه روشن جنوبی با سرعت به سمت آپارتمان‌های‌مان می‌راندیم و توی تخت خواب‌های طوسی و سفیدمان فرو می‌رفتیم و ساعت را برای هفت و نیم صبح کوک می‌کردیم.

برچسب ها
درباره نویسنده
نظرات کاربران
کد امنیتی
sajjad_mohammadi
sajjad_mohammadi
٩٥/٠٧/٢٤
٠
٠
عالی بودش :) خیلی قشنگ نوشته بودین
سمیرا
سمیرا
٩٥/٠٧/٢٤
٠
٠
غزل عزیزم توصیف هات بی نظیره
Vania
Vania
٩٥/٠٧/٢٤
٠
٠
چه حس خوبی داشت.آدم هوسش می کنه...بنظرم همه آدما باید ازین هفته ای یک بارها داشته باشن برای خودشون.هفته ای یک بارهایی که حس سرزندگی میده به آدم
فرانک باباپور
فرانک باباپور
٩٥/٠٧/٢٥
٠
٠
چه جالب که همین دیشب با اسم شما آشنا شدم و بعد دیدم اینجاهم مینویسین :) خیلی خوب بود توصیفاتتون و میشد کامل حسشون کرد و حتی هوس. آدم باید هفته ای یه بار به خودش برسه :)
محمدصنعتیـ
محمدصنعتیـ
٩٥/٠٧/٢٦
٠
٠
هفته ای یکبار مارا هم با خود ببرید :| :دی قشنگ بود
پربازدیدتریـــن ها
یک پارچ آب سرد!

شرط ثبت نام

٩٥/٠٩/٠٩
شعری سروده خودم

ترافیک خیال

٩٥/٠٩/٠٧
میانه رو و دانا

امر به معروف و نهی از منکر وظیفه کیست؟

٩٥/٠٩/١٠
شعری سروده خودم

حیف که روی من این جا به تو هم باز نبود

٩٥/٠٩/١١
گپ و گفتی کوتاه با دانشجویانی که در کنار تحصیل کار هم می کنند

کار کن، دانش بجو!

٩٥/٠٩/٠٧
شعری سروده خودم

شاید دلیل خلقتت آغوش باشد!

٩٥/٠٩/١٣
طنز

نامه ای منصفانه به استاد

٩٥/٠٩/١١
برای پدر مهربانم

خورشید ِ گل فروش

٩٥/٠٩/٠٩
اگر ریزعلی می بود، شاید داستان طور دیگری رقم می خورد

جای دهقان فداکار خالی بود

٩٥/٠٩/١٠
چه کاریست؟

فهم

٩٥/٠٩/٠٨
یکی این را به زندگی حالی کند

برزخ

٩٥/٠٩/٠٧
بیا همت کن رفیق

با دود و غبار هم مدارا ؟!

٩٥/٠٩/١١
وقتی در 24 ساعت یک ملت عزادار می شود...

تراژیک ترین دو روز

٩٥/٠٩/٠٨
لعنت به هرچه یاد تو را زنده می‌کند

تقویم های بی عدد / شعر

٩٥/٠٩/١٠
امان از این همه ناهماهنگی

یک نفر با من هماهنگ شود

٩٥/٠٩/١٣
وقتی آقا جان، خانوم جان، بابا و مامان با هم پرکشیدند

بلیط رفت و بی برگشت!

٩٥/٠٩/٠٩
بارانی که نمی بارد

این هوا خفه مان می کند

٩٥/٠٩/٠٧
ترسیده ام انگار

دلم مى خواهد همه چيز را بسوزانم!

٩٥/٠٩/١٣
شعری سروده خودم

بعد تو

٩٥/٠٩/١٣
قسمت اول: فراخوان

جایزه ادبی در قرون پیشین

٩٥/٠٩/٠٨